Ξεκινά η οργανωτική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ

Ο συντονιστής της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ Αντώνης Νταβανέλος μιλά Στο Κόκκινο για τους στόχους της οργανωτικής συνδιάσκεψης του σχήματος που διεξάγεται την Παρασκευή 27 και το Σάββατο 28 Νοεμβρίου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Συνέντευξη στον Γιώργο Ανανδρανιστάκη και τον Βαγγέλη Χερουβείμ.

Περισσότερα...

3η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ

Την Παρασκευή 27 και το Σάββατο 28 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί η 3η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (ΣΕΦ) - αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη».

Τα θέματα που θα απασχολήσουν τη σύσκεψη του Πανελλαδικού Σώματος είναι:
• Πολιτικές εξελίξεις και Οργανωτική ανασυγκρότηση του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Οι εργασίες θα ξεκινήσουν την Παρασκευή το απόγευμα και θα ολοκληρωθούν το Σάββατο το βράδυ με συνόψιση των συμπερασμάτων της διήμερης συνόδου.
Περισσότερα...

Τα βασικά σημεία των τοποθετήσεων στη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, Σάββατο 5 Σεπτέμβρη

Μαρία Φραγκιαδάκη, ανένταχτη
(…) Τι κάνουμε σήμερα όμως; Σήμερα πρέπει να πάμε στις εκλογές. Είμαστε ήδη στην τρίτη μέρα, η συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ έχει αρχίσει στα συνδικάτα, έχει αρχίσει στο μαζικό κίνημα. Καθημερινά παραβιάζονται τα εργασιακά δικαιώματα, καθημερινά ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ δείχνουν το εργοδοτικό τους πρόσωπο σε βάρος των εργαζομένων κι εμείς πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα ζητήματα πολιτικής και να κάνουμε προτάσεις που ο κόσμος θέλει. Να του ζωντανέψουμε ένα όραμα. Δεν μπορούμε να μπούμε σε μία τριβή. Κάνω έκκληση σε όλους να σεβαστούμε τη μέχρι τώρα πορεία μας. Και θέλω να καταλήξω λέγοντας ότι πολλές φορές όλο αυτό το διάστημα που είμαι στο ΣΥΡΙΖΑ –δεν ήμουν απ’ την αρχή- είχα ακούσει από πάρα πολλούς ότι η επιλογή και η αρχική, ας πούμε, συμφωνία ήταν ότι μέχρις ότου βρεθεί μία λύση, θα ηγείται του σχήματος ο εκάστοτε ηγέτης της μεγάλης συνιστώσας, του Συνασπισμού. Μ’ αυτή την έννοια λοιπόν, και στο βαθμό που δεν έχει αλλάξει αυτό, δεν έχουμε βρει άλλη λύση, δεν μπορούμε σήμερα να τη βρούμε, κάνω έκκληση σε όλους να προχωρήσουμε με αυτά που μέχρι τώρα υπήρχαν.
Υπάρχει ο σ. Τσίπρας, ο οποίος είναι με ρόλο, κι αυτό το ρόλο του προέδρου του ΣΥΝ τον είχαμε αποδεχτεί. Δεν υπάρχει άλλος με ρόλο. Να βρούμε ρόλους για όλους; Βεβαίως. Αλλά αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε να βγούμε στον κόσμο με ... ενιαία έκφραση. Κι αυτή η ενιαία έκφραση πρέπει να έχει κι ένα πρόσωπο. Καλές οι συλλογικότητες, καλές οι συλλογικές εκφράσεις και είμαι υπέρ τους, αλλά πρέπει να τα λύσουμε σε άλλο χρόνο. Σήμερα πρέπει να βγούμε προς τα έξω ως ενιαίος ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτή τη στιγμή το μόνο πρόσωπο το οποίο μπορεί, εκ των πραγμάτων, τυπικά, οργανωτικά, να μας ενώσει είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Μ’ αυτή την έννοια ,λοιπόν, κάνω έκκληση να το ξανασκεφτείτε, έχουμε ευθύνη. Εγώ λυπάμαι αν σήμερα δεν προκύψει αποτέλεσμα. (…)


Δημήτρης Βίτσας, Γραμματέας ΚΠΕ του ΣΥΝ
Όπως σας είχα πει και χθες φεύγοντας από δω, είχαμε καλέσει την Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού για να συζητήσουμε τα αποτελέσματα της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι και έγινε. Πρέπει να σας πω το εξής. Ότι η Πολιτική Γραμματεία ενημερώθηκε και εξέτασε όλες τις προτάσεις. Κάθε μια πρόταση και μάλιστα με αναλυτικό τρόπο. Τι προέκυψε από την Πολιτική Γραμματεία. Εμείς θεωρούμε ότι η αποτελεσματικότερη πρόταση ήταν αυτή που είχαμε κάνει εμείς. Η αποτελεσματικότερη πρόταση. Δεύτερον, συγχρόνως θεωρούμε ότι αυτό που είπε και η συντρόφισσα η Φραγκιαδάκη, το να προχωρήσουμε ενιαία, είναι το πιο βασικό ζήτημα. Δηλαδή, πρέπει να το βάλουμε καλά στο μυαλό μας. Θα μου πει κάποιος, θα χάσουμε λίγο χρόνο. Ναι, θα χάσουμε λίγο χρόνο, προκειμένου να μη χάσουμε το ενιαίο. Να εξαντλήσουμε κάθε πιθανότητα.
Εμείς αύριο έχουμε Κεντρική Πολιτική Επιτροπή. Το ξέρετε και σας το ‘χα πει πάλι από χθες. Επειδή στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή θα πρέπει με σαφήνεια να μεταφερθούν όλες οι προτάσεις και αναλυτικά και η Κεντρική Πολιτική Επιτροπή να τις συζητήσει και να καταλήξει κάπου. Για αποφυγή παρερμηνειών: Σε ό,τι καταλήξει η Κεντρική Πολιτική Επιτροπή είναι πρόταση –και λέω για τις παρερμηνείες των ανέγκλητων κ.λπ.- είναι πρόταση προς το ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει να σας πω ότι βρισκόμαστε η Πολιτική Γραμματεία σε μία διαβούλευση αυτή τη στιγμή και σε μία συζήτηση με όλη την Ελλάδα, το ξέρετε. Και συγχρόνως, βρισκόμαστε σε μία συζήτηση και μ’ εσάς. Άρα λέμε ότι η πρότασή μας είναι η ίδια που έγινε και χθες και η γνώμη μας είναι να διατυπωθούν και οι άλλες απόψεις σήμερα, ώστε να μπορέσουμε με τον καλύτερο τρόπο να τις μεταφέρουμε στην Κεντρική Επιτροπή η οποία δεν θα αποφασίσει για εμάς, δεν θα αποφασίσει δηλαδή για το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα είναι η πρότασή μας προς εσάς.


Τάκης Μαστρογιαννόπουλος
(…) Πιστεύω ότι αυτό που γίνεται αυτή τη στιγμή στο ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι διαλυόμαστε μέσα στην καταισχύνη και την απαξίωση. Αυτό είναι. Κι εδώ οι ευθύνες είναι αναλογικές: Οσο πιο σοβαρό ρόλο έχει ο κάθε σύντροφος τόσο πιο μεγάλη η ευθύνη του, κι όσο πιο μικρός, τόσο μικρότερη. Στην κυριολεξία, αν το αντιλαμβάνεστε, διαλυόμαστε μέσα στα χαχανητά των αντιπάλων μας, στην ειρωνεία του Πρετεντέρη και των συγκροτημάτων. Αν αποτύχουμε, να το ξέρετε σύντροφοι, ο κόσμος της Αριστεράς θα μας καρφώσει στον πάσαλο της ατίμωσης, αυτό θα κάνει. Όλους, μικρούς και μεγάλους. Κάτω απ’ την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως έπεσε το Τείχος και κάλυψε όλες τις τάσεις του κινήματος, έτσι αν πέσει το οικοδόμημα του ΣΥΡΙΖΑ, θα μας συντρίψει όλους. Τι πρέπει να κάνουμε; Συλλογική ηγεσία και συλλογικές λειτουργίες. Η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ να είναι η συλλογική ηγεσία και να ‘χει συλλογικές λειτουργίες χωρίς πρόεδρο, χωρίς συντονιστή, με συντονιστικές γραμματείες οι οποίες θα μοιράζουν τη δουλειά. Περίπου στο κλίμα που είχε πει ο Μανόλης χθες. Όχι στα διευθυντήρια. Δεν θέλω να βγαίνει κάποιος και να λέει προτείνω δέκα θέσεις τις οποίες δεν έχει επεξεργαστεί κανένας. Ότι προτείνω πόλο της Αριστεράς, χωρίς να το ‘χει συζητήσει κανείς. Μ’ αυτή την έννοια, ως μεταβατική λύση στο σημερινό πρόβλημα, προτείνω -ενόψει της Συνδιάσκεψης- η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ να υποβάλει στον Άρειο Πάγο τη συμμετοχή της στις εκλογές. Μη μου πείτε για τυπικά και τέτοια προβλήματα, πιστεύω ότι τα νομικά θα τα λύσουμε όλα. Η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ να είναι το όργανο το οποίο θα δηλώσει συμμετοχή στις εκλογές. Αυτό είναι η μοναδική λύση που μπορεί να μας κρατήσει αυτή τη στιγμή ενωμένους. Όλοι οι σύντροφοι, από τον Αλέκο Αλαβάνο μέχρι τον Τσίπρα, κι από τον Γιάννη Μπανιά μέχρι τον Μανόλη Γλέζο, έχουν θέση σ’ αυτή την προεκλογική εκστρατεία. Όλοι. Θα λύσουμε το πρόβλημα μέσα από συλλογικές διαδικασίες, με συλλογικές λειτουργίες. Αυτή είναι η μοναδική λύση. Όλα τα άλλα μας οδηγούν στην καταστροφή.


Δήμος Τσακνιάς, ανένταχτος
(…) Μια παρατήρηση σ’ αυτά που είπε η Μαρία Φραγκιαδάκη. Νομίζω ότι είναι εντελώς αβάσιμα, εφόσον δεν έχουν μεσολαβήσει οργανωτικά σχήματα κ.λπ. Η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και -μέχρι αυτή τη στιγμή τουλάχιστον- είναι το όργανο το οποίο παίρνει αποφάσεις, με ομοφωνία, γι’ αυτά τα θέματα. Επί της ουσίας των προτάσεων. Ήρθε ο Συνασπισμός πάλι με την πρόταση που έκανε χθες, χωρίς ούτε ένα κόμμα να αλλάξει στην πρότασή του. Απλώς και μόνο μας λέει να περιμένουμε αύριο που θα κάνει Κεντρική Επιτροπή προκειμένου ν’ αποφασίσει. Σύντροφοι μια μικρή αναφορά θα κάνω στο παρελθόν για να τεκμηριώσω την πρότασή μου. Ο Συνασπισμός όταν εμείς εδώ, ο Μπανιάς και διάφοροι άλλοι, αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα σχήμα διαλόγου και κοινής δράσης το οποίο εξελίχθηκε σε ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ., ήταν ένα εντελώς αναξιόπιστο κόμμα στην ελληνική πολιτική σκηνή, ένα κόμμα παράρτημα του ΠΑΣΟΚ, ένα κόμμα το οποίο είχε ανοιχτές σχέσεις με το ΠΑΣΟΚ. (…) Ο ΣΥΡΙΖΑ βοήθησε τις αριστερές δυνάμεις, το Λαφαζάνη, τον Παπαδόπουλο, μέσα στο Συνασπισμό, και μετά και με την εκλογή του Αλαβάνου εμφανίστηκε ένας καινούργιος Συνασπισμός (…). Ο Συνασπισμός μέσα απ’ αυτές τις διαδικασίες αποκαθάρθηκε. Αυτή είναι η άποψή μου. Άμα δεν συμφωνείτε, δικό σας πρόβλημα, δεν μ’ ενδιαφέρει. Κι έρχεται η κρίσιμη στιγμή. Κι έρχεστε με μια πρόταση άκαμπτη, τη στιγμή που απ’ τη μεριά της Επιτροπής εδώ, της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, καμία συνιστώσα, και κανένας ανένταχτος –πλην της Μαρίας σήμερα, κατόπιν εορτής-, δεν δέχτηκε αυτή την πρόταση. Και έρχεστε πάλι, επανέρχεστε, χωρίς κανένα κόμμα ή μία τελεία διαφορά. Αυτό τι εκφράζει; Εκφράζει μια εξουσιαστική αντίληψη πάνω στις άλλες συνιστώσες. Εάν υπήρχε διάθεση συνεργασίας, θα έπρεπε το θέσφατο να ήταν, επειδή ακριβώς λόγω του ρόλου και του μεγέθους που έχει ο Συνασπισμός και παίζει πραγματικά το μεγαλύτερο ρόλο, να μην είναι ο πρόεδρος του Συνασπισμού επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή θα ήταν η ειλικρινής άποψη σχετικά με το εγχείρημα προκειμένου να προχωρήσει μπροστά. Και λέτε παραπέρα: Εμείς κάνουμε Κεντρική Επιτροπή. Τι πιο δημοκρατικό απ’ το να κάνετε αύριο Κεντρική Επιτροπή; Όμως σύντροφοι δεν είναι δημοκρατικό το ότι κάνετε αύριο Κεντρική Επιτροπή. Και ξέρετε γιατί δεν είναι σύντροφε Βίτσα δημοκρατικό; Γιατί πάτε όλη αυτή την υπόθεση να την κλείσετε αύριο στην Κεντρική Επιτροπή. Γιατί καμία Κεντρική Επιτροπή 125 ατόμων δεν θα πει να μην είναι ο πρόεδρος του κόμματος επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό κάνετε κι αναλαμβάνετε τεράστιες ευθύνες απέναντι στον κόσμο της Αριστεράς, απέναντι στα μέλη όλου του ΣΥΡΙΖΑ, απέναντι στα μέλη του κόμματός σας.
Και να ‘χετε και κάτι άλλο υπόψη σας σύντροφοι και να το σκεφτείτε πάρα πολύ καλά. Και πάω εκεί που έλεγα για τον προ του 2004 Συνασπισμό. Αν μπορέσει αυτός ο Συνασπισμός που θα κατέβει μόνος του (γιατί πάτε να κατέβετε μόνοι σας, να διασπάσετε αυτό το εγχείρημα), αν μπορέσει και μακάρι να καταφέρει να βγει στη Βουλή και να πάρει κάποιες έδρες, οι εφτά στις οχτώ θα είναι της ανανεωτικής πτέρυγας. Θα έχουμε γυρίσει πίσω κι απ’ τον Κωνσταντόπουλο. Λοιπόν, είναι η ύστατη ώρα να πάρετε κάποιες αποφάσεις. Να βρεθεί μια συμβιβαστική λύση. Λύσεις έχουν πέσει στο τραπέζι. Απλώς δείξτε ευελιξία και κυρίως ευθύνη απέναντι στον κόσμο της Αριστεράς. (…) Δύο προτάσεις έχουνε πέσει στο τραπέζι. Η πρόταση του Νταβανέλλου την οποία στηρίζω και η πρόταση που έχει κάνει ο Μπανιάς κι ο Γλέζος. (…)

Γιάννης Μπανιάς, ΑΚΟΑ
(…) Είναι μονόδρομος η αναζήτηση συναινετικής λύσης που δε θα προσωποποιείται ή συγκεκριμένες συνιστώσες. Συναινετικής λύσης που θα αναδεικνύει τον υπεύθυνο ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ, που σημαίνει ότι και στο θέμα της εκπροσώπησης μπορεί να βρεθούν λύσεις -εμείς προτείναμε χτες τέτοιες λύσεις, μπορεί να ακουστούν κι άλλες, να τις συζητήσουμε. Θα είναι λύσεις όμως του ΣΥΡΙΖΑ, δε θα είναι ούτε λύσεις του ΣΥΝ, ούτε λύσεις κάποιου άλλου προσώπου, αλλά θα είναι λύσεις του ΣΥΡΙΖΑ, συλλογικές, πλουραλιστικές, αλλά του ΣΥΡΙΖΑ (…).
Δεν λέω εγώ Αλαβάνος, Τσίπρας κλπ. Η πρότασή μας είναι σαφής, σ’ αυτήν την πρόταση επιμένουμε, νομίζουμε ότι αυτή δίνει δυνατότητα διεξόδου σε όλους σ’ αυτή τη φάση αυτή η πρόταση έχει τα συμπαρομαρτούντα, που λέω εγώ, τον πλουραλισμό κλπ (…) Και έχει και το επίσης τελευταίο συνοδευτικό η πρότασή μας, ότι αφού σταθεροποιηθεί -προσέξτε το πολιτικό τοπίο δεν θα σταθεροποιηθεί- το κυβερνητικό τοπίο, δηλαδή προκύψει βουλή, προκύψει κυβέρνηση, στην οποία εμείς δεν θα είμαστε μέσα ούτε συμμετέχοντες ούτε στηρίζοντες κριτικά, αυτό θα είναι σαφές, θα είναι κατηγορηματικό και όχι να δούμε δέκα προϋποθέσεις μήπως… κλπ. Αν αρχίσουμε τις τελευταίες 20 μέρες να ψάχνουμε τις 10-12 ή 8 προϋποθέσεις στις οποίες αν το ΠΑΣΟΚ απαντήσει κλπ, τότε μας τύλιξαν σε ένα χαρτί και το ΠΑΣΟΚ και ο κόσμος και μας έστειλαν εκεί που πρέπει κατά τη γνώμη μου (…).
Άρα λοιπόν, μετά τη σταθεροποίηση του πεδίου, δηλαδή υπάρχει η βουλή, υπάρχει κυβέρνηση, τότε κάνουμε συλλογικές διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ και ρυθμίζουμε όλα ανεξαιρέτως τα προβλήματα, και το τι θα γίνει στην κοινοβουλευτική ομάδα με βάση απόφαση γραμμένη, είναι σαφής, και το τι θα γίνει ως προς τις εκπροσωπήσεις και το τι θα γίνει με το γραφείο τύπου και το τι θα γίνει με τα μέλη κλπ. Γι’ αυτά εμείς έχουμε προτάσεις, από κει και πέρα στη διαδικασία τη συλλογική και τη δημοκρατική θα δώσουμε απαντήσεις (…).


Γιώργος Πάντζας, ΔΗΚΚΙ
(…) Η ευθύνη είναι μεγάλη. Ηδη ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τραυματισμένος (…). Δεν σας κρύβω ότι όσα συμβαίνουν στο ΣΥΡΙΖΑ μας λύπησαν αφάνταστα και προσωπικά εμένα που αγωνίστηκα σ’ όλη μου τη ζωή για την ενότητα της αριστεράς. Αυτός που θα αποφασίσει για το ΔΗΚΚΙ δε θα είναι ούτε ο Μαντάς, ούτε ο Πάντζας, κανένας απ’ τα μέλη της τριμελούς διοικούσης. Θα αποφασίσει με δημοκρατικές διαδικασίες η Κεντρική μας Επιτροπή την οποίαν θα την καλέσουμε το συντομότερο δυνατό για να πάρει τις αποφάσεις που πρέπει για το τι ακριβώς θα κάνει το ΔΗΚΚΙ. Πάντως, δεν σας κρύβω τη βαθύτατη λύπη μας για ‘όλα αυτά που συμβαίνουν στο ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά τη δική μου. Είμαι 73 χρόνων συντρόφισσες και σύντροφοι και είχα πολλές ελπίδες για το ΣΥΡΙΖΑ. Πίστευα ότι είναι η αριστερά που πρέπει να προχωρήσουμε για το μέλλον, και σήμερα βλέπω άλλα πράγματα. Με λυπούν αφάνταστα.


Άλκης Ρήγος (Ανένταχτος)
Είχα μια μικρή ελπίδα ότι με βάση την κοινή συνισταμένη των χθεσινών τοποθετήσεων, θα υπήρχε κάτι πιο ευέλικτο σήμερα από την πλευρά του Συνασπισμού. Λυπάμαι αλλά δεν είδα αυτό το πιο ευέλικτο, είδα ακριβώς το αντίθετο. Και καταλαβαίνω αυτόν τον κομματικό πατριωτισμό που έχει καταλάβει τα μέλη του Συνασπισμού όλων των απόψεων, φοβάμαι όμως ότι μπαίνουμε σε μια λογική ντόμινο. Αν διαλυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε κατέβει αυτόνομα ο Συνασπισμός, είτε κατέβουμε δύο σχήματα, είτε δεν κατέβουμε άλλοι και κατέβει ο Συνασπισμός, το δια ταύτα θα είναι η διάλυση όλων. Και η διάλυση και του Συνασπισμού. Δεν τον προστατεύουν με αυτό που κάνουν. Ανοίγουν τον ασκό και του εσωτερικού του μετώπου. Είναι μία θεωρία ντόμινο. Μακάρι να βγω λάθος, αλλά θεωρώ ότι είμαστε σε αυτή τη φάση. Η μόνη λύση που έχει κατατεθεί και είχε τη μεγαλύτερη πλειοψηφία στις κουβέντες που γίνανε, ήταν αυτή η συνισταμένη της άποψης Γιάννη, Μανόλη, Αντώνη, μίας συλλογικής μορφής ηγεσίας τεσσάρων, πέντε ανθρώπων κλπ, με κατανεμημένους ρόλους, δεν τα επαναλαμβάνω. Αν αύριο δεν βγει κι αυτό, που δεν θα βγει, αν συνεχίσει έτσι ο Συνασπισμός στην Κεντρική του Επιτροπή, νομίζω ότι είτε μας λυπεί, είτε μας απελπίζει, το εγχείρημα τελείωσε και μαζί του τελείωσε για μεγάλο χρονικό διάστημα η προοπτική μίας αριστεράς άλλου τύπου σε αυτόν τον τόπο. Και αυτή την ευθύνη ο καθένας πρέπει να την αναλάβει και ιδιαίτερα η μεγαλύτερη συνιστώσα.


