Επειδή,
σκοπό δεν έχουμε να δαγκώνουμε τη γλώσσα μας στο μελλοντικό πολιτικό
και κοινωνικό αδιέξοδο, βάζοντας ερωτήματα, ‘’τι θα έπρεπε να κάνουμε ή
αν είχαμε στράτες κι επιλογών μονοπάτια διαφορετικά’’,
Επειδή,
δεν μπορεί ο ψήφος μας να είναι μια ακολουθία αφοσίωσης, μια
συμπαράσταση στη παράδοση των φαμιλιών και τα οικογενειακά συμφωνητικά,
ένα κληρονομικό στέριωμα τάχα φιλικής εξυπηρέτησης,
Επειδή, δεν
μπορεί να αντιμετωπιζόμαστε σαν τους ‘’μεστούς’’ υπηκόους-πρόβατα, τους
αναγκασμένους να στηρίζονται στους καθοδηγητές-ταγούς, δίχως λόγο, δίχως
εξηγήσεις, δίχως ανάμιξη και σίγουρα δίχως περιθώριο αντίρρησης,
Επειδή,
δεν μπορούν, το έντονα λαϊκό αίσθημα της αδικίας κι η μαχητική διάθεση
των μαζών, να θρυμματιστούν σε ψήφους αποκαλύψεων και σε προσφορές
κομμάτων της τελευταίας κι επιλεγμένης στιγμής(είναι προφανής η διάθεση
της εξουσίας και των κομπαγιαννιτών του εκλογικού νόμου να τεμαχίσουν με
το φράγμα του 0,4% και το ποσοστό αυτοδυναμίας, την εκλογική
αντιπροσώπευση των ουσιαστικών αντιπάλων τους),
Επειδή, η
σπονδυλική στήλη της διακήρυξης του κατοχικού ΕΑΜ ήταν ακριβώς ‘’η
απελευθέρωσις του έθνους μας από τον σημερινόν ζυγόν…’’, η ‘’εξασφάλιση
του απελευθερωτικού πνεύματος κι η μεγαλύτερη συνεργασία δυνάμεων που
αγωνίζονται κατά του άξονος…’’, κι ‘’…ο συνεχής και δια παντός μέσου
αγώνας εναντίον του ξένου κατακτητή…’’.
Επειδή το ΕΑΜ,
‘’παρουσιάζεται δημοσία και πάντοτε απρόσωπον και ως απλούς εκφραστής
των εθνικοαπελευθερωτικών επιδιώξεων ου ελληνικού λαού’’, αξιοποιώντας
με αποφασιστικότητα το εθνικό συναίσθημα και τον πατριωτισμό, δίχως να
περιχαρακωθεί στη στρατηγική της ‘’λαϊκής επανάστασης’’, των
‘’λαοκρατικών κινημάτων’’, της ‘’κομμουνιστικής προοπτικής’’,
ευνουχίζοντας ουσιαστικά το νόημα της αντίστασης,
Επειδή, η
Ιστορία δεν είναι ένα ‘’αίτιο κι αιτιατό’’, που αναγκαστικά θα
επαναληφθεί, φέρνοντάς μας πάλι σε μια κατάσταση ‘’Βάρκιζας’’, αλλά
είναι μια ‘’δημιουργία νέων στοιχείων’’, που σπεύδουν να ανταποκριθούν
στα νέα δεδομένα(κι όχι κατ’ ανάγκη με τρόπο αρνητικό, όπως διατείνονται
κάποιοι ) και τους κοινωνικούς συσχετισμούς,
Επειδή, είναι
ευφυές να επενδύεις στις συνεργασίες που συμφωνούν στα ΟΧΙ, δίχως
περιορισμούς και συνωμοσιολογικές αγκυλώσεις που μας κάνουν να
ανατριχιάζουμε με τον φόβο του αγγίγματος,
Επειδή, η αδράνεια δεν
υποκινείται μόνο από τους ισχυρούς φόβους, αλλά είναι και μια κατάσταση
που φανερώνεται στην εσφαλμένη τακτική, τη θολή αντίληψη και την εμμονή
στο στερεότυπο,
Επειδή, αυτό που απλώνεται στον χώρο σαν
‘’αντιμνημονιακή’’ δύναμη, μπορεί και να είναι το μονοπάτι για να
οδηγηθούμε στην αίθουσα του ‘’Μινώταυρου’’, αντί να οδηγηθούμε στον
απεγκλωβισμό από δαύτο,
Κι επειδή, νιώθω ότι κάθε εικόνα και κάθε
λόγος που φροντισμένα έρχεται από τα ΜΜΕ, έχει σκοπό να μου διαλύσει
ολοκληρωτικά, αυτοσεβασμό, αξιοπρέπεια, λογική κι αυτονομία…
Γι’
αυτό… στηρίζω τη μόνη δύναμη η οποία αναζητάει την έκφραση μέσα από τη
μοιρασιά, την λύση μέσα από τη συνεύρεση, την κατεύθυνση μέσα από την
αντίληψη της κοινωνίας.
ΣΥΡΙΖΑ και μόνο ΣΥΡΙΖΑ.
ΚΩΣΤΑΣ ΔΕΤΣΙΚΑΣ
Συγγραφέας……………………..
Ο Κώστας Δέτσικας γεννήθηκε στην Ιτέα της Φωκίδας το 1960. Μεγάλωσε στην
Αθήνα και σπούδασε στο Καποδιστρικό Πανεπιστήμιο. Από το 1982 εργάζεται
στην Εθνική Τράπεζα. Παρουσιάστικε στα ελληνικά γράμματα το 1988 με το
μυθιστόρημα "Μεσοτοιχία" με το οποίο καθιερώθηκε αμέσως ως ένας από τους
αξιολογότερους σύγχρονους Έλληνες πεζογράφους.