Τάσος Πανταζίδης, ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ
(…) Αυτό που πρέπει ν’ αποφασίσουμε άμεσα είναι το αν θα αναλάβουμε τη δέσμευση όλοι οι υποψήφιοι και όλες οι δυνάμεις, είτε εκφράζονται μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ είτε μέσα από τον Συνασπισμό σαν τάση, ή σαν συνιστώσες, αν θα αναλάβουν τη δέσμευση δημόσια ότι δεν πρόκειται ποτέ να στηρίξουνε τη δημιουργία μίας κυβέρνησης κεντροαριστεράς. Να συμφωνήσουμε όλοι πολιτικά και να το συνυπογράψουμε πολιτικά (…). Αν αυτά τα συμφωνήσουμε και τα συνομολογήσουμε όλοι όσοι είμαστε εδώ, το θέμα του προσώπου λύνεται πολύ πιο εύκολα. Εμένα δεν θα με πείραζε να ‘ταν ο οποιοσδήποτε αν το πολιτικό υποκείμενο, οι θέσεις μας οι πολιτικές, η αιχμή της δράση μας θα ήταν τα συμφωνημένα. Αλλά αυτό που με τρομάζει είναι ότι ανά πάσα στιγμή κανείς δεν μας εξασφαλίζει για το πώς μπορεί να αντιδράσουν κάποιοι βουλευτές μας. Αυτό είναι που μας ρεζιλεύει, που μας απαξιώνει και μας εξαφανίζει από τη δράση και την κοινωνία. Μπορούμε να συμφωνήσουμε αυτό; Εγώ αυτό έχω να προτείνω, σήμερα να συμφωνήσουμε αυτό. Και το πρόσωπο ας πάει αύριο, μεθαύριο. Αν συμφωνήσουμε αυτό εγώ δεν έχω πρόβλημα να ‘ναι ο Τσίπρας, όπως δεν έχω πρόβλημα να ‘ναι και ο Αλαβάνος. Να το πω και με εισαγωγικά και χωρίς εισαγωγικά. Αλλά το σημαντικό είναι να συμφωνήσουμε σ’ αυτό, ότι στα πολιτικά δεν θα υπάρχει παραφωνία. Αν υπάρξει παραφωνία σήμερα να αποφασίσουμε ποια θα είναι η συνέπεια και ποια θα είναι η αντίδρασή μας. Και να αφήσουμε το θέμα του ονόματος για αμέσως μετά.


Ρούντι Ρινάλντι (ΚΟΕ)
Συντρόφισσες και σύντροφοι θέλω να πω ξεκινώντας, όπως ξεκίνησα και χθες, ότι μάλλον δεν έχουμε συναίσθηση σε πόσο κακή κατάσταση βρίσκεται το εγχείρημα και δεν παίρνουμε υπόψη μας την χάλια κατάσταση που βρίσκεται ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ. Και επειδή διαβουλεύσεις γίνονται εδώ και δύο βδομάδες, διαρκείς, συνεχόμενες, διμερείς, τριμερείς κ.λπ. και επειδή έχει γίνει πολύ προσπάθεια για να υπάρξει μία συνθετική πρόταση, μια λύση που να μπορέσει να προχωρήσει τα πράγματα, και επειδή χθες ο Αντώνης Νταβανέλλος έβαλε το θέμα με όλους τους πιο ρεαλιστικούς όρους για να δοθεί μια πολιτική μάχη κι επειδή ο Αντώνης έκανε μια ύστατη έκκληση και στους συντρόφους του Συνασπισμού να μην επιμείνουν στην πρότασή τους και να δούνε ότι αυτή η πρόταση μπορεί να μας βγάλει και μετά, μέσα στις διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ, να δούμε, να λύσουμε όλα τα θέματα ηγεσιών, επικεφαλής, προέδρους, τα πάντα να τα συζητήσουμε, αυτό που πολιτικά ερμηνεύω και μπορεί να είμαι υπερβολικός, αλλά, συγγνώμη, θα το πω, είναι μια επιμονή του ΣΥΝ, που παίρνει και το ρίσκο μιας αυτόνομης καθόδου και προετοιμασίας για αυτόνομη κάθοδο, με κάποιους που μπορεί να συμφωνήσουν μαζί του και αυτό είναι που βγαίνει προς τα έξω. Και δεν υπάρχει ούτε ένας όρος απέναντι στην ανανεωτική πτέρυγα. Αντίθετα, μάλλον είναι η ανανεωτική πτέρυγα που καθοδηγεί όλο αυτό το πράγμα, κάτι που σημαίνει διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, ή προσπάθεια διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί εγώ δεν πιστεύω ότι έχει τελειώσει το εγχείρημα, θα συνεχιστεί, και αυτό να το πάρουν πολύ καλά υπόψη όσοι θέλουν το εγχείρημα να το τινάξουν στον αέρα και μιλάω για τα συμφέροντα. Γιατί Λαμπράκηδες κ.λπ. έχουν στείλει μηνύματα να τελειώνει το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ και μετά βλέπουμε πώς θα πάει το πράγμα. Και η ανανεωτική πτέρυγα είναι αυτή που βγαίνει αλώβητη και βάζει όλη την ατζέντα όλης αυτής της κατάστασης. Χθες κατατέθηκε μία πρόταση: Όποιος κατέβει υποψήφιος με το ΣΥΡΙΖΑ θα υπογράψει από πριν ένα χαρτί, ότι σε περίπτωση εκλογής του, σε ψηφοφορίες για ψήφους εμπιστοσύνης σε κυβέρνηση κ.λπ. θα εφαρμόσει την απόφαση της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Για να πάμε να βάλουμε αυτόν τον όρο αύριο στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΝ, να δούμε πόσο θα υπάρξει συμφωνία; Γιατί όλα έρχονται και ομόφωνα. Αυτά τα ομόφωνα με τρομάζουν περισσότερο. Και το πιο ομόφωνο απ’ όλα είναι «δεν θέλουμε να είναι επικεφαλής ο σύντροφος Αλαβάνος σε αυτές εκλογές, γι’ αυτό το διάστημα που είπαμε, με αυτές τις αρμοδιότητες που λέγαμε, με όλες τις εγγυήσεις και όλα τα συλλογικά κ.λπ.
Αυτή η ομοφωνία είναι προβληματική. Αυτή η ομοφωνία δεν έχει συναίσθηση της κατάστασης που υπάρχει στην κοινωνία και δεν έχει συναίσθηση του με ποιο τρόπο μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση και πώς μπορεί να πάει πολύ καλύτερα ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια εκλογική μάχη. Έχουμε ταμπουρωθεί πίσω από διάφορες αντιπαραθέσεις και μια υστερία που μπορεί να έχει δημιουργηθεί μέσα στα κόμματά και τις οργανώσεις μας γύρω από πρόσωπα κ.λπ. και δεν καταλαβαίνουμε τι είναι το καλό για να μπορέσει αυτό το εγχείρημα να προχωρήσει. Πρώτο είναι αυτό. Και εδώ επικαλούμαι κι εγώ αυτό που είπε ο σύντροφος ο Πάντζας: Τον ρεαλισμό της πολιτικής. Έχουμε να δώσουμε μια πολιτική μάχη που αν πάμε να τη δώσουμε θα πέσουν κορμιά. Ήδη μας λοιδορούν. Ήδη μας κοροϊδεύουν. Ήδη περιμένουν να δούνε τι θα γίνει γύρω από όλα αυτά τα πράγματα. Λοιπόν, επιμένουμε στην πρόταση που κατατέθηκε χθες, θεωρούμε απαράδεκτο και αρνιόμαστε αυτό που έρχεται ξανά, η πρόταση του ΣΥΝ σαν να μην συνέβη τίποτα. Εμείς χθες δεχτήκαμε τηλέφωνο για συνάντηση από εκπροσώπους του Συνασπισμού με βάση ότι προχωράμε με αυτή την πρόταση. Τους είπαμε «καλή τύχη, αφού προχωράτε έτσι», είπανε κι αυτοί «καλά, εντάξει» και τελείωσε το πράγμα εκεί. Τέτοιες επαφές γίνονται όλο αυτό το διάστημα. Λοιπόν, αν έχουν πάρει την απόφαση ας την εφαρμόσουν. Ας μην κοροϊδευόμαστε άλλο εδώ κι ας μην χρονοτριβούμε. Γιατί και μία μέρα να χαθεί είναι σε βάρος και της δικής τους καθόδου, αν θέλουν να κατέβουν σε εκλογές, αλλά μπορεί να ‘ναι και σε βάρος οποιασδήποτε άλλης πρωτοβουλίας που είναι αναγκαίο ή μπορεί να παρθεί σε αυτές τις συνθήκες.


Μανόλης Γλέζος, Ενεργοί Πολίτες
Τόση ώρα αναρωτιόμουν γιατί γίνεται η σημερινή συνεδρίαση. Δηλ. δεν θα μπορούσε ο ΣΥΝ να μας πει δεν έχουμε αλλάξει γνώμη μπορεί να αλλάξει την απόφασή μας η ΚΠΕ και να κάνουμε τη συνεδρίαση μετά; Για ποιο λόγο την κάνουμε αυτή τη συνεδρίαση, εφόσον δεν υπάρχει ούτε ένα στοιχείο μετακίνησης από τη χθεσινή πρόταση κι αφού ενδελεχώς όπως μας λέτε μελετήσατε τις προτάσεις μας; Ειλικρινά αναρωτιέμαι τι χρειαζόταν η σημερινή συνεδρίαση. Θα μπορούσατε να μας πείτε πιο καθαρά, επειδή επιμένουμε στην προηγούμενή μας απόφαση και επειδή δεν μας την αλλάξατε εσείς, μπορεί να μας την αλλάξει η ΚΠΕ, να κάνουμε τη συνεδρίαση μετά.
Λοιπόν, αγαπητοί σ. πάσχιζα και πασχίζω με όλες μου τις δυνάμεις να παρουσιαστούμε όλοι μαζί, και η ανανεωτική πτέρυγα, αφού είχα προτείνει από καιρό να είναι εδώ, να έρχεται εδώ ως μια συνιστώσα, γιατί αποτελεί κάτι ξεχωριστό, είτε το θέλετε είτε δεν το θέλετε, ώστε να έχουμε μια άμεση επαφή. Θέλω διακαώς να εμφανιστούμε μπροστά στον ελληνικό λαό όπως είπε ο Γ. Μπανιάς στο μονόδρομο για μια συναινετική λύση. Αλλά σε αυτή τη συναινετική λύση δεν προσφέρετε τίποτα. Σήμερα η πρότασή σας δεν έχει καμιά απολύτως προσφορά. Να πείτε τέλος πάντων σκεφτήκαμε από αυτές τις λύσεις που προτάθηκαν αυτό… Γινήκατε όμως αιχμάλωτοι μιας αντίληψης που υπάρχει ότι αφού «έχουμε οι υπόλοιποι διαφορετικές γνώμες πρέπει να επιμένουμε παραπάνω». Αυτή είναι η κυριαρχούσα αντίληψη. Ήμουνα μπροστά που το είπαν αυτό το πράγμα Ότι εφόσον έχουμε διαφορετικές απόψεις εμείς οι υπόλοιποι άρα πρέπει να επιμένετε εσείς στην αρχική σας άποψη. Δεν έχουμε διαφορετικές απόψεις. Η απόφαση ότι απορρίπτουμε την πρόταση του ΣΥΝ είναι συνολική, όλων. Από κει και πέρα στο τι θα πρέπει να κάνουμε υπάρχει μια διαφοροποίηση. Αλλά το ότι απορρίπτουμε παμψηφεί τις προτάσεις του ΣΥΝ είναι γεγονός. Εκτός από την περίπτωση που παρουσιάστηκε σήμερα, η Μαρία Φραγκιαδάκη, που είναι η μόνη που διαφωνεί. Όλοι οι άλλοι την απορρίπτουμε, αυτό δεν έχετε καταλάβει, την απορρίπτουμε. Στη μεθοδολογία για το τι θα γίνει και πώς πρέπει να βρούμε τη σωστή λύση υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και ευτυχώς που υπάρχουν και προσπαθούμε να τις συναινέσουμε. Επαναλαμβάνω αυτό που είπα από χτες: Ισχυρίζεστε -και θα το δεχτώ ως πρόθεση- ότι είσαστε ένα κόμμα χωρίς αρχηγούς, με συλλογικά όργανα. Δεν είναι δυνατόν εσείς να θέλετε δημοκρατική λειτουργία και συλλογικό όργανο και να θέλετε να επιβάλλετε –θέλουμε, δεν θέλουμε- την άποψή σας. Και δυστυχώς φταίνε όλες οι συνιστώσες που ως τώρα το αποδέχτηκαν. Εμείς δεν το αποδεχτήκαμε ποτέ. Είπαμε ανεχόμαστε, αλλά δεν αποδεχόμαστε. Αυτό το παρεξηγήσατε. Την ανοχή μας την περάσατε για παραδοχή και αυτό είναι το μεγάλο σας λάθος. Δεν ανεχόμαστε την κατάσταση αυτή και δεν θα την ανχτούμε από δω και πέρα. Εμείς το λέμε ρητά και κατηγορηματικά –διότι εμείς ως Ενεργοί Πολίτες συνήλθαμε- ότι είμαστε αποφασισμένοι να διατηρήσουμε το ΣΥΡΙΖΑ και όποιος δεν συμφωνεί με τις δημοκρατικές διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ακολουθήσει το δικό του δρόμο. Με γεια του, με χαρά του.


Κώστας Αθανασίου, ΡΟΖΑ
(…) Υπενθυμίζω ότι εμείς υποστηρίζουμε οποιαδήποτε πρόταση του ύφους του Γιάννη Μπανιά, του Μανόλη Γλέζου, του Τάκη Μαστρογιαννόπουλου, οποιαδήποτε πρόταση έχει πέσει στο τραπέζι που συνθέτει κάπως τα πράγματα. Οποιαδήποτε πρόταση μπορεί να αποτρέπει τη ρήξη, μπορεί να αποτελεί βάση συναίνεσης, μπορεί να δίνει δυνατότητες στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ να προχωρήσει και σε μας τη δυνατότητα, το δικαίωμα να βγούμε στη γειτονιά μας και να μην ντρεπόμαστε εμείς την υποστηρίζουμε.


Παναγιώτης Λαφαζάνης, ΣΥΝ
(…) Εμείς πρέπει να κάνουμε αυτό που θέλει ο κόσμος της Αριστεράς, όχι ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ, της δεξιάς, ο αδιάφορος. Ο κόσμος της Αριστεράς. Να βγούμε στον κόσμο να κάνουμε τη μάχη, την εκλογική μάχη. Την προεκλογική εκστρατεία. Έχουμε θέσεις, έχουμε προτάσεις, έχουμε αγώνες, έχουμε παρεμβάσεις, έχουμε πρωτοβουλίες, έχουμε τα εφόδια. Βεβαίως έχουμε και τα προβλήματα και τις αδυναμίες μας που μπορούμε να τις εκθέσουμε και στον κόσμο ανοιχτά. Ο κόσμος θέλει να είμαστε εδώ ενωμένοι. Πέρα από διαφορές που έχουμε, τις ξέρει τις διαφορές. Και την ιστορία ξέρει, αλλά θέλει να πάμε ενωμένοι. Άρα, εγώ νομίζω ότι πρέπει να δώσουμε απάντηση σε όλες τις εκκρεμότητες και κυρίως στην εκκρεμότητα η οποία δυστυχώς τραυματίζει την εικόνα μας πάρα πολύ προς τα έξω, ότι εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα ηγεσίας και αυτό είναι που δυσχεραίνει τα πράγματα. Μας αδικεί όλους. Και όλοι πρέπει να κάνουμε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε αυτό το θέμα. Όλοι πρέπει να κάνουμε προσπάθεια. Όλοι. Το χειρότερο πράγμα σ’ αυτές τις περιπτώσεις , επειδή έχουμε περάσει, οι παλαιότεροι τουλάχιστον, αρκετές διασπάσεις, ξέρουμε τι γίνεται σε κάθε διάσπαση. Υπάρχουν κάποιοι τυμπανιστές κάθε φορά οι οποίοι βαράνε τα τύμπανα των ακραίων λύσεων, των ακραίων εκδοχών. Και έχουν κι επιχειρήματα να το κάνουν σ’ έναν στενό κύκλο. Αλλά το αποτέλεσμα όλων αυτών των διασπάσεων δεν ήταν κάτι θετικό στο χώρο της Αριστεράς. Αραιώνανε τα σκόρδα αλλά δεν γινόντουσαν πιο παχιά σε μας. Αυτό δεν γινόταν. Επομένως, εδώ πρέπει να βρούμε γρήγορα μια απάντηση σε αυτό το πρόβλημα. Ο Συνασπισμός καταθέτει μία πρόταση, όχι ένα τελεσίγραφο. Δεν είναι τελεσίγραφο, ή το αποδέχεστε ή διαλύεται ο χώρος. Είναι πρόταση για συζήτηση, πρόταση για διάλογο, να ακουστούν απόψεις. Και αν πράγματι έχουμε φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο και η συνεδρίαση δεν βοηθά να δούμε τα πράγματα, μπορεί η συνεδρίαση να πει εντάξει, εκφραστήκανε απόψεις, από κει και πέρα να αρχίσουν ζυμώσεις, συζητήσεις, ιδέες κ.λπ. Η αυριανή Κεντρική Επιτροπή του Συνασπισμού δεν θέλει να επικυρώσει καμία διάσπαση. Αν ήταν να το κάνουμε αυτό το πράγμα, αλίμονο. Κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας και τον κόσμο; Αυτή είναι η προσπάθεια; Το ενωτικό εγχείρημα το έχουμε στηρίξει. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και την ιδέα της μεγάλης παράταξης της Αριστεράς και το πιστεύουμε ότι αυτό το ενωτικό εγχείρημα είναι δρόμος για την Αριστερά στη χώρα. Δεν είναι σημαία ευκαιρίας, δεν είναι περιστασιακό, δεν πρέπει με τις πρώτες δυσκολίες να αναδιπλωνόμαστε και να διαλυόμαστε στα εξ ων συνετέθημεν. Αυτό έχει γίνει πολλές φορές. Στις δύσκολες στιγμές, ο καθένας από τη δικιά του μεριά να δείξει μεγαλοψυχία για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα χωρίς να ταπεινώνεται κανένας και χωρίς να φθείρουμε πρόσωπα, οργανώσεις, συνιστώσες, συλλογικότητες κ.λπ. (…)
Αύριο η Κεντρική μας Επιτροπή θα λάβει υπόψη της τα πάντα και θα επανέλθει εδώ πέρα με κάποια πρόταση. Δεν μπορώ να την προεξοφλήσω. Συζητάμε κι εμείς. Αλλά θα επανέλθει με πρόταση. Και νομίζω αυτό κάνουν όλοι, δεν το κάνει μόνο ο Συνασπισμός. Δεν το κάνουν κι άλλες συνιστώσες; Δεν συζητάνε μεταξύ τους; Δεν παίρνουν αποφάσεις; Δεν έρχονται με προτάσεις; (…). Επομένως, αν πάμε με αυτό το κλίμα νομίζω ότι δεν χρειάζεται εδώ πέρα να κάνουμε αντιπαραθέσεις (…). Και ο τόνος που συζητάμε δεν είναι για να αυξήσουμε καταστάσεις και δυσκολίες του παρελθόντος, αλλά για να δούμε μπροστά.


Μανόλης Γλέζος
Εάν ήμουνα χειροκροτητής θα χειροκροτούσα όσα έλεγες Παναγιώτη αλλά τι σχέση έχουν αυτά που είπες τώρα εσύ με την κάθετη πρόταση που ήρθε εδώ;


Αντώνης Νταβανέλλος, ΔΕΑ
Κατανοώ ότι η σημερινή συζήτηση είναι μια ενδιάμεση συζήτηση και από αυτή την άποψη το μόνο που θα επιχειρήσω είναι να βάλω λίγο τα όρια στο τι λάθη δεν πρέπει να γίνουν. Το πρώτο ερώτημα είναι αν υπάρχει κάποια συμφωνία από το παρελθόν, η οποία με την επίκλησή της μας λύνει το σημερινό πρόβλημα. Χτες ο Φλαμπουράρης αναφέρθηκε σε εμάς, λέγοντας ότι δεν κρυφτήκαμε ποτέ από τις συμφωνίες. Είναι πραγματικό. Λέω όμως ότι δεν είναι ούτε ώριμο ούτε πολιτικό να επικαλεστεί ο ΣΥΝ τις συμφωνίες του 2004 για να λύσει τα σημερινά προβλήματα. Οι συμφωνίες αυτές είχανε τρεις όρους και προϋποθέσεις που και οι τρεις σε κάθε φάση είχανε κάποια «καυτή», η οποία ήτανε προς συζήτηση με βάση τη συγκεκριμένη ανάλυση των συγκεκριμένων συνθηκών. Στην πρώτη ήταν το ζήτημα της πλουραλιστικής εκπροσώπησης και πώς και αν θα επιβεβαιωθεί, στη δεύτερη ήταν το ζήτημα του τίτλου και πώς και αν θα επιβεβαιωθεί, και στην τρίτη, τώρα, είναι το ζήτημα του επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας κάτω από μια εξέλιξη στην οποία, επιτρέψτε μου σ. του ΣΥΝ, δεν συμμετείχαν οι άλλες συνιστώσες. Είναι ένα πράγμα που έχει να κάνει και με τις ελλείψεις στο δικό σας το κόμμα. Άρα από αυτή την άποψη δεν έχουμε μια μαθηματική φόρμουλα που να μας λέει ότι από τις συμφωνίες του παρελθόντος προκύπτει λύση για το σήμερα. Μην το ξαναφέρει στο τραπέζι κανένας αυτό το πράγμα, είναι συνδικαλιστικό και δεν μας αξίζει.
Δεύτερο πράγμα: Έχουμε ως τα τώρα μια πορεία που το χειρισμό της κεντρικής πολιτικής σκηνής κεντρικά τον είχε ο Αλέκος Αλαβάνος. Αν πάρουμε μέτρα αποκλεισμού αυτής της δυνατότητας ή μεταβολής αυτής της δυνατότητας χωρίς να έχουμε μια καθαρή εξήγηση πάμε σε ένα πρωτοφανές πράγμα. Έχουν γίνει απίστευτα φάουλ, σας έχουμε ζητήσει δεκάδες φορές πειθαρχικά μέτρα για πολύ σοβαρά ζητήματα και αρνηθήκατε να τα πάρετε. Προσέχτε σ., αν ολοκληρώσετε το χειρισμό όπως έχει ξεκινήσει θα υπάρχει νικητής. Και ο νικητής θα είναι η μοναδική πτέρυγα που αρνείται το Σύριζα, αρνείται την πολιτική και των δικών σας συνεδρίων. Έχετε ξεκινήσει ένα χειρισμό που έχει καθαρό νικητή στο τέλος. Και θα είναι τραγωδία αν επιτρέψετε να ολοκληρωθεί αυτό το πράγμα.
Τρίτο, συλλογικές ηγεσίες και ρόλοι: Ακούγεται πάρα πολύ συμπαθητικό και πάρα πολύ ευαίσθητο. Να το δούμε κλπ, με μια υπογράμμιση: Ότι πρέπει να τους περιλαμβάνει όλους. Και έχετε καταλάβει ως τα τώρα ότι το ζήτημα του σ. του Αλαβάνου για το λόγο που είπα προηγούμενα είναι κομβικό. Άρα στην επεξεργασία αυτής της πρότασης της συλλογικότητας και της δημοκρατίας και τα ευαισθησίας κλπ, πρέπει να περιληφθεί μια λύση αποδεκτή και σε αυτό το πράγμα. Εγώ θεωρούσα ότι η πρόταση που σας έγινε χτες ήτανε λεόντεια υπέρ σας. Θεωρούσα αδιανόητο ότι θα την αρνηθείτε και το είπα κιόλας. Ήμουν σίγουρος ότι σήμερα θα έρθετε με κάποιες ταχτικές οχυρώσεις αυτής της πρότασης. Εν πάση περιπτώσει να συνεχιστεί η συζήτηση και οι διεργασίες αλλά υπάρχουν αυτά τα ανελαστικά που είπα προηγούμενα.


Γιάννης Θεωνάς, ΚΕΔΑ
(…) Δεν υπάρχουν, σύντροφοι, παλιές συμφωνίες που είναι συνταγματικού χαρακτήρα και ισχύουν πάντα. Το ‘χω πει εκατό χιλιάδες φορές, δεν υπάρχει τέτοια προσυμφωνία του 2002. Δεν ισχύει. Ανακαλύφθηκε όταν έγινε μία ενέργεια που δεν ήταν σωστή (η υπογραφή της δήλωσης για το ψηφοδέλτιο των ευρωεκλογών) και, βεβαίως, ανακαλύφθηκε εκ των υστέρων. Δεύτερον, για το ότι αν η γραμματεία έχει αρμοδιότητα: Σύντροφοι, δεν υπάρχει άλλο όργανο, διότι τότε πρέπει να πάμε να πούμε ότι δεν έχουμε τη δυνατότητα, αφού δεν υπάρχει όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί ο επικεφαλής, Μαρία (σ.σ. Φραγκιαδάκη), είναι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι του Συνασπισμού. Αν λοιπόν η γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει τη δυνατότητα να ορίσει τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ τότε δεν καταλαβαίνω ποιος έχει την αρμοδιότητα.
Το εγχείρημά μας σύντροφοι είναι ήδη τραυματισμένο, είτε πάμε όλοι μαζί και ακόμα περισσότερο βέβαια άμα δεν πάμε όλοι μαζί. Είναι ήδη τραυματισμένο και θα αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα, ακόμα και συσπειρωμένο άμα πάει, να μπει στη βουλή. Πολύ περισσότερο εάν δεν πάει ενωμένο. Η μεγαλύτερη πιθανότητα είναι να μην μπει αν διασπαστεί, αν δεν είναι ενωμένες όλες οι δυνάμεις. Και το ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει είναι ποιον εξυπηρετεί μία εκδοχή τέτοια. Το ‘χουμε πει, αλλά θέλω να το επαναλάβω: Αυτόν που εξυπηρετεί είναι το δικομματισμό και τα οικονομικά συμφέροντα που απαιτούν αυτή τη στιγμή να διαλυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί κλειδί των εξελίξεων, είτε αυτοδύναμων κυβερνήσεων είτε του μεγάλου συνασπισμού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, είναι η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι, αν δεν μπει ο ΣΥΡΙΖΑ στη βουλή θα διευκολύνει αυτά τα σενάρια. Θα υπηρετήσουμε αυτή την εκδοχή σύντροφοι; Αυτή την προοπτική; Και γιατί να την υπηρετήσουμε; Εδώ συζητήσαμε χθες τρεις ολόκληρες ώρες. Έχουν διατυπωθεί συγκεκριμένες προτάσεις. Μπορούν να βρεθούν, μέσα στα πλαίσια αυτών των προτάσεων, φόρμουλες που θα αποτρέψουν τη διάσπαση και θα διευκολύνουν την ενιαία δράση του εγχειρήματός μας. Είμαστε κατώτεροι των περιστάσεων, όλοι μας και ο κόσμος θα μας χρεώσει όλους -δεν θα υπάρχουν νικητές και ηττημένοι- ότι σε μια κρίσιμη περίοδο για το λαϊκό κίνημα, για τα προβλήματα των εργαζομένων, για την κατάσταση της χώρας, είμαστε ανίκανοι να βρούμε φόρμουλα που θα μας βγάζει από αυτήν εδώ τη διελκυστίνδα στην οποία έχουμε μπει. Εγώ ρωτάω σύντροφοι, και ρωτάω εδώ όσους ήταν και στη χθεσινή συζήτηση. Πόσο μεγάλη είναι η διαφορά ανάμεσα στην πρόταση που κατέθεσε ο Αντώνης Νταβανέλλος και στην πρόταση που κατέθεσε ο Παναγιώτης ο Λαφαζάνης. Έχεις υποστηρίξει και είναι γνωστή η πρότασή σου (αναφέρεται στον Π. Λαφαζάνη), να πάμε με επικεφαλής τον Αλέκο Αλαβάνο και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να υπάρξει άλλη εξέλιξη. Πόσο μεγάλη διαφορά υπάρχει ανάμεσα στις δύο προτάσεις, ώστε να μην μπορούμε να συγκεράσουμε αυτές τις δύο προτάσεις και να ‘χουμε απόφαση να πάμε ενωμένοι στη μάχη των εκλογών, η οποία δεν μπορεί να μας περιμένει. Θεωρώ λοιπόν ότι οι ευθύνες είναι τεράστιες κι εγώ σας λέω το εξής: αν διασπαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ είτε μπει είτε δεν μπει ο Συνασπισμός στη Βουλή με όσες δυνάμεις συσπειρώσει γύρω του, να περιμένετε και παραπέρα εξελίξεις. Ντόμινο είπε ο Άλκης Ρήγος και θα υπάρξει σε μια διαδικασία που θα την αντιμετωπίσει και ο ίδιος ο Συνασπισμός, γιατί τότε θα δείτε πόσο πιο έντονα θα μπαίνει το σενάριο της κεντροαριστεράς. Εγώ βλέπω ότι με μια διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ αναζωογονείται το σενάριο της κεντροαριστεράς. Πέστε μου ότι μπορεί να κάνω λάθος. Θεωρώ όμως ότι είναι πολύ μεγάλη η πιθανότητά του και από αυτή την άποψη η ευθύνη μας μεγαλώνει ακόμη περισσότερο και πρέπει μέχρι σήμερα, αύριο να καταλήξουμε σε επίλυση του προβλήματος. Υπάρχουν πολλές φόρμουλες, εγώ νομίζω ότι υπάρχουν δυνατότητες πάρα πολλές για να υπάρξει επίλυση του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε και να υπάρξει διέξοδος σε όφελος του εγχειρήματος και σε όφελος του ρόλου που μπορεί να παίξει το εγχείρημά μας στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η οικονομία, ο τόπος και κυρίως η εργατική τάξη και τα πλατιά λαϊκά στρώματα.


Ανδρέας Παγιάτσος, Ξεκίνημα
(…) Λέω ότι εμείς θέλουμε να δώσουμε την αυριανή μέρα στους συντρόφους του Συνασπισμού να αναλογιστούν την κρίσιμη κατάσταση με την οποία είμαστε αντιμέτωποι και να έρθουν με μια πρόταση η οποία να είναι πιο συναινετική και να λαμβάνει υπ’ όψη αυτά που ακούστηκαν εδώ και την κρίση την οποία περνάει ο ΣΥΡΙΖΑ και τους κινδύνους με τους οποίους είναι αντιμέτωπος. Η σημερινή τοποθέτηση δεν μπορεί να ικανοποιήσει. Έχοντας πει αυτό, χρειάζεται να σταθούμε σε κάνα 2 σημεία τα οποία εμφανίζονται στον Τύπο και δημιουργούν μια εντελώς διαστρεβλωμένη εικόνα της κατάστασης. Εμάς το αντί-ΣΥΝ, ότι όλοι είναι εναντίον του ΣΥΝ μας ενοχλεί σαν τοποθέτηση. Δεν είναι αυτό το απλουστευμένο στερεότυπο πράγμα . επίσης μας ενοχλεί το θέμα υπέρ του Τσίπρα ή υπέρ του Αλαβάνου κι όποιος δεν υποστηρίζει τον Τσίπρα είναι υπέρ του Αλαβάνου κλπ. Η προσωποποίηση αυτού του θέματος και η τοποθέτηση του ΣΥΝ σαν σύνολο απέναντι είναι κάτι το οποίο δε μας βρίσκει σύμφωνους. Για μας τα ζητήματα είναι πολιτικά, είναι θέσεις που πρέπει να παίρνουμε πάνω σε συγκεκριμένα ζητήματα που προκύπτουν και δεν είναι καθόλου προσωπικό. Με τον Τσίπρα προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα. Με μια έννοια οι ευθύνες του Αλέκου Αλαβάνου για τη σημερινή κατάσταση είναι πιο μεγάλες, γιατί όταν ήταν επικεφαλής του Συνασπισμού υπήρχε η κρίση σ’ αυτό το μοντέλο την οποία δεν είδε και την οποία δεν αντιμετώπισε και φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση. Ο Αλέξης Τσίπρας αν το δούμε προσωπικά έχει κληρονομήσει μια κατάσταση και έχει κληρονομήσει μια δομή και ένα πλαίσιο λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ για την οποία έχει λιγότερες ευθύνες από πολλούς άλλους. Μέχρι σήμερα υπήρχε, πέρα από συμφωνίες οι οποίες υπήρχαν παλιά ή όχι, κάποιο δεδομένο, πχ ο πρόεδρος του ΣΥΝ είναι πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό ήταν κάτι με το οποίο εμείς διαφωνούσαμε και ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους δεν είχαμε μπει στο ΣΥΡΙΖΑ το 2003. Αυτό είναι ένα δεδομένο το οποίο πρέπει να ανατραπεί. Είναι σημαντικό το ότι όλοι συμφωνούμε πάνω σ’ αυτό, αλλά δε μπορούμε να δώσουμε προσωπική διάσταση στο ζήτημα και να πούμε κάτω ο Τσίπρας ζήτω ο Αλαβάνος. Αυτό μπερδεύει ακόμα περισσότερο το ζήτημα και δεν είναι πολιτική κατά κάποιο τρόπο τοποθέτηση που αφορά τη δομή, τη λειτουργία και την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ. Μ’ αυτήν την έννοια η μόνη θέση την οποία εμείς στηρίζουμε είναι συλλογική ηγεσία. Να υπάρξει πολιτική συμφωνία πάνω σ’ αυτό, να συμμετέχουν όλοι σ’ αυτήν την συλλογική ηγεσία, να μπουν προϋποθέσεις τις οποίες έχουμε βάλει εδώ και καιρό κι εμείς και άλλοι σύντροφοι, ποσοστώσεις, εναλλαγή, δημοκρατία, εκλογή και έλεγχος των ηγετικών οργάνων, προσώπων και ομάδων. [.…]


Γιώργος Σαπουνάς, Κόκκινο
Θα επαναλάβω εντελώς σύντομα για την οικονομία του χρόνου τη θέση που είπαμε και χτες, διότι δεν τροποποιήθηκε τίποτα σήμερα. Το πολιτικό πρόβλημα το οποίο παράγεται από τη μετάθεση της συζήτησης από την πολική στα ονόματα της ηγεσίας και την κατά τη γνώμη μου νόμιμη υπό μία σκοπιά αγωνία του ΣΥΝ περί του κομματικού του πατριωτισμού ,της ενότητας του κόμματος κλπ, δεν περιορίζει ούτε κατά το ελάχιστο τη δυνατότητα της ανανεωτικής πτέρυγας να εκφράζει μια εντελώς διαφορετική στρατηγική. Αυτό το έχουμε ζήσει όλο το προηγούμενο διάστημα, την αλλοίωση της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μέσα στα γραφεία μας, όχι μέσα στις τίμιες και ειλικρινείς συζητήσεις που γίνονται με την αριστερή πλειοψηφία αλλά στο τι καταλαβαίνει η κοινωνία. Αυτό το πράγμα δεν μετακινείται και από αυτήν την άποψη κι εμείς από τη δικιά μας πλευρά εντοπίζουμε το κυρίαρχο πολικό ζήτημα. Από κει και πέρα, μαζί με τις λοιπές συνιστώσες όπως τα έβαλε ο Μανωλης ο Γλέζος, είναι το θέμα της ανελαστικότητας του ΣΥΝ σύντροφοι. Το ζήτημα των ευθυνών θα τεθεί μετά. Το θέμα είναι ότι αν πάψει να υπάρχει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα είναι μια τεραστία υποχώρηση για τις ελπίδες ενός ολόκληρου κόσμου που όπως είπα και χτες έχει στο μυαλό του αγωνίες, δίνει λάθος απαντήσεις και με τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε εμείς σήμερα τα πράγματα, περίπου ενισχύουμε τις λάθος απαντήσεις του, πέρα από τις προθέσεις μας, δεν είναι θέμα προθέσεων.


Αλέκος Αλαβάνος
Καταρχήν να ευχαριστήσω τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ που μου δίνει το λόγο χωρίς να ‘μαι μέλος της. Δεν είμαι μέλος της Γραμματείας πλέον. Είναι σωστό ότι δεν έχω καμιά ιδιότητα. Από άποψη ιεραρχική είμαι ένα τίποτα. Και μπορώ να σας πω ότι το χαίρομαι αυτό το τίποτα, γιατί νιώθω έναν δεσμό μ’ όλον αυτόν τον κόσμο ο οποίος αγωνιά. Θέλω να πω ότι όλοι μιλήσαμε και θα πούμε τις εξυπνάδες μας και τις ατάκες μας, εάν, όμως, βάζαμε έναν τίτλο στη σημερινή συνεδρίαση θα ήταν «ο λυγμός του Πάντζα». Ο Πάντζας, ο γιος ενός εξόριστου από την δεξιοκρατία και εξόριστου από το ΚΚΕ μέσα στις φυλακές, έρχεται εδώ και μας λέει κάποια πράγματα και μετά κλείνει μ’ έναν κόμπο και έναν λυγμό. Άρα, ας φτάσουμε στο επίπεδο της αξίας και της ψυχής της Αριστεράς για το πώς θα αντιμετωπίσουμε τα πράγματα.
Εγώ σύντροφοι θέλω να πω ότι δεν είναι το θέμα του επικεφαλής στην πραγματικότητα. Θυμάμαι όταν κάναμε αυτή τη στροφή στο Συνασπισμό, όταν εμφανίστηκα εγώ εδώ στο ΣΥΡΙΖΑ, άπειρος και άσχετος και με συνεχή λάθη κλπ., αλλά με μια προσπάθεια ο Συνασπισμός να δώσει πνοή, να συμβάλλει, να τιμήσει αυτόν τον χώρο, να πάρει πρωτοβουλίες, να κάνει προτάσεις κ.λπ. κανείς δεν έβαλε θέμα προέδρου και επικεφαλής. Ουδείς έβαλε (…). Μπορώ να πω ότι ακόμη κι ο Γλέζος κρατούσε τη βεντάλια κι έκανε αέρα. Ο Μανόλης ο Γλέζος μ’ αυτές τις θέσεις που έχει.
Επομένως, είναι ένα θέμα σύντροφοι του πώς μπορεί κανείς να έχει κατακτήσεις όχι μέσα από διοικητικά μέτρα και από επετηρίδα. Είχα πάρει την πρωτοβουλία να ανανεωθεί το κόμμα με νέους ανθρώπους, ακριβώς για να χτυπήσω τάσεις και τέτοια πράγματα και έρχονται σήμερα και λένε επετηρίδα, υπάρχει επετηρίδα, υπάρχουν νόμοι. Κανονικά σύντροφοι έπρεπε να μπαίνει ο Συνασπισμός εδώ πέρα και να πηγαίνουμε όλοι στη γωνία. Και να λέμε «τι θα μας πει;». Μπράβο, τι άλλο μπορούμε να κάνουμε; Τι αντιπρόταση μπορούμε να φέρουμε;
Δεν είναι το θέμα του επικεφαλής και δεν έχουμε κανέναν άξιο για επικεφαλής πια. Κανέναν σχεδόν δεν έχουμε. Γιατί όλοι έχουν φθαρεί. Σύντροφοι το πρόβλημα είναι πώς προσεγγίζουμε τα ζητήματά μας. Κι αν υπάρχει μια αντίρρηση σ’ έναν επικεφαλής είναι γιατί συνδέεται με μια λογική κομματοκρατίας. Συνδέεται με μια λογική τυφλής και απολίτικης επικοινωνιακότητας. Συνδέεται με μια πολιτική η οποία αποδείχτηκε δέσμια δημοσκοπήσεων, συνδέεται με μια πολιτική που την είδαμε στις ευρωεκλογές, η οποία τι είχε; Να πετά συνθήματα μόνο, χωρίς να στέκονται πουθενά. «Τέσσερις ευρωβουλευτές, θα φέρουμε το καλύτερο αποτέλεσμα εμείς η ηγεσία, τρίτος πόλος» ξαφνικά τρεις μέρες πριν τις εκλογές κ.λπ.
Συνδέεται σύντροφοι με μια απολίτικη και κομματοκρατική αντίληψη και προσέγγιση των προβλημάτων μας. Και δεν το λέω αυτό ως καταγγελία. Το λέω ως μια ευκαιρία να το καταγράψουμε και να προσπαθήσουμε να το περάσουμε, να το ξεπεράσουμε. Και θα ‘ναι πολύ σημαντικό να κάνει ένα τέτοιο βήμα ο Συνασπισμός. Και θέλω να πω ότι είναι μια από τις τελευταίες συνεδριάσεις που συμφωνώ πλήρως με την τοποθέτηση αντιπροσώπου του Συνασπισμού. Και είναι με αυτή του Παναγιώτη Λαφαζάνη. Πλήρως. Αν μου πείτε υπογράφεις την τοποθέτηση του Λαφαζάνη, σας λέω, ναι, την υπογράφω. Κι όχι επειδή ξέρω ότι είναι ένας από τους συντρόφους που έχουν κρατήσει και το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ και του Συνασπισμού, αλλά επειδή είπε σωστά πράγματα. Όμως, Παναγιώτη, οι μικρομεσαίοι, εντάξει θα πούνε, «δάνεια» και «να φύγουν τα 28 δισ. από τις τράπεζες», αλλά τι αξίες βρίσκουν εδώ πέρα; Τι πολιτικές πρωτοβουλίες; Τι αξιοπιστία σ’ αυτό το χώρο; Τι εναλλακτικότητα; Προσπαθήσαμε να οικοδομήσουμε το 2005 μια εναλλακτικότητα δικιά μας.
Ο καθένας έχει προσδιοριστεί σύντροφοι από τις δραστηριότητές του. Γιατί να μην προσδιορίζεται ο Μπανιάς από τις τοποθετήσεις του στη Βουλή για τα εξωτερικά θέματα; Ποιος μπορεί να πει όχι σ’ αυτά που λέει ο Μπανιάς και να προσδιορίζεται από το αν είναι με τον Τσίπρα ή με τον Αλαβάνο ή πάει μαζί με το Ρούντι ή οτιδήποτε άλλο. Από ‘κει προσδιοριζόμαστε σύντροφοι. Και αυτό το έχει επιβάλλει ο Συνασπισμός σήμερα, η ηγεσία του Συνασπισμού. Κι αυτό είναι το μεγάλο της λάθος. Βλέπω εδώ πέρα τον Γιάννη Μπάρκα και τον Χρονόπουλο. Είμαι εχθρός τους. Είμαι εχθρός τους σύντροφοι. Στελέχη της ηγεσίας της νεολαίας, ηγετικά στελέχη. Είμαι εχθρός τους. Γιατί έτσι; Γιατί αυτά λέει η κομματική λογική. Ότι όταν πεις μια διαφορετική αντίληψη που τα στενά και αδιαφανή όργανα δεν την έχουν υιοθετήσει, δεν πρέπει να την ασπαστείς. Όχι σύντροφοι. Κι εδώ δεν είναι μόνο η δοκιμασία και η επιλογή για τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι για τον καθένα μας προσωπικά. Και να οικοδομήσετε κι εσείς ως νέοι άνθρωποι την ανεξαρτησίας σας και την επαφή με τη συνείδησή σας και όχι τη γραμμή.
Πού θέλω να καταλήξω; Πιστεύω σύντροφοι ότι ακούστηκαν και μέσες προτάσεις και μέσες λύσεις κ.λπ. Ό,τι κι αν γίνει πια είναι κακό. Έχουμε κάνει πολύ μεγάλη φθορά. Παρόλα αυτά ,το άλλο τι είναι; Η διάσπαση. Το άλλο τι είναι; Δύο ψηφοδέλτια. Το άλλο τι είναι; Ένα ψηφοδέλτιο με τον άλλο χώρο απογοητευμένο ο οποίος θα περιμένει να χαιρεκακήσει. Αν το ένα ψηφοδέλτιο δεν θα μπει στη Βουλή. Επομένως, η μέση λύση, η συμβιβαστική λύση. Πάρα πολλές οι προτάσεις που ακούστηκαν. Εγώ τις υποστηρίζω όλες. Απ’ του Νταβανέλλου μέχρι του οποιουδήποτε. Σύντροφοι, η πρόταση πρέπει να ‘χει ένα στοιχείο: Ότι αμέσως μετά τις εκλογές θα πάμε με δημοκρατικές διαδικασίες σε επιλογή των ηγετικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Κι ότι δεν θα επιβληθούνε με διαδικασίες από τα πάνω, κάτι το οποίο το ‘χουμε νιώσει όλοι μας. Αυτή είναι η πρόταση. Θα ήθελα ο Συνασπισμός να εξετάσει αυτή την πρόταση.
Και επίσης εγώ θέτω να δοθεί μια απάντηση από τον Συνασπισμό στη δέσμευση των υποψηφίων ότι θα ακολουθήσουν την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, όπως εκφράζεται σήμερα από τη γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ στα θέματα των μεγάλων επιλογών που θα γίνουν, ανάμεσα στις οποίες η ψήφος εμπιστοσύνης, όχι απλώς η συμμετοχή σε μια κυβέρνηση κεντροαριστεράς, αλλά στα θέματα ψήφου εμπιστοσύνης ή δυσπιστίας στην κυβέρνηση. Εμείς θα θέλαμε μια απάντηση από το Συνασπισμό αύριο –πιστεύω ότι θα ‘ναι θετική- ότι σ’ αυτά τα θέματα υπάρχει πλήρης συμφωνία.
Τι μπορεί να γίνει. Επιλέξτε σύντροφοι, όποια πρόταση θέλετε, όποια θέλετε. Ξαναλέω, είμαστε σε κακό δρόμο πια. Ας σώσουμε ό,τι μπορούμε να σώσουμε. Επιλέξτε. Πρότεινα χθες κάποιο άλλο στέλεχος με κύρος και το προτείνω με ανακούφιση. Είπα χτες για παράδειγμα τη Νάντια Βαλαβάνη. Σας προτείνω κάποιο στέλεχος του Συνασπισμού, το οποίο μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη αυτού του χώρου. Λέω μια δικιά μου σκέψη, ο Παναγιώτης ο Λαφαζάνης. Σας κάνουμε προτάσεις σύντροφοι. Τραβάτε το όλο εγχείρημα σε μια κατάσταση αναξιοπιστίας. Να βρούμε έναν τρόπο ώστε να μην τους κάνουμε τη χάρη, να μην υπάρχουν δύο ψηφοδέλτια, να μην υπάρχει απογοήτευση, να μην υπάρχει πλήρης αναξιοπιστία και να προσπαθήσουμε, έχοντας όμως ως στόχο ότι δημοκρατική ανασυγκρότηση και δημοκρατική επιλογή της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, να ‘χουμε αυτή την προοπτική, στην οποία όλοι μπορούμε να συμμετέχουμε
Περισσότερα...

Τα βασικά σημεία των τοποθετήσεων στη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, Παρασκευή 4 Σεπτέμβρη

Έχει σημασία να δούμε τα πράγματα και μέσα από τα ίδια τα λόγια των πρωταγωνιστών. Γιαυτό, δημοσιεύουμε αποσπάσματα από τις τοποθετήσεις που έγιναν στην συνεδρίαση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ και διαπιστώθηκαν οι διαφορετικές προσεγγίσεις:

Δημ. Βίτσας, γραμματέας ΚΠΕ ΣΥΝ Η χώρα αντιμέτωπη με μεγάλα προβλήματα. Το ΠΑΣΟΚ επιδιώκει αυτοδυναμία και για να το καταφέρει επιδιώκει συρρίκνωση του ΣΥΡΙΖΑ.
Να δοθεί η μάχη με πνεύμα ενότητας και δράσης που εξασφαλίζεται από τα εξής: ... 1. Πολιτικό πλαίσιο με συγκεκριμένες προτάσεις για έξοδο από την κρίση σε ριζοσπαστική κατεύθυνση
2. Πολιτικό σχέδιο που αποκλείει μετεκλογικά κεντροαριστερές λύσεις
3. Μια συμφωνία ότι θα καταβληθεί από όλους και ιδιαίτερα από τον ΣΥΝ η εξασφάλιση της πλουραλιστικής εκπροσώπησης του εγχειρήματος Για το καλό του εγχειρήματος, για την επίτευξη της ενότητας, για τα χιλιάδες μέλη μας που πρέπει να δώσουν την εκλογική μάχη, για μια αριστερά ωφέλιμη στην κοινωνία και ανταγωνιστική στο σύστημα δεν πρέπει να αλλάξουν τα ειωθότα:1. Επικεφαλής ο πρόεδρος του ΣΥΝ, πρόταση για το τώρα και στην Οργανωτική Σύσκεψη θα αποφασιστεί πως θα λύνονται θεσμικά τέτοια θέματα.2. Όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σε θέσεις μάχης με διακριτούς ρόλους, ιδιαίτερα οι βουλευτές και ποιο ιδιαίτερα ο Αλέκος Αλαβάνος 3. Έχουμε ζητήματα ανοιχτά, όπως η εκλογή επιτροπή και η περιοχή ευθύνης της, εκλογικό πρόγραμμα και η εκλογική διακήρυξη. Τις επόμενες μέρες θα δώσουμε τις προτάσεις μας. Ακόμα πρέπει να συγκληθούν οι τοπικές επιτροπές για το ζήτημα των εκλογικών συνδυασμών

Ρούντι Ρινάλντι (ΚΟΕ)
[…] Είχα πει στην Πανελλαδική Σύσκεψη «Σύντροφοι του Συνασπισμού, μην μας πάτε σε μια διαδικασία να περιμένουμε το Διαρκές Συνέδριό σας, για να μας φέρετε μία και μόνο απόφαση, ότι πρέπει να ισχύσουν οι δύο καταστατικές –υποτίθεται– αρχές», τα ειωθότα που είπε σήμερα ο σύντροφος Βίτσας, ότι πρέπει να ΄ναι οπωσδήποτε πρόεδρος και επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ ο πρόεδρος του Συνασπισμού. Αυτό έρχεται αυτή τη στιγμή, και έρχεται με μία ομοφωνία ενός οργάνου που μου προκαλεί έκπληξη αλλά δεν πειράζει, να το δεχτώ αυτό το πράγμα, διότι το πολιτικό πλαίσιο, σύντροφε Βίτσα, αυτό που είπες, δεν νομίζω ότι το υποστηρίζει η ανανεωτική πτέρυγα όσον αφορά τα θέματα κεντροαριστεράς, ανοχές κ.λπ. διότι αυτό ανά πάσα στιγμή και καθημερινά αμφισβητείται και δημοσίως. Και δεν υπάρχει καμία εξασφάλιση για το με ποιο τρόπο θα είναι ενιαίο. Διότι το πρόβλημα που βάζουν τα μέλη της ΚΟΕ είναι: Δεν μπορούμε να ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ και να μας βγαίνει κάτι άλλο στη βουλή που υποστηρίζει άλλα πράγματα. Και πώς θα διασφαλιστεί αυτό το πράγμα. Και επειδή μπήκαμε απότομα σ’ αυτό το θέμα και όχι με δική μας επιλογή –το ‘κανε ο Καραμανλής ξανά, μετά από φωτιές να κάνει εκλογές- πρέπει να λυθούνε προβλήματα στο άψε-σβήσε και με την ανάγκη της εκλογικής μάχης που βάζει να γίνουν πολύ γρήγορα μερικά πράγματα. Και αντί να περιμένουμε είτε διαρκές είτε έκτακτο κλπ, έρχεται μία απόφαση μιας πολιτικής γραμματείας που θεωρείται αμετάκλητη κι από την Αυγή σήμερα, αμετάκλητη απόφαση. Έρχεται σήμερα εδώ πέρα να μας ειπωθεί «αυτό είναι, το παίρνετε, προχωράμε. Δεν το παίρνετε, θα δούμε τι θα γίνει». Δεν λύνονται έτσι τα θέματα σύντροφοι. Προχωρώ παρά πέρα.
Το κριτήριο της ΚΟΕ είναι διπλό: Πρώτο. Να αντιμετωπίσω μία δύσκολη πολιτική κατάσταση για την αξιοπιστία της αριστεράς και δεύτερο το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ. Το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι το πιο βασικό εγχείρημα που υπήρξε μέχρι τώρα και κινδυνεύει να καταστραφεί. Και κινδυνεύει να καταστραφεί από έναν ηγεμονισμό ο οποίος συνεχώς, διαρκώς, χωρίς να παίρνει υπόψη, χωρίς να ‘χει συναίσθηση των πραγματικοτήτων τίθεται διαρκώς μέσα στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ και εδώ πέρα. Και νομίζω ότι κάτω από αυτήν την οπτική ειδώνεται όλο το θέμα. Και νομίζω ότι αυτό μας οδηγεί σε μια πολύ άσχημη κατάσταση. Η πρόταση της ΚΟΕ είναι σαφής: Πρώτον. Δέσμευση όλων ότι πάμε σε οργανωτική συνδιάσκεψη και να ορίσουμε την ημερομηνία της. Στην οργανωτική συνδιάσκεψη θα λυθούν όλα τα ζητήματα που υπάρχουν. Δεύτερον. Από πλευράς του με ποιο τρόπο εξασφαλίζεται το ενιαίο όλου του εγχειρήματος. Η πειστικότητα και αποτελεσματικότητα μιας εκλογικής μάχης. Η διεισδυτικότητα σε λαϊκά στρώματα στην κοινωνία και στον ελληνικό λαό. Τρίτο πράγμα, το ποιος μπορεί να εγγυηθεί στοιχειωδώς το να προχωρήσει το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ αυτό το διάστημα και να είναι μέσα σ’ αυτή την κατάσταση, εξασφαλίζονται περισσότερο από το επικεφαλής να είναι ο σύντροφος ο Αλέκος ο Αλαβάνος. Και αυτή η πρόταση έχει μεγάλη λαϊκή υποδοχή και υποστήριξη, μας δίνει και τα στοιχεία μιας σοβαρότητας στην περίοδο που υπάρχει, έχουμε χάσει τη σοβαρότητα σύντροφοι, και αυτό πρέπει να το πάρουμε πάρα πολύ σοβαρά υπόψη μας, και βεβαίως αυτή είναι μια πρόταση που αφορά το άμεσο χρονικό διάστημα που μπαίνουμε. Δηλαδή αφορά τις πολιτικές αναμετρήσεις που θα έχουμε το επόμενο διάστημα με αλλαγή πολλών πραγμάτων. Πρώτο: Γραφείο Τύπου ΣΥΡΙΖΑ και όχι Κουμουνδούρου. Δεύτερο πράγμα: Επικοινωνιακή Ομάδα και Ομάδα Εκλογικού Αγώνα, άλλη, και όχι η αποτυχημένη της προηγούμενης φοράς. Και μια σειρά άλλες προτάσεις που να μπορεί να κάνει πραγματικά συλλογικό και να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που δίνει μάχη και όχι οι φίλοι του Συνασπισμού και ο μηχανισμός του Συνασπισμού. Απ’ αυτή την άποψη να υπάρχει δέσμευση μέχρι σε έξι μήνες να έχουν επιλυθεί όλα τα προβλήματα. Συλλογικής ηγεσίας, πολιτικής έκφρασης, ενιαίου προς τα έξω, ποιος είναι ο επικεφαλής, ποιος είναι πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κι όλα τα θέματα που υπάρχουν. Σ’ ένα ορατό μέλλον των έξι επόμενων μηνών. Απ’ αυτή την άποψη νομίζουμε ότι αυτή η πρόταση, αυτή τη στιγμή, διασφαλίζει ο ΣΥΡΙΖΑ να μπορεί να φτάσει σε μία απόφαση, να είναι ενιαίος και να δοθεί αποτελεσματικά η μάχη ούτως ώστε να υπάρχει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Και από την άλλη μεριά θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί ακόμα και σε προτάσεις τι είδους συνεργασίες και συμμαχίες μπορεί να γίνουν και αν μπορεί να γίνουν συνεργασίες και συμμαχίες μέσα σ’ αυτό το μήνα. Και το θέτω αυτό το πράγμα γιατί μπορεί να έχουμε άλλου είδους εκπλήξεις αύριο μεθαύριο για την εκλογική διάσωση. Είτε Οικολόγους Πράσινους είτε οτιδήποτε άλλο, δεν άκουσα τίποτα γι’ αυτό το πράγμα. Μπορεί να υπάρξει κανένα άνοιγμα προς τους Οικολόγους Πράσινους αυτή την περίοδο; Για να υπάρχει μία εκλογική διάσωση; Αυτά τα πράγματα πρέπει να είναι καθαρά και να είναι πάνω στο τραπέζι κατατεθειμένα από σήμερα για να ξέρουμε τι αποφασίζουμε και σε τι καταλήγουμε. Αυτή είναι η τοποθέτηση της ΚΟΕ, πιστεύω ότι παίρνει υπόψη της όλη την ανάγκη πολιτικής, οργανωτικής ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ, παίρνει υπόψη το λαό του ΣΥΡΙΖΑ γύρω από αυτά τα θέματα, παίρνει υπόψη τα συμφέροντα που έχει η Αριστερά ώστε αυτό το πολιτικό εγχείρημα να μην πάει στράφι αυτή τη στιγμή.

Παναγιώτης Μαντάς (ΔΗΚΚΙ)
[…] Προτάσεις συνεργασίας προς το ΠΑΣΟΚ, οι οποίες εμείς πιστεύουμε ότι έπαιξαν ένα ρόλο στην αλλοίωση της φυσιογνωμίας, χωρίς να υπάρχει τέτοια πρόθεση και μας έκαναν μία ζημιά, πρέπει να σταματήσουν. Όπως επίσης πιστεύουμε ότι πρέπει να σταματήσει κάθε νύξη και αναφορά συνεργασίας με τους Οικολόγους Πράσινους οι οποίοι είναι το πιο προωθημένο ιδεολογικά και πρακτικά φυλάκιο σήμερα του νεοφιλελευθερισμού, της λεγόμενης Πράσινης Νεοφιλελεύθερης Ανάπτυξης, των Σχεδίων της Νέας Τάξης κ.λπ. […]Και πιστεύουμε ότι του χρόνου πρέπει, και αυτός ο κόσμος δεν θα ταχθεί με τον έναν ηγέτη ή με τον άλλον. Δεν θα ταχθεί. Δεν έχει καμία διάθεση δηλαδή να το κάνει, θα βρεθούμε εκτός πραγματικότητας. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι αφού διασαφηνιστεί ότι εδώ είναι το κέντρο λήψης αποφάσεων, συναινετικά, με ομοφωνία, χωρίς να υποτιμάει κανείς ότι εδώ είναι συνεργασία πολιτικών ρευμάτων, ένα πολιτικό ρεύμα είναι η ανανεωτική αριστερά, ιστορικό στην Ελλάδα, που πήρε και την πρωτοβουλία να φτιάξει τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν υποτιμάει κανείς τίποτα. Εδώ επομένως είναι η συνεννόηση, η συνεύρεση και η απόφαση, η κοινή των επιτελείων απόφασης των διαφορετικών ρευμάτων και αναβάλλονται όλα τα υπόλοιπα για τη συνδιάσκεψη τον Νοέμβρη, να βάλουμε μια ημερομηνία, το Νοέμβρη, και από ‘κει και ύστερα προχωρούμε. Εμείς δεν έχουμε καμία διάθεση… Άλλα είναι τα ζητήματα. Με το ΠΑΣΟΚ θα δοθεί η μάχη. Εμείς θα προτιμούσαμε να πάμε όπως πηγαίνουμε σήμερα, δεν ήταν εκεί το πρόβλημα. Είναι σεβαστό όμως κάτι, που το θέτει για συζήτηση ο Συνασπισμός. Ας γίνει μία επιτροπή εισηγητική με επικεφαλής τον σύντροφο τον Μανόλη τον Γλέζο λόγω ιστορίας, λόγω εμπειρίας, συμβολισμού κ.λπ. να δούμε τι προτάσεις υπάρχουν από Συνασπισμό, από την πλευρά του σημερινού προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, και να κάνουμε μία συνεδρίαση, να μας έρθει μία εισηγητική τέτοια θέση, να τοποθετηθούμε πάνω σ’ αυτήν. Νομίζουμε ότι αυτό είναι το καλύτερο, δηλαδή η αναβολή για Νοέμβρη και η αναβολή για το απόγευμα σήμερα, με μία ευθύνη που να πάρει ο σύντροφος ο Γλέζος και ο σύντροφος ο Γιάννης ο Θεωνάς που είναι συντονιστής.

Γιάννης Μπανιάς (ΑΚΟΑ)
[…] Η δική μας λοιπόν, ως ΑΚΟΑ, πρόταση είναι ότι την προεκλογική μάχη θα πρέπει να τη δώσει πλέον αυτή τη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ, και υπογραμμίζω το αυτή τη φορά, -καμία φορά δεν την έχει δώσει έτσι που θα πω- ως συλλογικότητα και με ένα πλουραλιστικό τρόπο, με οτιδήποτε σημαίνει αυτό το πράγμα. Και το τι σημαίνει αυτό το πράγμα μπορούμε να σας το δώσουμε και γραπτά με 10 σημεία, 12 σημεία. Αυτό είναι δεύτερο στάδιο της συζήτησης. Προτείνουμε λοιπόν μια πλουραλιστική παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτές τις εκλογές. Σ’ αυτές τις εκλογές. Το τονίζω. Τι σημαίνει αυτό το πράγμα; Ο επικεφαλής θα είναι από τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να είναι μέλος του Συνασπισμού. Να το συζητήσουμε ποιος μπορεί να είναι, και αν μπορεί να είναι, άντρας, γυναίκα κ.λπ. που θα είναι επικεφαλής. Θα έχουν διακριτούς ρόλους, και ο πρόεδρος του Συνασπισμού και ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού ο Αλέκος ο Αλαβάνος, τους οποίους μπορούμε να προσδιορίσουμε. Εμείς έχουμε και γι’ αυτό συγκεκριμένες προτάσεις. Διακριτούς ρόλους που θα δείχνουν ακριβώς ότι βρισκόμαστε σε μία περίοδο που καταλάβαμε τι συμβαίνει. Πήραμε το μήνυμα δηλαδή από την κοινωνία και τώρα καταλάβαμε τι σημαίνει. Έτσι; και, μετά τις εκλογές, αφού όμως σταθεροποιηθεί το πολιτικό τοπίο. […]

Μανόλης Γλέζος (Ενεργοί Πολίτες)
Το 1943 το λαϊκό κίνημα είχε φτάσει στο σημείο να είναι εξουσία. Και την εξουσία την παραδώσαμε στη δεξιά. Υπογράψαμε το χαρτί ότι επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων όλου του έθνους είναι ο Σκόμπυ κι εκείνη την ώρα δηλαδή υπογράψαμε την καταδίκη μας. Εκείνη την ώρα δημιουργήσαμε αφέντες. Τώρα, για να μην κάνω άλλη μια σειρά διαδρομές, πάμε να παραδώσουμε, όχι βέβαια την εξουσία που έχουμε, αλλά την ελπίδα –κι είναι το πιο σημαντικό αυτό-, την ελπίδα που έχουμε γεννήσει μέσα στον κόσμο της Αριστεράς, πάμε να τη σβήσουμε. Δεν έχουμε δικαίωμα. Δεν έχουμε δικαίωμα. Όλες οι συνιστώσες έχουνε διακηρύξει, όλες, ότι δεν έχουν αρχηγούς, δεν έχουνε ηγέτες, και έχουνε συλλογικά όργανα. Πώς είναι αυτό τώρα διακηρυκτέο, και στην πρακτική να λέμε: Ή θέλετε αυτό, αρχηγό δηλαδή, ή δεν γίνεται, δεν προχωράμε. Αυτό είναι για μένα αδιανόητο. Δηλαδή είναι αδιανόητο από τη μια μεριά να υποστηρίζεις τη δημοκρατία και να λες για τα συλλογικά όργανα και από την άλλη να θες ντε και καλά επικεφαλής μίας συλλογικότητας, να καβαλήσει ένας.. δεν γίνεται. Δεν γίνεται. Αναιρείς τον εαυτό σου, καταλάβετέ το. Αναιρούμε τον εαυτό μας.
Εγώ δέχομαι τις προτάσεις όλες που έκανε ο Συνασπισμός δια του Βίτσα, τις πρώτες. Δέχομαι όλα όσα είπαν στο εισαγωγικό τους μέρος και ο Ρούντυ, και ο Μπανιάς και ο Μαντάς. Τα δέχομαι όλα. Στο πρακτικό μέρος θα πρέπει να παρθεί μία απόφαση. Στην πράξη δεν έχουμε αρχηγούς. Συνεπώς, αυτό σημαίνει ότι παραιτούμαστε από την αρχή, παραιτούμαστε όλοι, όλες οι συνιστώσες, με τη διεκδίκηση οποιασδήποτε έκφρασης συλλογικότητας, η οποία όμως τελικά χαρακτηρίζεται ο επικεφαλής, τελικά χαρακτηρίζεται ο αρχηγός. Εμείς οι Ενεργοί Πολίτες προτείνουμε: Έχουμε μπροστά μας για το μέλλον, Γιάννη και Ρούντυ, στην Οκτωβριανή Συνδιάσκεψη, που θα γίνει, έχουμε καιρό. Τώρα έχουμε τα παρόντα, τις εκλογές. Λοιπόν, με το φτωχό μας μυαλό εμείς οι Ενεργοί Πολίτες, διακρίναμε εννέα λειτουργίες. Οι Συνιστώσες είναι 11, άρα δύο μένουν απ’ έξω κατά κάποιο τρόπο. Και αν βάλεις και 12 τους ανένταχτους, μένουνε τρεις. Θα δούμε πώς θα το φτιάξουμε. Λοιπόν. Άλλος να είναι ο καταθέτης στον Άρειο Πάγο της δήλωσης ότι κατεβαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές. Αυτός σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να είναι και ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ ή οτιδήποτε άλλο ή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Αυτός είναι ο ένας. Θα πάει να καταθέσει και θα δεσμευτεί, και θα δεσμευτούμε όλοι, ότι δεν θα αξιοποιήσει τίποτα από αυτό που του δίνει το δικαίωμα ο νόμος. Άλλος λοιπόν είναι ο καταθέτης εκείνος. Άλλος θα είναι, ομάδα ολόκληρη μπορεί να είναι, ποιοι θα είναι οι εκπρόσωποι τύπου. Άλλοι θα είναι, εδώ πάλι πέφτουμε σε ένα πρόσωπο, αυτός που θα κάνει την τηλεοπτική αναμέτρηση, το λεγόμενο στην νεοελληνική debate. Άλλος θα είναι αυτός. Άλλος θα είναι αυτός που θα δώσει τη συνέντευξη τύπου, αύριο αν είναι δυνατόν, αν τελειώσουμε σήμερα καλά, αύριο. Και θα ανακοινώσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πλέει ολοταχώς με ούριο άνεμο τις ελπίδες των αριστερών προς το να διατηρήσει την ελπίδα της Αριστεράς. Άλλος θα είναι αυτός που θα μιλήσει στα εγκαίνια. Άλλος αυτός που θα μιλήσει στην κεντρική ομιλία. Άλλος αυτός που θα μιλήσεις στη Θεσσαλονίκη. Θα φτιάξουμε εδώ ολόκληρο πρόγραμμα. Με επικεφαλής αν θέλετε κάποιον, εγώ αποφεύγω και τη λέξη επικεφαλής, του εκλογικού αγώνα, άλλος επικεφαλής των συνδυασμών που θα φτιάξει. Να μην τα λέω όλα, έχω φτιάξει έναν πίνακα, εννέα τέτοιων λειτουργιών και ζητάω υπηρέτες των λειτουργιών, όχι επικεφαλής. Ζητάω υπηρέτες των λειτουργιών. Ποιος θα είναι υπηρέτης στην κάθε λειτουργία; Υπηρέτης θα είναι ο τάδε, στην κάθε λειτουργία. Και γι’ αυτό θα απευθύνω έκκληση στον Συνασπισμό που κάνει την αμετάκλητη απόφαση να είναι επικεφαλής των πάντων ο επικεφαλής σήμερα πρόεδρος του Συνασπισμού, για να διασώσει την προσωπικότητα του ίδιου του ανθρώπου που είναι νέος άνθρωπος, θα πρέπει να τον βοηθήσει να μην έρχεται εξ ορισμού και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, άλλο αν αύριο μεθαύριο μπορεί να τον ανακηρύξουμε και πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Ή και δεν ξέρω τι άλλο. Λοιπόν, αυτή είναι η κεντρική αντίληψη των Ενεργών Πολιτών και επειδή ίσως να φανήκανε αυτά κάπως πρωτοφανέρωτα, ενώ δεν θα ‘πρεπε, και ίσως να σας κατάλαβαν εξ απήνης, εγώ προτείνω ως το βράδυ στις 6 η ώρα, να τα σκεφτείτε και να συνεδριάσουμε στις 6 η ώρα το βράδυ ποιος θα είναι αυτός που θα καταθέσει, δεν ξέρω, βλέπω απέναντί μου τη Νάντια τη Βαλαβάνη, μπορεί να είναι η Νάντια η Βαλαβάνη. Και να δεσμευτεί ότι δεν θα είναι επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, θα βάλουμε άλλον. Δεν είναι υποχρεωτικά ντε, να μας δεσμεύσει ότι μιας και εκλέχτηκα οπωσδήποτε θα συνεχίσω να κρατάω τα ηνία. Λοιπόν, έφερα ένα παράδειγμα, θα τα βάλουμε κάτω και θα τα δούμε όλα. Ποιος θα είναι ο υπηρέτης της κάθε λειτουργίας. Απ’ αυτές που έχουμε αναγκαίες για να βγάλουμε πέρα τον εκλογικό αγώνα για να μην παραδώσουμε την ελπίδα της Αριστεράς στον αδηφάγον ΠΑΣΟΚ και στη Χάρυβδη της ΝΔ. Αυτή είναι η πρόταση την οποία κάνουμε.

Αντώνης Νταβανέλλος (ΔΕΑ)
[…] Να πάω εκεί που ξέρουμε όλοι ότι υπάρχει το ζήτημα και το ζήτημα ξέρουμε ότι υπάρχει στην ηγεσία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας αυτή τη στιγμή. Εδώ θα υποστηρίξω μία παράδοξη πρόταση, για μας, για μένα που τη λέω. Εμείς με τον σύντροφο τον Αλαβάνο δεν είχαμε συνεργαστεί σε κανένα προηγούμενο διάστημα, τον γνωρίσαμε από κοντά μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα, στην πορεία με την οποία προσεγγίσαμε τον ΣΥΡΙΖΑ είχαμε συνεργαστεί πολύ στενά με τους συντρόφους της Νεολαίας του Συνασπισμού και με τον σύντροφο τον Αλέξη τον Τσίπρα προσωπικά, από τη Γένοβα μέχρι το Φόρουμ. Κάνουμε έκκληση αυτή τη φορά στους συντρόφους του Συνασπισμού και ειδικά στον σύντροφο τον Αλέξη τον Τσίπρα, να αντιμετωπίσουνε ευέλικτα αυτό το ζήτημα. Όχι μόνο για να διασφαλιστεί η ενότητα όσων είμαστε γύρω από αυτό το τραπέζι, πράγμα το οποίο δεν είναι μικρό, όχι μόνο για να ‘χουμε μαζί μας τον σύντροφο τον Αλαβάνο στη μάχη για τις εκλογές, κυρίως γιατί είναι αδύνατο να εξηγηθεί σε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους το γιατί διαλέγουμε αυτή τη στιγμή να πάμε άκρη, ακόμα κι αν δεν το έχουμε πάει εμείς άκρη, αλλά έτσι είναι το αποτέλεσμα, τον Αλέκο τον Αλαβάνο. Είναι αδύνατον, θα ‘χει απώλειες. Κάθε προσπάθεια τέτοιου είδους. Κάνουμε λοιπόν μία πρόταση. Να πάμε με επικεφαλής του εκλογικού αγώνα τον Αλέκο τον Αλαβάνο. Να είναι πρόεδρος της ΚΟ ο Αλέκος ο Αλαβάνος για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, το οποίο να φτάνει μέχρι τους έξι μήνες. Στο ίδιο διάστημα η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ έχει υποχρέωση να προχωρήσει την οργανωτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι έχουμε προχωρήσει σε τέτοιες συζητήσεις και ξέρουμε ότι υπάρχουν διεργασίες όπου πια προκύπτουνε ρόλοι ηγεσίας παράταξης ή ηγεσίας κόμματος. Αυτή είναι μια διέξοδος για μια αλλαγή από την προεδρεία της ΚΟ από τον Αλέκο τον Αλαβάνο. Η αποδοχή αυτής της πρότασης που (εμείς έχουμε ενημερωθεί ότι αυτή ήταν η πρόταση του Συνασπισμού πριν από δύο μέρες και απ’ αυτή την άποψη μας φαίνεται αδιανόητο να την αρνηθεί ο Συνασπισμός σήμερα, αν την δεχτεί ο Αλέκος ο Αλαβάνος) θεωρούμε ότι με μία τέτοια συμφωνία διασφαλίζεται το σύνολο των δυνάμεων, παίρνουμε το εισιτήριο επιτυχούς αντιμετώπισης των εκλογών και αφήνουμε ανοιχτό για τον ΣΥΡΙΖΑ τη δυνατότητα μια πολύ σημαντικής πολιτικής επιτυχίας. Τουλάχιστον αποκλείουμε το ιταλικό φαινόμενο. Κάνοντας αυτά, όλοι αποδεικνύουν ηγετικές δυνατότητες και χτίζουνε μέλλον. Το ανάποδο είναι καταστροφικό. Και για όσους είναι εδώ αλλά είναι καταστροφικό και για μια απόπειρα η οποία έχει δημιουργήσει ελπίδες. […]

Γιάννης Θεωνάς (ΚΕΔΑ)
[…] θεωρώ ότι σ’ αυτές τις συνθήκες που βρισκόμαστε σήμερα, στις δυσκολίες που υπάρχουν, εκείνος που μπορεί να εκφράσει περισσότερο, τούτη τη στιγμή, τη συσπείρωση όλων των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, είναι επικεφαλής της εκλογικής μάχης να είναι ο σύντροφος ο Αλέκος ο Αλαβάνος. Και θα σας πω και γιατί. Έκανε μια αναφορά σ’ αυτό ο σύντροφος ο Αντώνης. Εάν δεν είναι ο σύντροφος ο Αλαβάνος, πρέπει να εξηγήσουμε και στα μέλη και στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν είναι ο Αλαβάνος. Γιατί δεν θα ‘ναι ο Αλαβάνος. Πρέπει να του το εξηγήσουμε, ότι, ξέρεις, δεν είναι γιατί τα ‘κανε μούσκεμα, γιατί έτσι, γιατί αλλιώς, γιατί… Αν δεν είναι ο σύντροφος ο Αλέξης, δεν προκύπτει κανένα ερώτημα ο οποίος ξέρει πάρα πολύ καλά ότι και τιμώ, και σέβομαι… δεν θα τεθεί κανένα ερώτημα. Θα τεθούν όμως ερωτήματα, προβληματισμοί, και θα πουν ότι η κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ξεπεραστεί. Και πρέπει να πούμε ότι η κρίση του ΣΥΡΙΖΑ ξεπερνιέται, έχει ξεπεραστεί, δεν έχουμε προβλήματα προσώπων, και δίνουμε τη μάχη όλοι, συσπειρωμένοι. Μ’ αυτή την έννοια εγώ προτείνω να είναι ο Αλέκος ο Αλαβάνος. Και θεωρώ ότι έχει… Καταρχήν, μην ξεχνάμε, ο ρόλος του και η συμβολή του στην ενεργοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ την ξέρει ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ, δεν την ξέρει; Και θεωρώ ότι θα την εκτιμήσει και σ’ αυτή τη φάση, αυτόν τον ρόλο και θεωρώ ότι μπορούμε να πάμε μ’ αυτή την επιλογή. Από ‘κει και πέρα σύντροφοι, πιστεύω ότι έχουμε καιρό, εγώ δέχομαι ότι πρέπει να βρεθούν και φόρμουλες οι οποίες, και στην πρόταση που διατυπώθηκε, ότι... Εγώ προτείνω αυτή τη στιγμή η οργανωτική συνδιάσκεψη να γίνει 31/10-01/11. Έχουμε ένα χρόνο αρκετό, αν δεν έχουμε δεύτερες εκλογές.. Ας πούμε ένα μήνα μετά την οριστικοποίηση του πολιτικού σκηνικού, ας πούμε μια ημερομηνία μέσα στην οποία θα λύσουμε με δημιουργικό τρόπο τα ζητήματα και της ηγεσίας και τα λοιπά. Δεν χρειάζεται να το λύσουμε αυτή τη στιγμή. Και θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή αν κάνουμε οποιαδήποτε άλλη επιλογή είναι σαν να υπογραμμίζουμε ότι τα προβλήματα παραμένουν. Αυτή είναι η σκέψη μου και στη βάση αυτή κάνω αυτή την πρόταση και αυτήν την τοποθέτηση. […]

Τάκης Γιαννόπουλος (ΞΕΚΙΝΗΜΑ)
[…] Αυτή τη στιγμή, το μόνο πράγμα λογικό και πολιτικό, γιατί πραγματικά αυτό το σημείο που έβαλε ο Νταβανέλλος κρατείστε το. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τα χάλια του, σ’ όλα τα επίπεδα. Έχει όμως δυνατότητες. Με ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, κι αφού έχει ξεπεράσει τις σειρήνες της κεντροαριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μέλλον. Έχει μέλλον δηλαδή, γιατί το 18% που πολύ συζητάμε, δείχνει τη δυνατότητα. Δείχνε την αντικειμενική δυνατότητα, μπορεί να είναι και παραπάνω απ’ αυτό, που υπάρχει στην κοινωνία. Υπάρχει αυτό το ρεύμα. Δεν διαλύθηκε. Μας μουντζώνει, μας σηχτιρεί, αυτή τη στιγμή πολύς κόσμος μας λέει «πάλι θα σας ψηφίσουμε για λύπηση, για να μπείτε στη Βουλή», αυτό λένε. Φαντάζομαι οι σύντροφοι στην Αθήνα έχουν βαρεθεί πολλά χρόνια πριν από μένα να το ακούνε. Επομένως, έχουμε μέλλον σαν ΣΥΡΙΖΑ, αρκεί απ’ αυτό το τραπέζι να τα βρούμε σαν ΣΥΡΙΖΑ. Και να μη βγούμε με την αίσθηση ότι το ένα μπλοκ υπερίσχυσε σε βάρος του άλλου. Και να δώσουμε τη δυνατότητα στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ να χαρεί μετά από αυτή τη σύσκεψη. Να μην αισθανθεί ότι δόθηκε μάχη δύο στρατοπέδων το οποίο το μεν ένα παραμένει στον Αλέκο τον Αλαβάνο, το δε άλλο παραμένει στον Αλέξη τον Τσίπρα, που είναι ένας νέος άνθρωπος, κι ας μην του βγήκε, μόνο ένα ευνοϊκό πεδίο δράσης δεν βγήκε μπροστά του να τον βοηθήσει σ’ αυτό το πράγμα. Και επειδή δεν είναι ώρες να λέμε πού έκανε λάθος ο Αλαβάνος, πού έκανε λάθος ο Τσίπρας, πού οι υπόλοιποι δεν βοηθήσαμε. Εμένα οι ιδέες των συντρόφων Μπανιά και Γλέζου, το πνεύμα τους, με βρίσκουν θετικό, δηλαδή μια ιδέα ότι θα έχουμε μια επιτροπή η οποία θα ‘ναι ο Αλαβάνος, Τσίπρας, Γλέζος και Θεωνάς ας πούμε, με βρίσκει σύμφωνο. Άλλος στο debate, άλλος στις κεντρικές ομιλίες, άλλος στον Άρειο Πάγο.. πάρα πολύ σύμφωνο. Να δώσουμε το μήνυμα ότι πραγματικά το εννοούμε ότι θέλουμε συλλογικές ηγεσίες. Εγώ θα πρότεινα και ανακλητές, και εναλλασσόμενες και τα λοιπά, αλλά βέβαια αυτό κολλάει ότι δεν υπάρχει μια πρόταση ότι να μην είναι ο Τσίπρας ή ο Αλαβάνος ή ο άλλος. Άμα είχαμε μία τέτοια πολιτική προσωπικότητα ανάμεσά μας δεν θα ‘χα κανένα πρόβλημα να την προτείνω. Δεν έχουμε. Δεν βλέπω. Θα μπορούσαμε όμως να κάνουμε αυτό το πράγμα συλλογικά. Δηλαδή το εννοούμε συλλογικά. Το μόνο που μπορεί να βγει από ‘δω συλλογικά είναι ότι τη μάχη των εκλογών πάμε να τη δώσουμε έτσι. Και μετά την οργανωτική συνδιάσκεψη βρισκόμαστε.

Κώστας Αθανασίου, Ομάδα Ρόζα
(…) Στο θέμα του επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς έχουμε λίγο πρόβλημα μ’ αυτό το πράγμα. Είναι αρκετά ξένο με τη δικιά μας αντίληψη. Εχουμε προτείνει από την πρώτη στιγμή κάποιου τύπου συλλογικές δομές και διαδικασίες στις οποίες λίγο - λίγο, με το χρόνο, δεν λέμε απότομα, να απορροφάται ο ρόλός του προσώπου από τις συλλογικές διαδικασίες. Να απορροφάται ένα αρχηγικό μοντέλο –και μάλιστα έχουμε κάνει πικρή κριτική στον Αλέκο στην αρχή. Εν πάση περιπτώσει, όμως αν φτάσουμε σε συνθήκες ρήξης για αυτό το λόγο, δυστυχώς φοβάμαι ότι θα είναι η πιο απόλυτη απαξίωση του χώρου αυτού. Με αυτήν την έννοια εμείς προτείνουμε το εξής σε αυτή τη φάση: Εμείς υποστηρίζουμε οποιαδήποτε λύση μπορεί να αποτρέψει τις ρίξεις. Οσες προτάσεις σε αυτή τη φάση μπορούν να αποδείξουν στην πράξη ότι κανείς δεν είναι για πέταμα, ότι χωράμε όλοι, τις συζητάμε. Θέλουμε να ακούσουμε προτάσεις συνθετικές και να κουβεντιάσουμε αυτές. Αν φτάσουμε στο σημείο να διαπιστώσουμε ότι δεν υπάρχουν συνθετικές προτάσεις το ξανασυζητάμε.

Γιώργος Σαπουνάς, «Κόκκινο»
(…) Λέω, λοιπόν, ότι η επιλογή αυτή, αυτή την ώρα, θα συσκοτίσει ακόμα πιο πολύ το πολιτικό πεδίο και πρέπει να κάνουμε πολιτική αυτή την ώρα και άρα οποιαδήποτε αλλαγή που δεν έχει πολιτικό πρόσημο δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να μας ωφελήσει και είναι αυταπάτη –αν και πιστεύω ειλικρινής- και για τους συντρόφους του ΣΥΝ, που θεωρούν ότι κατά κάποιο τρόπο αυτό είναι η ενότητα του κόμματος. Η ενότητα του κάθε κόμματος και του πολυκομματικού μας σχηματισμού βρίσκεται πάντα στην κατεύθυνση της πολιτικής. Νομίζω λοιπόν και καταλήγω ότι χρειάζεται μια μεταβατική λύση που δεν θα διαταράσσει την προσπάθεια να ξαναεκκινήσουμε με εικόνες και πληροφορίες που δεν έχουν πολιτικό περιεχόμενο. Εχουν ακουστεί προτάσεις από το σ. Γλέζο, το Μπανιά, το Θεωνά, το Ρούντι, τον Νταβανέλλο, και τον Κώστα Αθανασίου και νομίζω ότι πρέπει να πάμε με μια από αυτές τις προτάσεις, οι οποίες νομίζω ότι συγκλίνουν, παρά να υπάρξει μια επιμονή. Και προσθέτω και ‘γω την έκκλησή μου προς την πλευρά του ΣΥΝ, γιατί αυτό το οποίο προκύπτει είναι τροφοδοσία σεναρίων που μόνο το σύστημα εξυπηρετούν και την ακόμα παραπέρα πίεσή μια και εξαφάνισή μας. (…).

Δήμος Τσακνιάς, ανένταχτος
Για τα πολιτικά ζητήματα απ’ ό,τι προκύπτει από όλες τις τοποθετήσεις υπάρχει μια σύγκλιση και μια συμφωνία. Συμφωνούμε στα βασικά ζητήματα δεν υπάρχουν ουσιώδεις πολιτικές διαφορές. Και θα τεθεί το ερώτημα όταν βγούμε από εδώ: αφού συμφωνούσατε στη πολιτική γιατί αλλάξατε ον Αλαβάνο και βάλατε τον Τσίπρα; (…) Ποιο θα είναι το πολιτικό στήριγμα αυτής της απόφασης; (…)
(…) Το ποιος είναι πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, το ποιος είναι επικεφαλής –εγώ δεν θέλω να υπάρχει επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ γενικώς- είναι θέμα καταστατικού μιας συνιστώσας; Δεν είναι. Το καταστατικό της κάθε συνιστώσας αφορά τα μέλη της και κανέναν άλλον. Το ότι άλλαξε η ηγεσία στο ΣΥΝ, πρέπει να έχει επιπτώσεις άμεσες στο ΣΥΡΙΖΑ; Και εν πάση περιπτώσει, εγώ λέω ότι υπήρχε η ανάγκη στο ΣΥΝ για να ενωθεί ο ΣΥΝ, να συμφωνηθεί ότι ο πρόεδρός του πρέπει να είναι επικεφαλής και πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ήταν ηθικά ορθός ο τρόπος με τον οποίο μεθοδεύτηκε όλη αυτή η δουλειά, ξεκινώντας από μια συνέντευξη στο ράδιο του Πειραιά και από κει με συνεχή τροφοδότηση των εφημερίδων. Φεύγει δεν φεύγει ο Αλαβάνος; Ακόμα και χτες περιμέναμε όλοι να παραιτηθεί ο Αλαβάνος. (…)
Η μόνη λύση σε αυτή τη φάση είναι αυτή που πρότεινε ο Αντώνης ο Νταβανέλλος και ο Γλέζος. Πραγματικά χρειάζεται μια συλλογική εκπροσώπηση συνολικά. Χρειάζεται, όμως και κάποιος επικεφαλής και σε αυτή τη φάση το κατάλληλο πρόσωπο είναι ο Αλαβάνος, ο οποίος έχει συνδέσει το όνομά του με τις καλύτερες στιγμές του ΣΥΡΙΖΑ, με την επαναλειτουργία του, με τα μεγάλα ποσοστά του, που –αν και έπρεπε να είναι μεγαλύτερα- τα χάσαμε στις ευρωεκλογές, όπου ο Αλαβάνος παραμερίστηκε ουσιαστικά και σύρθηκε να βγει εκτός της εκλογικής μάχης, όπως και η ίδια η εκλογική επιτροπή που είχε αποφασιστεί και ολη η υπόθεση πέρασε σε μια μικρή ομάδα, η οποία θέλει απ’ ό,τι φαίνεται και τώρα να καθοδηγήσει τον εκλογικό αγώνα. Αυτό θα είναι μια πλήρης αποτυχία. Θα είναι ένα σενάριο αυτοκτονίας.

Άλκης Ρήγος (Ανένταχτος)
[…] νομίζω λοιπόν ότι στην κατεύθυνση των σκέψεων, όχι στο συνολικό, αλλά στην κατεύθυνση των σκέψεων, που είπε ο Γιάννης, ο Μανόλης, σ’ ένα μέρος ο Αντώνης, μπορούμε να δούμε μία σύγκλιση των πραγμάτων. Εκτός αν ισχύει αυτό που γράφεται σήμερα στην Αυγή. Στην Συνασπισμό εγώ καταλάβαινα ένα άλλο πράγμα. Καταλαβαίνω την εσωτερική πίεση που υπάρχει στη μεγαλύτερη συνιστώσα στο εσωτερικό της. Δεν μπορώ να τη διαγράψω. Ενός πατριωτισμού κομματικού. Το καταλαβαίνω. Καταλαβαίνω όμως ότι από την άλλη δεν μπορεί να βγαίνει με αυτό το εκβιαστικό που ήτανε σήμερα στην Αυγή. Έληξε το θέμα. Αν έχει λήξει το θέμα κακώς κουβεντιάζουμε. Κακώς κουβεντιάζουμε. Να μας το πούνε να φύγουμε. Ή να δούμε ο καθένας μας τι θα κάνει ως άτομο. Αν δεν έχει λήξει το θέμα, και πρέπει όλοι να ξανασυλλογιστούμε, να βρεθούμε όλοι στις 7 το απόγευμα, στη Γραμματεία, τι έχετε, συλλογικό όργανο, να βρεθούμε στις 7, πάνω σ’ αυτή την κατεύθυνση όπου μπορεί να είναι διακριτοί όλοι οι ρόλοι τριών, τεσσάρων ανθρώπων, και όχι να παιχτεί το δίπολο, ή ο ένας ή ο άλλος, να ξεφύγουμε από αυτό, μπορούμε να βρούμε μια υπέρβαση. Και νομίζω ότι αξίζει τον κόπο, όλο αυτό που έχουμε πει στην αγορά, τι θα βγούμε να πούμε αύριο στον κόσμο; Τι θα βγω να πω στις επαρχίες, στις οργανώσεις που πήγαμε… και τους μιλάγαμε για το ενωτικό εγχείρημα.. τι θα του πω αύριο; Ντρέπομαι. Να κλειστούμε στα καβούκια μας; Αν κάθε τι άλλο, είναι αυτοκτονικό για όλους. Και κυρίως είναι αυτοκτονικό για μία ελπίδα που ίσως ανώριμα, όμως την είπαμε στην αγορά και έχουμε την πολιτική ευθύνη να την υπηρετήσουμε. Έχουμε την πολιτική ευθύνη να μην το διαλύσουμε. Έχουμε την πολιτική ευθύνη να σταθούμε στη στιγμή. Αλλιώς είναι.. δεν ξέρω. Είναι τι;
Είναι άι στο διάολο. Νομίζω λοιπόν να σταθούμε σ’ αυτή την κατεύθυνση των προτάσεων και το απόγευμα να ξαναβρεθούμε στις 7 η ώρα, να ‘χουνε γίνει διαβουλεύσεις και να δούμε μία σύνθεση, μ’ αυτόν τον τρόπο που να είναι διακριτοί πολλαπλοί ρόλοι, τεσσάρων, πέντε ανθρώπων, όχι των δύο.

Τασία Χριστοδουλοπούλου, ανένταχτη
(…) Τελειώνοντας, λοιπόν, θέλω να καταλήξω και να κάνω έκκληση στις δύο αυτή τη στιγμή αντίπαλες απόψεις. Δηλαδή, σε ένα κόμμα, το ΣΥΝ, να δείξει μια ευελιξία, να δείξει και στην πράξη ότι θέλει το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, διότι αν επιμείνει, σήμερα τελειώσαμε. Και βεβαίως υποθέτω ότι κανείς δεν θα θέλει να μπει στον κόπο να χειριστεί από μόνος του τη συμμετοχή του στη συνέχεια, άρα σημαίνει ότι ο καθένας πάει με ό,τι έχει στις εκλογές και καταστρέφουμε μελλοντικά το όλο εγχείρημα. Και κάνω έκκληση και στο σ. Αλαβάνο να δείξει αυτή τη στιγμή δημόσια, με όλα αυτά που έχουν συμβεί στο πρόσφατο παρελθόν -και έχουν δημιουργηθεί αντιρρήσεις απ’ ό,τι μαθαίνω και μέσα στο ΣΥΝ- ότι ενδιαφέρεται για το ενωτικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου αυτό να υπάρξει και αύριο και να δώσει ελπίδα στην αριστερά. Τελειώνω πολιτικά λέγοντας ότι είναι η καλύτερη συγκυρία αν εμέις είμασταν στα καλά μας. Η ΝΔ καταρρέει, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να αναπτύξει δυναμική και υπάρχει ένας τεράστιος χώρος να τον εκπροσωπήσουμε και να γίνουμε ρυθμιστές της πολιτικής κατάστασης. (…).

Τάσος Πανταζίδης (ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ)
[…] Οι σύντροφοι του Συνασπισμού καταθέσανε μια πρόταση όπως είπε ο σύντροφος γραμματέας, ως πρόταση κατατέθηκε, ομόφωνη μάλιστα που σημαίνει ότι δείχνει μια πολύ-πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα αφού είναι ομόφωνη, μας δημιουργεί μια δυσκολία στο βαθμό ότι αυτό παρουσιάστηκε από τα ΜΜΕ ως μία πρόταση που δεν συζητιέται. Το αν είναι αληθές ή όχι θα μας το πουν οι σύντροφοι, αλλά το να μπαίνουμε να συζητάμε μια αμετάκλητη απόφαση ακυρώνει την ουσία της συζήτησης. Δεν συζητάμε αν είναι αμετάκλητη. Ψηφίζουμε δεχόμαστε / δεν δεχόμαστε και τελειώνει η συζήτηση εδώ. […]
Δεν θα μπορέσουμε να σπάσουμε την ιδέα που πάει να περάσει ότι είμαστε όλοι ίδιοι, αν συνεχίσουμε έτσι. γι’ αυτό έρχομαι να συνηγορήσω κυρίως στην πρόταση του συντρόφου του Μανόλη του Γλέζου, που είναι μια πρόταση η οποία και συνθέτει τάσεις, πρόσωπα και λοιπά αλλά και αποκλείει τις παραφωνίες, όχι ως δυνατότητα να υπάρχουν στα εσωτερικά μας όργανα, αλλά, κυρίως η θέση του συντρόφου του Νταβανέλλου, θα πρέπει να δοθεί μια λύση με τους συντρόφους που ναι μεν έχουν δικαίωμα να διαφωνούν 100% με ό,τι λένε οι υπόλοιποι, αλλά δεν μπορεί αυτοί να καθορίζουν και την αντίληψη του κόσμου για μας. Σέβομαι και εκτιμώ την πορεία και τη δράση και τις θέσεις όλων αυτών των συντρόφων, αλλά δεν μπορεί ένας ολόκληρος κόσμος να αγωνίζεται να αποδείξει κάτι και να βγαίνει ένας σύντροφος στην τηλεόραση και να τα καταστρέφει όλα. Γι’ αυτό πρέπει να δοθεί μια λύση ριζική, άμεση. Δεν μπορεί να δικαιώνεται το ΚΚΕ δηλαδή για την μέχρι τώρα πορεία του που όποιον διαφωνεί τον διαγράφει. Γιατί πρέπει να φτάσουμε εκεί δηλαδή; Που δεν πρέπει να φτάσουμε γιατί δεν έχουμε αυτόν τον τρόπο σκέψης. Θέλω λοιπόν να εξετάσουμε αυτό, να βγει αυτή η επιτροπή που προτάθηκε και που μέχρι το απόγευμα θα έχει επεξεργαστεί μια λύση και να προσθέσω ότι θα πρέπει παράλληλα, για να αποφύγουμε τον φαινόμενο των ευρωεκλογών, άμεσα οι συνιστώσες που δεν έχουν καταθέσει στον Άρειο Πάγο καταστατικό για να αναγνωριστούν ως κόμμα, να συμβεί αυτό άμεσα για να αποφύγουμε, αυτό που υπάρχουν πιθανότητες να συμβεί, τον αποκλεισμό κάποιων συνιστωσών για διάφορους λόγους τυπικούς θα φαίνονται, πολιτικοί στην ουσία.

Γλέζος
Εβαλε ένα ερώτημα ο σ. Πανταζίδης στον ΣΥΝ. Ολοι το είπαν, αλλά εκείνος το διατύπωσε πιο καθαρά. Όταν λέτε ότι είναι αμετάκλητη η απόφαση τι χρειάζεται η συζήτηση;

Βίτσας
Ένα πράγμα που δεν μπορεί να αμφισβητείται –διαφορετικά δεν έχει καμιά λογική να συζητάμε- είναι η αξιοπιστία της αντιπροσωπείας του ΣΥΝ. Δηλαδή, όποιος το αμφισβητεί, είτε από δημοσιεύματα, είτε από το πώς το έγραψε ο δημοσιογράφος, είτε επειδή εκείνος ξέρει καλύτερα από εμάς, δεν χωράει κομμάτι συζήτησης. Εγώ έκανα ένα εισηγητικό, ήμουν πάρα πολύ σαφής, κάποια στιγμή έκρινα σκόπιμο να ρωτήσω και τον Θεωνά αν δεν ήταν καθαρά σε σχέση με αυτά τα πράγματα, είπα ότι ως ΣΥΝ θεωρούμε –ήμουν πολύ προσεκτικός στις εκφράσεις μου- προτείνουμε, κάνουμε και ξεκίνησα από τη λογική ΣΥΡΙΖΑ. Αρα δίνει απάντηση σε αυτό το πράγμα; Δευτερο ζήτημα πάνω σε αυτό: Σύντροφοι δεν θα απολογηθώ για αυτά που είπα. Δεν απολογούμαι για αυτά που είπα. Μετέφερα μια απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ, απόφαση στηριγμένη σε συνεδριακές αποφάσεις και της ΚΠΕ και να ξέρετε εξ αρχής, σε σχέση και με τη δική μου ευθύνη σαν γραμματέα το ΣΥΝ, σε καμία περίπτωση, ούτε μία φορά επί ποινή διαγραφής –δεν υπάρχουν αυτά τα πράγματα στο ΣΥΝ- δεν μπορώ να λειτουργήσω, ούτε θα λειτουργήσω έξω από πολιτικές αποφάσεις και συλλογικά όργανα. Αρα ό,τι χρειαστεί, ό,τι προταθεί, ό,τι είναι να γίνει, σαν ΣΥΝ και όχι σαν Βίτσας θα το πω. (…)

Αλέκος Φλαμπουράρης (ΣΥΝ)
Γίνεται μια προσπάθεια να αποδοθούν οι ευθύνες στο ΣΥΝ, στην ηγεσία του για αυτήν την κατάσταση που έχουμε βρεθεί σήμερα. Εμείς θεωρούμε ότι έχουμε πραγματικά κάποια αναλογούσα ευθύνη που αναλογεί και σε άλλους αλλά η ευθύνη είναι και όλων μας. Ερχόμαστε σ & σ μετά από όλα αυτά, μετά την παραίτηση του Αλέκου, μετά την ανάκληση της παραίτησης, ε φτάσαμε πια να πάμε για τις εκλογές και η πρότασή μας κατά τη γνώμη μου έχει μια καθαρότητα με ποια έννοια, και θα αναφερθώ σε αυτό, πρώτον έχει την καθαρότητα που λέμε, με σαφήνεια λέμε σ & σ, ότι ο ΣΥΝ είναι κόμμα με τάσεις, και έτσι θα συνεχίσουμε να λειτουργούμε. Δεν θεωρούμε ότι εμείς, μια τάση η οποία υπάρχει στο ΣΥΝ και έχει μια διαφορετική αντίληψη για τα πολιτικά πράγματα της χώρας εμείς θα την εξοβελίσουμε, δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Αυτό που ζητάμε και στην τελευταία ΚΕ και στη Γραμματεία είναι τις συλλογικές αποφάσεις να τις στηρίζουμε και να τις υποστηρίζουμε όλοι, και αυτό προσπαθούμε πραγματικά με διάλογο να το πετύχουμε, με συνεννοήσεις να το πετύχουμε γιατί θέλουμε πραγματικά να μην υπάρχει Βαβέλ στα ΜΜΕ, και σας είπε ο σ. ο γραμματέας ότι αυτό στην τελευταία Γραμματεία που κάναμε όταν είπαμε την πρόταση εδώ υπήρχε μια διάθεση από όλους είτε πραγματική είτε γιατί μπροστά μας είναι οι εκλογές και μπορεί να μείνουμε όλοι εκτός, υπήρχε μια διάθεση αυτό να υπηρετηθεί και αυτό εξέφρασε ο σ. ο Βίτσας. Όσο αφορά τα πολιτικά υπάρχει ήδη η απόφαση της τελευταίας ΚΕ, αλλά και τα συνέδριά μας και η απόφαση που σας έφερε ο Βίτσας ότι στα θέματα που έχουν σχέση με τη διαχείριση ή με την εκλογική ή με τον κυβερνητισμό είναι η απόφασή μας σαφής σαφέστατοι. Ούτε μέσω συμμετοχής ή άλλων τρόπων υπάρχει κίνδυνος να στηριχτεί ένα από τα 2 κόμματα του δικομματισμού. Κι αυτό είναι σαφές. Δεν καταλαβαίνω γιατί γίνονται συζητήσεις 10 και 15 λεπτών σε αυτά. Τελευταίο στοιχείο σ & σ εμείς πραγματικά θεωρούμε ότι επικεφαλής της εκλογικής μάχης [είναι] και ο πρόεδρος του ΣΥΝ γιατί θεωρούμε, όχι μόνο γιατί θέλουμε να διαφυλάξουμε την ενότητα του ΣΥΝ, όχι γιατί έχουμε καμία ηγεμονική αντίληψη, καμία ηγεμονική τάση και πολλές φορές το έχουμε αποδείξει. Θεωρούμε σ & σ ότι είναι θετικό, ότι θα συμβάλει στο εγχείρημα επικεφαλής πραγματικά να είναι ο πρόεδρος του ΣΥΝ. Γιατί θεωρούμε έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα, και δεν θέλω κάποιοι που δεν είναι στο ΣΥΝ να μιλάνε ότι γνωρίζουν τι γίνεται στο ΣΥΝ ή κάποιοι να μιλάνε εν ονόματι των 300 χιλιάδων ψηφοφόρων ή εν ονόματι της κοινωνίας, το τι θέλει η κοινωνία. Εγώ δεν θα το επιδιώξω αυτό, θεωρώ ότι είναι μέσα στους μαξιμαλισμούς και στη σχέση που έχει η αριστερά με την κοινωνία δηλ. τη μη σχέση με την κοινωνία. Αλλά θα πω ότι μέσα στις δυνάμεις τις δικές μας μέσα στο κόμμα το δικό μας παρότι υπήρχε στην πρώτη φάση παρότι όλο αυτό το κλίμα που σας είπα με τον Αλέκο δεν θέλαμε να δημιουργηθεί, το ξέρει, είμαστε και φίλοι και το ξέρει και του τα έχω πει, δεν θέλαμε, δυστυχώς δημιουργήθηκε. Δηλαδή υπάρχει αυτή τη στιγμή μια έντονη αντίδραση στα μέλη του ΣΥΝ και όλα αυτά τα προβλήματα τα οποία υπάρχουν. Κάποια είναι πραγματικά κάποια μπορεί να μην είναι. Αλλά έχω την αίσθηση και αυτό είναι κακό και θέλω να το διορθώσουμε γιατί όπως ξέρετε είμαι ο πιο συριζαίος από τους συριζαίους εδώ πέρα μέσα, από το 2000, θέλω όμως να διορθωθεί γιατί θεωρείται ότι γίνεται έτσι μια υποβάθμιση, μια επίθεση στο ΣΥΝ και ο καθένας το παίρνει ότι σε αυτόν. Και υπάρχει αυτό το κλίμα μέσα στις οργανώσεις του ΣΥΝ και μην εξηγεί ο καθένας πώς είναι... Λέω, αν θέλουμε πραγματικά, έχω γράψει και έχω πει, εμείς θέλουμε τον Αλαβάνο μέσα, δεν τον θέλουμε τον Αλαβάνο έξω. Και είναι λάθος όταν λένε «πετάτε τον Αλαβάνο», και το ξέρει ο ίδιος, δεν θέλουμε τον Αλαβάνο έξω. Εγώ έχω βρεθεί να είναι στο Επικρατείας, να είναι να δούμε στη Βουλή τι μπορεί να γίνει μόλις βγει, με 2 κοινοβουλευτικούς, πώς τους λένε, προέδρους, ότι είναι. Θέλουμε τον Αλαβάνο μέσα. Θεωρώ αν ο Αλαβάνος αυτή τη στιγμή πει ναι μπαίνω επικεφαλής στο Επικρατείας και δέχομαι τον Τσίπρα να είναι επικεφαλής θεωρώ ότι θα βγούμε όλοι εδώ πέρα μέσα και όλο το κόμμα και όλος ο Σύριζα θα ανασάνει.

Αλέκος Αλαβάνος
(…) Πιστεύω ότι περισσότερο από τα μέλη των συνιστωσών, τους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ, το τέλος, την κατάληξη αυτής της συνεδρίασης ή και μιας άλλης αν χρειαστεί, την περιμένει το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Είναι το κλειδί για τις πολιτικές εξελίξεις. Να το ξέρουμε. (…) Και νομίζω ότι από αυτό το ύψος αντιμετωπίζεται από όλους τους σ. Γιατί νομίζω καταλαβαίνουμε ότι δύο σχέδια, πρώτο η αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ και δεύτερο η ώθηση για συγκατοίκηση των δύο κομμάτων (εξαιρετικά ισχυρό σχέδιο, δύσκολο, βέβαια, να εφαρμοστεί στην Ελλάδα), θα κριθούν σε μεγάλο βαθμό από τη συνεδρίασή μας. Δηλαδή, από το αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ, από το αν θα είναι στη Βουλή, με τι δύναμη θα είναι –κάτι που δεν είναι καθόλου σίγουρο. (…)
Είμαστε πιστεύω σε μία στιγμή ιστορικής σημασίας για τον πολιτικό χάρτη της χώρας μας, όπου υπάρχει κίνδυνος ουσιαστικά περιθωριοποίησης της Αριστεράς και ανάδειξη της ακροδεξιάς ως ενός κεντρικού συντελεστή και παράγοντα των πολιτικών εξελίξεων. (…)
Είμαστε στη Γαλλία προ του Λεπέν. Το ΚΚΕ θα κρατήσει τις δυνάμεις του, αλλά από μια άποψη το ΚΚΕ –και δεν μιλάω για τον κόσμο του- είναι μια σταθερά του συστήματος. Δεν είναι κάτι που αμφισβητεί, που θέλει να ανοίξει δρόμους. Δεν λέω να είναι αντισυστημικό. Είναι δύσκολο να είσαι αντισυστημικός. Να ανοίξει δρόμους, να δημιουργήσει εξελίξεις. Είμαστε σε αυτή την κατάσταση. Είναι κρίσιμο για τον ΣΥΡΙΖΑ. Και ποιοι είμαστε σύντροφοι; Είμαστε αυτοί που αναδειχθήκαμε ως η ουσιαστική αντιπολίτευση και καθορίζαμε εν πολλοίς την ημερήσια διάταξη. (…)
Είμαστε τυχεροί με το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, γιατί ήταν μια δοκιμασία. Και πιστεύω ότι το μοντέλο των ευρωεκλογών δεν μπορούμε να το εφαρμόσουμε αυτή τη φορά. Και ότι χρειάζεται ένας άλλος τρόπος, χρειάζεται να έχουμε κατ΄ αρχήν επαφή με την κοινωνία. Τι αναζητά, τι θέλει, πώς πρέπει να της απαντήσουμε, κάτι που θα μας οδηγήσει να έχουμε πάλι μια δυναμική και να πιάσουμε ένα νήμα το οποίο έχουμε χάσει. Εκεί πέρα νομίζω ότι εμφανίζονται και οι μεγάλες διαφορές μας. Λυπάμαι που έχουν προσωποποιηθεί, εγώ δεν θέλω καμιά προσωποποίηση, ούτε τις προσωποποιώ, ούτε θα το κάνω ποτέ. Αλλά γίνεται αυτό, γίνεται από τον Τύπο και όχι μόνο για μας, αλλά για τους πάντες. (…)
Εγώ πιστεύω σύντροφοι ότι από τη μεριά του κόμματος στο οποίο ανήκω, από τη μεριά της ηγεσίας, οι προσεγγίσεις μπορούν να γίνουν πολύ καλύτερες, πολύ πιο δημιουργικές, πολύ λιγότερο διχαστικές, με ανοιχτούς ορίζοντες στην κοινωνία και έξω από τα σύνορά μας ακόμα. (…) Για μένα είναι εξαιρετικά σημαντικό, για τον τρόπο με τον οποίο θα πάμε, για το μοντέλο που θα λειτουργήσει. Άκουσα την Τασία να προτείνει κάποια πράγματα, που μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε, αλλά δεν μας λύνουν το πρόβλημα. Πρέπει να έχουμε μια διάταξη δυνάμεων. Διάταξη δυνάμεων μέσα σε συλλογικά πλαίσια (δεν λέω εγώ να κρεμόμαστε από τον αρχηγό και να τον ευλογούμε). Θέλουμε μια διάταξη δυνάμεων, θέλουμε να καθορίσουμε το λόγο που εκπέμπουμε, θέλουμε να ξέρουμε πώς θα καθορίσουμε τη στρατηγική που θα πάμε. Δεν μπορούμε να πάμε στις εκλογές, λέγοντας ότι μετά θα πλακωθούμε.
Άκουσα με πολύ ενδιαφέρον τις τοποθετήσεις όλων των συντρόφων εδώ και τις προτάσεις που έγιναν από μερικές συνιστώσες, για το ρόλο που θα μπορούσα να παίξω και ‘γω σε αυτήν την υπόθεση. (…). Το κύριο συναίσθημα που μου γέννησαν αυτές οι προτάσεις ήταν φόβος και ανησυχία. Και θέλω να πω ότι όλοι μας που είμαστε εδώ, που είμαστε η ηγεσία αυτού του εγχειρήματος, πάμε στη γκιλοτίνα. Έχουμε πίσω μας μια μεγάλη επιτυχία των εκλογών του 2007 και πάμε σε κάτι που είναι εντελώς αβέβαιο. Εγώ τη δέχομαι αυτή την πρόταση σύντροφοι, μέσα στα πλαίσια που ανέφερε και ο Γιάννης ο Μπανιάς και με ακρότητα ο Γλέζος, γιατί πρέπει να έχουμε κάποια σημεία αναφοράς, στα πλαίσια μιας συλλογικότητας, και που ανέφεραν και άλλοι σύντροφοι. Δεν πρέπει να φτάσουμε όντας και σε μια τέτοια κατάσταση σε ένα φαινόμενο συμμαχίας –όποιοι το θυμούνται. Πολλοί σύντροφοι ακούω και βέβαια υπάρχει ειδικό στέλεχος του ΣΥΝ το οποίο βγαίνει κάθε μέρα στα κανάλια και ζητά την παραίτησή μου, υπάρχει τέως πρόεδρος ο οποίος με περιλούζει… Εγώ δεν θα θελα να δώσω προσωπικό χαρακτήρα. Εγώ πιστεύω έτσι και αποδέχομαι την πρόταση των συντρόφων με τα στοιχεία που ο Αντώνης Νταβανέλλος έβαλε με μεγαλύτερη σαφήνεια. Δηλαδή, πάμε στις εκλογές ενωμένοι, μ’ αυτό το σχήμα που έχουμε, βάζουμε μέσα σε ένα εξάμηνο το αργότερο διαδικασίες, παίρνοντας υπόψη και τις εξελίξεις, αν έχουμε και άλλες εκλογές. Να δούμε, γιατί έχουν μπει και θέματα ταυτότητας, να πάμε ακόμα πιο μπροστά το ζήτημα. Και σε έξι μήνες βλέπουμε ξανά όλα τα ζητήματα, ηγεσία, εκλογή ηγεσίας κ.λπ. Όμως επειδή δεν θέλω αυτή τη στιγμή να θεωρείτε ότι υπάρχει μια αντίληψη κομματαρχική –ας πούμε- και καριερίστικη, εγώ θέλω να πω ότι δέχομαι, αλλά θα μπορούσε και άλλος σύντροφος ή συντρόφισσα να παίξει αυτό το ρόλο. Αν νομίζετε ότι υπάρχει αντιπαράθεση, ότι υπάρχει κάποια πλευρά που θέλει να νικήσει, ότι υπάρχει κάποια πλευρά που θέλει να τσαλακώσει, δεν ξέρω ας το αναζητήσουμε και αυτό (…).
Θα έλεγα σύντροφοι να σκεφτούμε ακόμα και την περίπτωση της συντρόφισσας της Νάντιας της Βαλαβάνη. Λέω να τη σκεφτούμε. Αν νομίζει ο ΣΥΝ ότι πάει κανείς να κερδίσει μάχες γοήτρου, αν δεν μπορεί η ηγεσία του ΣΥΝ να μπει σε αυτή τη συλλογική διεργασία που κάναμε σήμερα, αν θέλει διαβεβαιώσεις μπορεί να τις έχει απ’ τη δικιά μου πλευρά. Καταλήγω: Εγώ δέχομαι την πρόταση που έκανε ο Ρούντι, ο Νταβανέλλος, ο Σαπουνάς, ο Θεωνάς κ.λπ. Δέχομαι την πρόταση, στη λογική που ανέφεραν και οι άλλοι σύντροφοι, ο Μπανιάς, ο Γλέζος κ.λπ., αλλά αν υπάρχουν ενστάσεις, εγώ θα στήριζα και άλλες λύσεις. Να μετρήσουμε τι είναι πιο ωφέλιμο για μας.

Αλέξης Τσίπρας
[…] Αντιλαμβάνεστε ότι την όποια εξέλιξη βεβαίως σε μια κατεύθυνση σύνθεσης θα πρέπει να την ταλαιπωρήσουμε πολύ και δεν είναι εύκολο κανείς να πάρει οριστικές αποφάσεις. Σε ό,τι μας αφορά, και σε ό,τι με αφορά ειδικότερα, ένα κόμμα το οποίο έχει χιλιάδες μέλη και συλλογικές διαδικασίες, βρίσκεται σε μια διαδικασία κίνησης ήδη. Δεν περιμένουμε την έκβαση, και δεν μπορούμε να περιμένουμε την έκβαση των διαπραγματεύσεων ή των ζυμώσεων ή των συζητήσεων εδώ για να θέσουμε σε ετοιμότητα, κομματική ετοιμότητα, εκλογική ετοιμότητα τα μέλη μας. Τούτη την ώρα δηλαδή σε όλη την Ελλάδα στήνουμε εκλογικά περίπτερα, οι νέοι και οι νέες του Συνασπισμού βρίσκονται μοιράζοντας φυλλάδια του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή είναι η απόφασή μας, αυτή είναι η επιδίωξή μας κι αυτή θα είναι η επιδίωξή μας μέχρι τέλους μέχρι την ύστατη μάχη για να βγει δυναμωμένο αυτό το ενωτικό εγχείρημα από την κάλπη της 4ης Οκτώβρη. Ακούγοντας όλους σας εκτιμώ ότι η ίδια αίσθηση ευθύνης διακατέχει τον καθένα και την κάθε μία από σας. Εμείς ήρθαμε εδώ με μία πρόταση σήμερα, από πολλούς χαρακτηρίστηκε ως αμετάκλητη, δεν έχουμε ευθύνη ίσως για τα όσα συμβαίνουνε και μεταφέρονται από τα ΜΜΕ, όμως είναι μία πρόταση ευθύνης. Μία πρόταση που ομοφώνως εγκρίθηκε από την Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού, και η οποία με λίγα λόγια, γιατί πρέπει να μιλάμε επί της ουσίας αυτές τις κρίσιμες ώρες, λέει ότι κατανοούμε πλήρως τις δυσκολίες που έχουν δημιουργηθεί όλο το προηγούμενο διάστημα, λέει ότι έχουμε μεγάλη έγνοια να μην πάμε χωριστά σ’ αυτή τη μάχη, αλλά να πάμε ενωμένοι, με όλους και όλες σε διάταξη μάχης, και λέει ένα απλό πράγμα: στο βαθμό που δεν έγινε κατορθωτό από εξελίξεις που είναι πέρα και πάνω από τη δική μας βούληση, αλλά είχαμε πρόωρη προσφυγή στην κάλπη, να προσφύγουμε σε συνέδρια του ΣΥΡΙΖΑ, στην πανελλαδική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, στην οργανωτική του συνδιάσκεψη, για να ξεδιαλύνουμε ή να πάρουμε αποφάσεις, διότι κι εμείς δεν πιστεύουμε ότι υπάρχουν θέσφατα και κανόνες τους οποίους πρέπει να τηρούμε. Στο βαθμό αυτό η πρότασή μας είναι να πάμε όπως πηγαίναμε μέχρι τα τώρα και βεβαίως αυτό προϋποθέτει την ευρύτερη δυνατή συναίνεση. Κατανοώ ότι στη σημερινή συνεδρίαση υπάρχουν προτάσεις που λένε ότι πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που πηγαίναμε ως τα τώρα. Δεν θέλω να βάλω το προσωπικό στοιχείο, αν και υπάρχει σ’ ένα βαθμό. Υπάρχει στο βαθμό δηλαδή που θεωρείται εναλλακτική λύση προωθητική να είναι οποιοσδήποτε άλλος εκτός απ’ τον Τσίπρα, εκτός απ’ τον πρόεδρο του Συνασπισμού, κάτι το οποίο δεν ακούστηκε ούτε το 2004 με πρόεδρο τον Κωνσταντόπουλο και σε πιο δύσκολες συνθήκες, ούτε το 2007 με πρόεδρο τον Αλαβάνο και σε δύσκολες συνθήκες, ούτε και στην προεκλογική περίοδο του ’09. Ακούστηκε την επομένη των εκλογών. Ενδεχομένως πολλοί σύντροφοι και συντρόφισσες να θεωρούν ότι όλα τα δεινά που βρήκαν ξαφνικά τον χώρο μας και το αρνητικό αποτέλεσμα οφείλεται στην κακή λειτουργία του Συνασπισμού, της μεγαλύτερης συνιστώσας, και ιδιαίτερα του προέδρου του, εμού προσωπικά. Από την πλευρά που αυτή την κριτική καλοπροαίρετα, ως δημιουργική κριτική, όμως έχει προσωπικό στοιχείο και δεν μπορούμε να το παραβλέψουμε. Σε κάθε περίπτωση, θέλω να ξέρετε ότι η δική μας πεποίθηση είναι ότι πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά χωρίς κανένας από αυτή τη διαδικασία να αισθάνεται ηττημένος. Όμως σύντροφοι, με συγχωρείτε, αλλά οι προτάσεις που καταθέτετε ως συναινετικές, είναι προτάσεις που θα κάνουν τη συντριπτική πλειοψηφία της ατμομηχανής του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, που είναι η μεγάλη του συνιστώσα, να αισθάνονται ηττημένοι. Να αισθάνονται ηττημένοι, προσβεβλημένοι. Σε ό,τι με αφορά σας λέω μετά πάσας ειλικρίνειας, ότι θα κάνω οτιδήποτε ορίσουν τα συλλογικά όργανα και διαδικασίες. Είμαι υπόλογος σ’ αυτά. Είναι ήδη εν λειτουργία, σε διαρκή δηλαδή συνεδρίαση, σε λίγο θα συνεδριάσει η Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού, ενδεχομένως και η Κεντρική Επιτροπή, και θα πάρουμε τις αποφάσεις μας στο κλίμα και στην προοπτική όλων όσων μπορούν να συμβάλλουν στην καλύτερη δυνατή διέξοδο. Όμως αισθάνομαι την ανάγκη να το πω αυτό, διότι ο καθένας έχει τη δική του αλήθεια, κουβαλάει τη δική του αλήθεια και μιλάει εξ ονόματος του λαού. Εξ ονόματος του δικού του λαού ενδεχομένως. Το ποια είναι η λαϊκή βούληση, η λαϊκή απαίτηση, η γνώμη των μελών, είναι κάτι το οποίο κανείς δεν μπορεί να το ισχυριστεί μετά βεβαιότητας διότι πρακτικά δεν έχουμε τη δυνατότητα αυτό να το μετρήσουμε. Αν δεν το ΄χουμε καταλάβει, και το ‘χουμε καταλάβει, είμαστε στη δεύτερη μέρα ήδη της προεκλογικής περιόδου. Άρα λοιπόν, σε κάθε περίπτωση, εγώ θα έλεγα ότι θα ‘ταν χρήσιμο να συνεχίσουμε αυτή τη διαδικασία, δυστυχώς δεν μπορούμε να βγούμε σήμερα εδώ με μία απάντηση, να συνεχίσουμε τη διαδικασία, να έχουμε κι εμείς τις αποφάσεις εν πάσει περιπτώσει, ή τη γνώμη όχι όλων των μελών μας, γιατί δεν μπορούμε, μπορούμε όμως γιατί έχουμε όμως όργανα, συλλογικά όργανα, και η κάθε μία συνιστώσα ξεχωριστά, δεν υποτιμώ καμία, και ει δυνατόν να ξανάρθουμε να ξανακουβεντιάσουμε. Επαναλαμβάνω ότι η πρόθεση του Συνασπισμού είναι να προχωρήσει το ενωτικό εγχείρημα του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς και να μην κάνουμε τη χάρη ούτε στο ΠΑΣΟΚ, ούτε στον δικομματισμό, ούτε στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που θέλουν να μας αφανίσουν από τον πολιτικό χάρτη.

Δημήτρης Βίτσας (ΣΥΝ)
Η πρόταση είναι Αλέκος Αλαβάνος επικεφαλής και πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, και μετά από περίπου έξι μήνες ξαναβλέπουμε..

Αλαβάνος
Εγώ επανέλαβα μια πρόταση, ότι μέσα σ’ ένα εξάμηνο, μέσα στο πλαίσιο της συγκρότησης, της αναβάθμισης του ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ. θα αναδυθούν τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ, όλα τα όργανα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει πρόεδρο, ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και λοιπά. Μέσα σ’ ένα εξάμηνο, εντάξει; Μετά…<

Βίτσας
Πριν το μετά, το «ξαναβλέπουμε» είναι το…

Αλαβάνος:
Όχι «ξαναβλέπουμε», θα το δούμε. Αναγνωρίζουμε όλοι ότι κάνουμε μία επιλογή διότι πάμε στις εκλογές, δεν έχουμε χρόνο, δεν κάναμε τη συνδιάσκεψή μας κ.λπ. «Θα το δούμε». Και με την ευκαιρία κάτι που ξέχασα: Σύντροφοι πιστεύω ότι όλοι οι υποψήφιοι που θα είναι με το εγχείρημα θα υπογράψουν ένα κείμενο ότι σε βασικά ζητήματα όπως το θέμα για παράδειγμα της ψήφου εμπιστοσύνης, θα υλοποιήσουν την απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Επειδή αυτό δεν μας λύνει όλα τα προβλήματα, διότι μπορεί να μην μπορούμε να βγάλουμε απόφαση, κάποιος μπορεί να θέλει να πάει με τη ΝΔ ή το ΛΑΟΣ, είναι όμως μία.. Αυτό, η παραίτηση… δηλαδή, με υπογραφή του καθένα μας. Χωρίς περιφρόνηση κ.λπ. Να δεσμεύεται ο οποιοσδήποτε, καταλαβαίνετε τις συνθήκες που υπάρχουν.

Θεωνάς
Αυτή τη στιγμή η διαδικασία συνεχίζεται. Έγινε μία γόνιμη συζήτηση, κατατέθηκαν προτάσεις και συνεχίζεται. Πότε;

Τσίπρας
Δεν μπορούμε να πούμε..

Αλαβάνος
Χρειάζεται μεγάλη επιτάχυνση. Δεν μπορούμε όμως κανέναν να τον πιάσουμε από το λαιμό. Μ’ αυτή την έννοια εγώ βλέπω τη συνεδρίασή μας αν μπορεί να γίνει αύριο, να αναλάβει ο Θεωνάς σε συνεννόηση με τον Συνασπισμό…
Περισσότερα...

Οι 15 άμεσοι στόχοι πάλης του ΣΥΡΙΖΑ (πολύ χρήσιμο κείμενο που δίνει τις προτεραιότητές μας)

Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Αλαβάνος και τα μέλη της Γραμματείας Ρούντι Ρινάλντι, Παναγιώτης Μαντάς, Δήμος Τσακνιάς και Γιάννης Θεωνάς παρουσίασαν σήμερα σε συνέντευξη Τύπου 15 σημεία- άμεσους στόχους πάλης, που αποτελούν πρόταση προς όλες τις δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς για διάλογο και κοινή δράση στην κοινωνία και τα κινήματα.


Ρ. ΡΙΝΑΛΝΤΙ: Να σας ευχαριστήσουμε εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Θα παρουσιάσουμε τους βασικούς στόχους πάλης του ΣΥΡΙΖΑ 15 σημεία που επεξεργαστήκαμε το προηγούμενο διάστημα και κρίναμε σκόπιμο μόλις τελείωσε η συζήτηση χτες το βράδυ στη Βουλή για τον Προϋπολογισμό να τα δώσουμε σήμερα στη δημοσιότητα ώστε να γίνουν γνωστές οι θέσεις και απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ που, με υπευθυνότητα απέναντι στο λαό και απέναντι στη νεολαία που αγωνίζεται, τις παρουσιάζει σήμερα σε όλο τον ελληνικό λαό.

Σε μια στιγμή ιδιαίτερα κρίσιμη για τον τόπο, τους εργαζόμενους, τη νεολαία, καταθέτουμε αυτές τις προτάσεις.


ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ: Να σας ευχαριστήσω που είστε εδώ.

Νομίζω ότι 22 Δεκέμβρη του 2009 είναι μια σημαντική στιγμή για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, με την έννοια ότι μετά από μια σημαντική, γόνιμη, δύσκολη επεξεργασία έχει τη δυνατότητα σήμερα να παρουσιάσει τους άμεσους στόχους πάλης του ΣΥΡΙΖΑ.


Θα κάνω μερικές παρατηρήσεις τηλεγραφικές για τη σημασία και το πλαίσιο αυτής της προσπάθειας.


Το πρώτο. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα άμεσων στόχων πάλης το οποίο δεν έχει διαμορφωθεί από μια ανάγκη επικαιρική, να έχουμε το φυλλάδιο μας εν όψει των εκλογών. Διαμορφώνεται στα πλαίσια μιας μεγάλης στροφής η οποία γίνεται στην ιστορία θα έλεγα την παγκόσμια. Και αυτή έχει σχέση με την μεγάλη οικονομική και κοινωνική και πολιτική κρίση η οποία διαμορφώνεται διεθνώς και ταυτόχρονα με την εξάντληση αυτού του ακραίου καπιταλιστικού μοντέλου, το οποίο στηρίχτηκε στο πλήρες ανεξέλεγκτο των παγκόσμιων αγορών.

Υπάρχει μια σύγκριση με την κρίση του ΄29 και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κρίση του ΄29 οδήγησε σε μεγάλες ανακατατάξεις, πολλές απ΄ αυτές αρνητικές, πολλές απ΄ αυτές θετικές, όπως οι συσπειρώσεις γύρω από τα λαϊκά μέτωπα που έγιναν στην Ευρώπη. Και μ΄ αυτή την έννοια μπορούμε να πούμε ότι ζούμε την ιστορία. Και σ΄ αυτή την ιστορία η οποία είναι υπό διαμόρφωση, δεν ξέρει κανείς πώς θα εξελιχθεί, ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως κι άλλες αδερφές αριστερές δυνάμεις στην Ευρώπη και σ΄όλο τον κόσμο, θέλει να δώσει τη δικιά του προοπτική.


Το δεύτερο. Παράλληλα μ΄ αυτά, ... ζούμε και την εξάντληση του μοντέλου διακυβέρνησης της χώρας μας, μέσα από το γνωστό σύστημα του δικομματισμού. Κι αυτή επιβεβαιώνεται, νομίζω, με μια σειρά τρόπους, ένας απ΄αυτούς είναι η μεγάλη κρίση της κυβερνητικής πλειοψηφίας της Ν.Δ.. Ένας άλλος είναι η αναζήτηση σχημάτων για την επιβίωση του συστήματος, έστω κι αν είναι έξω από την παραδοσιακή εναλλαγή τη δικομματική, όπως τα σχήματα οικουμενικότητας, τα σχήματα οικουμενικών υπουργικών συμβουλίων, τα σχήματα των μεγάλων συνασπισμών ανάμεσα στη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Το κύριο όμως που σφραγίζει αυτή την εποχή είναι ότι έχουμε ένα πολύ μεγάλο κίνημα αμφισβήτησης και αναζήτησης άλλων προοπτικών, το οποίο εκφράζεται με έναν αυθεντικό, πλατύ, μαζικό και ριζοσπαστικό τρόπο σήμερα από τη νέα γενιά, φοιτητική, μαθητική, εργαζόμενη.

Μ΄ αυτή την έννοια ζούμε ιστορία και στην χώρα μας


Το τρίτο. Όπως αναφέρουμε και στο κείμενο, οι στόχοι μας αυτοί συνιστούν μια συνεκτική πολιτική αλλαγών, μεταρρυθμίσεων και μετασχηματισμών, που την ίδια στιγμή θέλουμε να γίνει ένα πρόγραμμα δράσης των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων για την άμεση βελτίωση και την ανακούφιση του εργαζόμενου λαού, των ανέργων, των νέων, των δύο φύλων κλπ.

Επομένως είναι ένα στοχοδιάγραμμα, το οποίο εμείς επιδιώκουμε να γίνει κτήμα της κοινωνίας και του οποίου βλέπουμε τη δυνατότητα κατάκτησης και επιτυχίας.


Το τέταρτο. Το πρόγραμμά μας όμως είναι ανοιχτό. Είναι ανοιχτό και συμπεριλαμβάνει κατ΄ αρχήν μια εναλλακτική απάντηση στην κρίση σε σύγκριση μ΄ αυτή την οποία δίνουμε σήμερα οι κατεστημένες δυνάμεις του συστήματος και είναι ανοιχτό στους ορίζοντες του σοσιαλισμού. Πρέπει να πάρουμε υπόψη όλες αυτές τις διεργασίες που γίνονται. Δεν έχουμε αυταπάτες. Αλλά πρέπει να δούμε ότι υπάρχουν ζώνες πια του παγκόσμιου χάρτη, όπου το αίτημα του σοσιαλισμού μπαίνει με επιτακτικότητα και όπου υπάρχουν και κατακτήσεις, όπως είναι ο χώρος της Λατ. Αμερικής. Πρέπει να δούμε ότι μέσα στον ευρωπαϊκό χώρο έχουμε μια ισχυρή σταθερή ανοδική πορεία δυνάμεων της Αριστεράς, όπως είναι η Γερμανία, η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Δανία, η Ολλανδία. Και το κύριο είναι ότι μπαίνουν σήμερα στην ημερήσια διάταξη αλλαγές τέτοιες οι οποίες συνιστούν προϋποθέσεις πορείας προς το σοσιαλισμό. Όπως η ανάγκη ύπαρξης του κοινωνικού κράτους, όπως η αναστροφή των ιδιωτικοποιήσεων. Όπως το τέλος αυτής της αγοράς χωρίς ελέγχους του νεοφιλελευθερισμού. Όπως η ανασύσταση του δημοσίου χώρου.

Ξέρουμε ότι υπάρχει εν εξελίξει μια μάχη η οποία ίσως δεν είναι ορατή, ανάμεσα σ΄ ένα κρατικό καπιταλισμό ο οποίος θα σώσει την κατάσταση και θα έχει μια προσωρινότητα, και στην ανάγκη μιας ευρύτερης και βαθύτερης μεταβολής με την επικαιροποίηση του σοσιαλισμού. Και σ΄ αυτή την κατεύθυνση τείνει το πρόγραμμά μας.


Το πέμπτο. Πολλοί από τους στόχους που θέτουμε, ειδικά σε ζητήματα οικονομικά, διεθνούς πολιτικής, κατάσταση στον ευρωπαϊκό χώρο, συνιστούν διεθνείς στόχους. Και μ΄ αυτή την έννοια, το πρόγραμμα αυτό συμπεριλαμβάνει διεργασίες που έχουν γίνει σε κόμματα και κινήματα της Αριστεράς στην Ευρώπη και παγκοσμίως, αλλά ζητάει κιόλας μια συσπείρωση και συστράτευση αυτών των δυνάμεων σε διεθνές επίπεδο.


Το έκτο σημείο. Το πρόγραμμα αυτό δεν έρχεται σε σύγκρουση μόνο με τα δεδομένα που έχει δημιουργήσει αυτή η αντικοινωνική και αντιδραστική πολιτική της Ν.Δ. Έρχεται σε σύγκρουση και με την κληρονομιά την κυβερνητική, η οποία είναι ενσωματώνει στη σημερινή πραγματικότητα, που έχει δημιουργηθεί από μια σειρά νόμους του ΠΑΣΟΚ.

Οι θέσεις μας για την παιδεία, για την ασφάλιση, για τις εργασιακές σχέσεις, για τους μισθούς και τα εισοδήματα σημαίνουν σύγκρουση και αναίρεση και κατάργηση μιας σειράς κεντρικών νόμων της Ν.Δ. αλλά και νόμων του ΠΑΣΟΚ.


Το έβδομο. Οι δικοί μας άμεσοι στόχοι δεν μπορούν να υπάρξουν ως φυλλάδιο απλώς. Τους έχουμε κυκλοφορήσει ως φυλλάδιο. Το οξυγόνο για να ζήσουν είναι η ύπαρξη των κοινωνικών κινημάτων και η ενεργοποίηση της κοινωνίας και η παρουσία του ενεργού πολίτη. Δεν ζητάμε εμείς και δεν μπορούμε και δεν έχουμε τη δυνατότητα που ενδεχομένως άλλοι υποστηρίζουν ότι την έχουμε ότι με μια εν λευκώ παθητική στήριξη θα μπορούσαμε να προωθήσουμε αιτήματα που σημαίνουν τομές, συγκρούσεις, ασυνέχεια μ΄ αυτό που υπάρχει. Για να μπορέσουν τα αιτήματά μας να προωθηθούν βασική προϋπόθεση είναι να γίνουν στόχοι των κοινωνικών κινημάτων. Κι έχουμε μια εμπειρία εδώ με το άρθρο 16, με την απελευθέρωση των ακτών της Αττικής, με τα δικαιώματα των κρατουμένων, όπου αυτή ακριβώς η αντίληψή μας είναι ικανή να φέρει σημαντικά αποτελέσματα.

Να πούμε ότι στα αιτήματά μας έχουμε προωθημένες θέσεις.. Σας αναφέρω χαρακτηριστικά, επειδή είναι της επικαιρότητας, την ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, η οποία συνδέεται με όλη αυτή την πίεση, τη συμπίεση και την στειρότητα της γνώσης την οποία νιώθουν οι μαθητές οι οποίοι έχουν ξεσηκωθεί.


Το όγδοο σημείο. Στόχος μας είναι γύρω απ΄αυτά τα αιτήματα, με την ενεργή παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ, του διευρυμένου ΣΥΡΙΖΑ, να διαμορφωθούν συσπειρώσεις τέτοιες κοινωνικών και άλλων δυνάμεων, που θα μπορέσουν να διαμορφώσουν τον πυρήνα μιας νέας πλειοψηφίας.

\Μπορεί να φαίνεται αυτό ίσως υπερβολικό. Μπορεί να φαίνεται ίσως ως μια αλαζονική επιθυμία από μας. Μην ξεχνάτε όμως ότι ζούμε στην εποχή των μεγάλων ανακατατάξεων, της αβεβαιότητας, του απρόβλεπτου, στην οποία εμείς θέλουμε να δώσουμε μια θετική διέξοδο. Ποιος μπορούσε να περιμένει ότι θα είχαμε σήμερα ένα τέτοιο αυθεντικό, μοναδικό, που χαιρετίζεται παγκοσμίως, κίνημα της πολύ-πολύ νέας γενιάς, όπως αυτό που έχουμε με τους μαθητές.


Ένατο. Αυτή η προσπάθεια είναι ενταγμένη σ΄ένα ευρύτερο πλαίσιο διαμόρφωσης συγκεκριμένων και εξειδικευμένων και κρουστικών και ριζοσπαστικών στόχων από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ. Ήδη γίνεται μια πάρα πολύ σημαντική δουλειά. Ήδη υπάρχει αυτό το χρονοδιάγραμμα, να τελειώσει στις αρχές του 2009, με την ευθύνη του σ. του Δραγασάκη και με ευθύνη και άλλων συντρόφων, η οποία και διαμορφώνει ένα ευρύτερο πλαίσιο των αντιλήψεών μας αλλά και, κυρίως, συγκεντρώνει συγκεκριμένες πια και εξειδικευμένες προτάσεις στόχους κατά τομείς. Παράλληλα, αυτός ο προγραμματικός πυρετός που υπάρχει στον ΣΥΡΙΖΑ εκφράζεται και με τον τρόπο δράσης της Κ.Ο., όπου πια κατεύθυνσή μας είναι σε κάθε σημαντικό νομοσχέδιο να μην περιοριζόμαστε απλώς στην κριτική, αλλά να συμπεριλαμβάνουμε μέσα στις ημερίδες και τις συνεδρίες που κάνουμε την εναλλακτική μας πρόταση.


Τελευταίο σημείο. Είναι μια πρόταση αυτή. Ξέρουμε τις δυνατότητες της, ξέρουμε και υποψιαζόμαστε αν θέλετε και τα κενά, τις ελλείψεις ή, κυρίως, το περιθώριο βελτίωσης που υπάρχει. Κι απ΄ αυτή την άποψη ίσως είστε οι πρώτοι εσείς που ευχαρίστως θα δεχθούμε την όποια κριτική παρατήρηση και φιλική παρατήρηση έχετε, Απευθύνεται σ΄όλη την κοινωνία. Απευθύνεται στα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Θα πυροδοτήσει μια μεγάλη συζήτηση, ώστε το αποτέλεσμά μας να είναι ακόμα καλύτερο τις επόμενες βδομάδες και μήνες που θα ακολουθήσουν.


Δ. ΤΣΑΚΝΙΑΣ, Επιτροπή Προγράμματος ΣΥΡΙΖΑ: Άκουγα χθες τον Υπουργό Δημ. Τάξης, κ. Παυλόπουλο ο οποίος έλεγε για επαναστάτες χωρίς αιτία. Τελικά υπάρχει αιτία; Νομίζω ίσως ότι μόνο ο κ. Παυλόπουλος και ο κ. Καραμανλής και ορισμένοι άλλοι θέλουν να πιστεύουν ότι δεν υπάρχει αιτία γι αυτά που γίνονται αυτό τον καιρό στην Ελλάδα.

Φυσικά και υπάρχει αιτία. Κι εμείς γι αυτό είμαστε σήμερα εδώ, για να δώσουμε τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ πάνω στα ζητήματα τα οποία απασχολούν και βασανίζουν τον ελληνικό λαό και τη νεολαία. Όπως ήδη ειπώθηκε από τον Πρόεδρο τον Αλ. Αλαβάνο, δίνουμε μια πρόταση με 15 σημεία τα οποία απαντούν σε άμεσες ανάγκες της κοινωνίας, των εργαζομένων, της νεολαίας.

Βάση και άξονας αυτών των σημείων είναι η κρίση που κι αυτή τώρα την θυμήθηκε η κυβέρνηση, πριν από μερικές εβδομάδες έλεγε ότι η κρίση αφορά κάποιους άλλους και ότι η Ελλάδα είναι η νησίδα και η όαση που δεν θίγεται από την κρίση.

Θέλουμε μ΄αυτές τις προτάσεις που κάνουμε , όχι μόνο να δώσουμε ένα στίγμα για τις πολιτικές μας επιδιώξεις, αλλά κυρίως να συναρθρώσουμε τα αιτήματα τα οποία έχουν διατυπωθεί από το μαζικό λαϊκό κίνημα, από τα συνδικάτα και να δώσουμε μια προοπτική αγωνιστικής πάλης, ανάπτυξης αγώνων, ανάπτυξης κινημάτων για τη διεκδίκηση ώριμων πολιτικών και κοινωνικών στόχων.

Στο πλαίσιο αυτό οι άμεσοι αυτοί 15 στόχοι έχουν κατεύθυνση αφ΄ ενός μεν την άμεση ανακούφιση του εργαζόμενου λαού και από τη λιτότητα η οποία για δεκαετίες τον μαστίζει αλλά και από τις συνέπειες της κρίσης οι οποίες μέρα με τη μέρα φαίνονται και πιο πολύ. Έχουνε στόχο την εξασφάλιση εργασίας για όλους, ενός μισθού που να εξασφαλίζει μια ζωή με αξιοπρέπεια. Και σ΄αυτό το πλαίσιο υπάρχει και μια πρόταση για 100 χιλιάδες προσλήψεις άμεσα. Έχουν στόχο την προώθηση της εξασφάλισης στέγης, υγείας και εκπαίδευσης σε όλους τους εργαζόμενους και τους νέους που έχουν ανάγκη απ΄ αυτά τα κοινωνικά αγαθά. Και θέτουμε ως προϋπόθεση αυτές οι κοινωνικές ανάγκες να βγουν έξω από το πλαίσιο και τη σφαίρα της κερδοσκοπίας των τραπεζών και των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών και να αποτελέσουν αντικείμενο … του κλάδου.

Δεν θέλω να επεκταθώ περαιτέρω γιατί ο σ. Θεωνάς θα μιλήσει πιο αναλυτικά. Θέλω μόνο να κάνω μια αναφορά στη δουλειά που γίνεται στο πλαίσιο των προγραμματικών επεξεργασιών του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα 15 σημεία που δίνουμε σήμερα είναι απλά μια πρόγευση αυτής της δουλειάς. Ήδη στον ΣΥΡΙΖΑ και στις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ μπορώ να πω ότι εργάζονται εκατοντάδες άνθρωποι για τη διαμόρφωση των προγραμματικών θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν δεκαπέντε ομάδες εργασίας οι οποίες επεξεργάζονται τις θέσεις μας σε στενή σύνδεση με το μαζικό κίνημα και αξιοποιώντας όλες τις προτάσεις οι οποίες έχουν διαμορφωθεί και έχουν γίνει αντικείμενο κινημάτων πάλης και αγώνων. Όχι φυσικά αθροίζοντας όλα αυτά τα αιτήματα του μαζικού κινήματος, αλλά μέσα σε μία συνεκτική επεξεργασία, η οποία θα δώσει το πολιτικό πλαίσιο της πάλης μας.

Γίνεται δουλειά και στις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και στον ΣΥΝ, όπου επικεφαλής της δουλειάς είναι ο Γ. Δραγασάκης. Και πιστεύουμε ότι στις αρχές του νέου έτους, του 2009, θα είμαστε σε θέση να δώσουμε ένα πρώτο σχέδιο. Η υποχρέωση που έχουμε αναλάβει απέναντι στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ είναι τουλάχιστον μέχρι τον Μάρτη του 2009 να προχωρήσουμε σε μια πανελλαδική σύσκεψη, στη ν οποία θα τεθεί υπόψιν των ανθρώπων του ΣΥΡΙΖΑ, των φίλων, των μελών κ.λπ. το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ Και θα υπάρξει η έγκριση μέσα από τέτοιες μαζικές διαδικασίες. Στο διάστημα μέχρι τότε έχουμε προγραμματίσει αρκετές εκδηλώσεις οι οποίες έχουν ως περιεχόμενο μια συζήτηση πάνω στις προτάσεις που κάνουμε. Ήδη έχουν γίνει και ορισμένες. Και όχι μόνο στην Αθήνα αλά και σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Και πιστεύουμε ότι μέσα απ΄ αυτή τη διαδικασία της αλληλεπίδρασης με το μαζικό κίνημα, με τους ανθρώπους που ενδιαφέρονται γι αυτά τα πράγματα, τους νέους κ.λπ., θα μπορέσουμε να διαμορφώσουμε ένα πρόγραμμα το οποίο θα απαντά στις σύγχρονες ανάγκες και παράλληλα θα είναι ανοιχτό στα νέα θέματα που μπαίνουν κάθε μέρα, θα είναι ανοικτό σε αλλαγές, τροποποιήσεις, σε ότι χρειάζεται το κίνημα για να προχωρήσει μπροστά.


Ο Γ. Θεωνάς εκ μέρους της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε τους 15 άμεσους στόχους πάλης για τον ΣΥΡΙΖΑ:

ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ

ΑΜΕΣΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΠΑΛΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ


Η κρίση, που ξέσπασε στο χρηματοπιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ και επεκτάθηκε σ΄ όλο τον κόσμο και στην πραγματική οικονομία, διαμορφώνει ένα νέο παγκόσμιο τοπίο. Ο νεοφιλελευθερισμός, που κυριαρχεί τα τελευταία 30 χρόνια, αποδείχτηκε κοινωνικά και περιβαλλοντικά καταστροφικός. Οι μέρες που έρχονται για τα φτωχά κοινωνικά στρώματα, τους εργαζόμενους, τη νεολαία και τις γυναίκες θα είναι δύσκολες και σκληρές. Η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια, που έτσι κι΄ αλλιώς είναι σύμφυτες με τον καπιταλισμό, γίνονται πολύ πιο έντονα κυρίαρχα συστατικά της καθημερινής μας ζωής.

Στη χώρα μας εξ αιτίας της σκληρής νεοφιλελεύθερης αντιλαϊκής πολιτικής, που εφαρμόζει η κυβέρνηση της Ν.Δ., και των συνεπειών των μακρόχρονων νεοφιλελεύθερων πολιτικών των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, η κατάσταση για τα φτωχά λαϊκά στρώματα έχει φτάσει σε οριακό σημείο, ενώ για τη συντριπτική πλειοψηφία της νεολαίας προοιωνίζεται μια πολύ δύσκολη ζωή.

Όμως τίποτα δεν είναι μοιραίο. Αρκεί οι λαϊκές δυνάμεις και οι νέοι άνθρωποι, οι πιο ζωντανές και δημιουργικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας, να αφυπνιστούν, να ενεργοποιηθούν και να πάρουν την υπόθεση της ζωής τους και το μέλλον της χώρας μας στα χέρια τους. Δεν έχουν τίποτα να ελπίζουν απ΄ τις πολιτικές δυνάμεις του δικομματισμού. Είναι αυτές οι δυνάμεις που οδήγησαν τα πράγματα στη σημερινή κατάσταση που δεν πάει άλλο. Η κυβέρνηση της Ν.Δ., που παίρνει μέτρα υπέρ των τραπεζών, δηλ. αυτών που έχουν την κύρια ευθύνη για την κρίση, όχι μόνο δεν μπορεί να εισφέρει σε θετική διέξοδο για το λαό αλλά αντίθετα κάθε μέρα που περνά δυναμώνει την βίαιη επίθεσή της κατά του λαϊκού εισοδήματος, κατά του κοινωνικού κράτους, των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, των δικαιωμάτων των γυναικών, κατά της λειτουργίας της δημοκρατίας και των θεσμών. Το ΠΑΣΟΚ, που αυτοπροβάλλεται ως αντιδεξιά δύναμη, υλοποίησε ως κυβέρνηση τις νεοφιλελεύθερες ιδέες και επιλογές και συνεχίζει να τις υπερασπίζει ως αντιπολίτευση, όπως φαίνεται απ΄ τις θέσεις του για τα κρίσιμα ζητήματα του τόπου. Γι΄ αυτό είναι ανίκανο να πάρει σωστές φιλολαϊκές θέσεις.

Σ΄ αυτές τις συνθήκες οι ευθύνες της Αριστεράς και ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει αναδειχθεί στη βασική αντιπολιτευτική δύναμη, είναι ιστορικές. Η Αριστερά, η ριζοσπαστική Αριστερά είναι πολιτική δύναμη αντίστασης ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό, τον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό. Δύναμη που αγωνίζεται για μια άλλη κοινωνική και οικονομική πολιτική, που βάζει τον άνθρωπο και το περιβάλλον πάνω απ΄ τα κέρδη. Για μια κοινωνία όπου ο καθένας και η καθεμιά απαλλαγμένοι από την κοινωνική εξαθλίωση θα μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια και ελπίδα για το μέλλον τους και για το μέλλον της νέας γενιάς.

Τώρα που η χρεοκοπία των μύθων της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας, συνειδητοποιείται όλο και περισσότερο από τα πλατειά λαϊκά στρώματα, χρέος της Αριστεράς είναι να δώσει ξανά την ελπίδα στην εργατική τάξη, τη νεολαία, τις γυναίκες, τους μετανάστες και τις μετανάστριες, τους φτωχούς.

Να προβάλει την προοπτική του σοσιαλισμού και της κοινωνικής δικαιοσύνης, στη χώρα μας, την Ευρώπη και τον κόσμο όχι μόνο σαν ένα απελευθερωτικό όραμα που αποτελεί τη μόνη εναλλακτική λύση στον καπιταλισμό και τη μόνη ελπιδοφόρα προοπτική της κοινωνίας, αλλά ως ένα στόχο, που διαποτίζει και εμπλουτίζει τις κατευθύνσεις, τις αντιλήψεις και τους αγώνες του σήμερα. Και να προβάλει ένα άμεσο πολιτικό σχέδιο μεγάλων πολιτικών και κοινωνικών αλλαγών, που να βγάζουν το λαό και τη χώρα από το τέλμα του δικομματισμού και τις εργαζόμενες τάξεις από τα αδιέξοδα του νεοφιλελευθερισμού. Ένα πολιτικό σχέδιο που, με στρατηγική στόχευση και προοπτική, να συνιστά μια συνεκτική πολιτική αλλαγών, μεταρρυθμίσεων και μετασχηματισμών και παράλληλα ένα πρόγραμμα δράσης των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων για την άμεση ανακούφιση και βελτίωση της ζωής του εργαζόμενου λαού, των ανέργων, των νέων και για τα δύο φύλα. Το σχέδιο αυτό θα προωθηθεί σε δημιουργική σχέση και συνεργασία με το συνδικαλιστικό κίνημα και τα πολύμορφα κοινωνικά κινήματα, στο πλαίσιο ενός νέου διεθνισμού, σε ευρωπαϊκή και παγκόσμια κλίμακα.

Σήμερα, στο πλαίσιο προγραμματικών επεξεργασιών που έχει ξεκινήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, για τη διαμόρφωση μέσα από ανοιχτές, μαζικές, συμμετοχικές διαδικασίες ενός αγωνιστικού προγράμματος για τη λύση των προβλημάτων του λαού και τη συγκρότηση μιας νέας πλειοψηφίας κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, παρουσιάζει 15 άμεσους στόχους πάλης για μια νέα πολιτική, έξω από τα όρια του δικομματισμού, σε ρήξη με τις πολιτικές των δυνάμεων του κεφαλαίου, του ιμπεριαλισμού και του πολέμου.

Ο δικομματισμός χρειάζεται να ηττηθεί οριστικά. Τα κεντροαριστερά σενάρια και ο Κυβερνητισμός υπηρετούν σε τελευταία ανάλυση τον νεοφιλελευθερισμό και τις πολιτικές του και δεν αφορούν τη Ριζοσπαστική Αριστερά.

Όραμά μας είναι και παραμένει ο σοσιαλισμός. Οι θεωρίες για το τέλος της ιστορίας και το τέλος των ιδεολογιών, που μας βομβάρδιζαν όλα αυτά τα χρόνια, κατέρρευσαν. Η επικαιρότητά του σοσιαλισμού υπογραμμίζεται ακόμη πιο έντονα από τις συνέπειες της βάρβαρης καπιταλιστικής κρίσης, που βιώνει σήμερα ολόκληρος ο πλανήτης.

Απέναντι στην εξελισσόμενη οικονομική και κοινωνική κρίση, την κρίση των κυρίαρχων πολιτικών και του ίδιου του συστήματος του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, βρέθηκε το τελευταίο διάστημα ένα μεγάλο κίνημα και ξέσπασμα διαμαρτυρίας και οργής της νέας γενιάς.

Η δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει.

Οι μεγάλες κινητοποιήσεις της νεολαίας, που συνεχίσθηκαν για μεγάλο διάστημα με αξιοθαύμαστη αντοχή, συγκέντρωσαν την αλληλεγγύη ενός πλατύτατου τμήματος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.

Ανέδειξαν, ταυτόχρονα, την ανάγκη η ελληνική κοινωνία να αφουγκραστεί τη νέα γενιά, την κραυγή αγωνίας της, τα προβλήματα και τις ανάγκες της. Να σταθεί ο ίδιος ο ελληνικός λαός ως συμπαραστάτης και πρωταγωνιστής δίπλα στα νιάτα της χώρας μας για να υπάρξει ουσιαστική διέξοδος από τα σημερινά αδιέξοδα.

Όλες οι δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, μέσα κι έξω απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ανάγκη να αναλάβουν το ρόλο και τις ευθύνες τους, συσπειρώνοντας στις γραμμές τους τις κοινωνικές δυνάμεις που πλήττονται. Να στηρίξουν τις κοινωνικές αντιστάσεις, ενθαρρύνοντας τις εργατικές και νεολαιίστικες διεκδικήσεις, συμβάλλοντας σε πρωτοβουλίες σε τοπικό και κλαδικό επίπεδο για την ανάπτυξη των αγώνων. Για τη Ριζοσπαστική Αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ κανένα σχέδιο μετασχηματισμού της κοινωνίας δεν μπορεί να προχωρήσει απ΄τα πάνω αν δεν στηρίζεται στην οργάνωση και τους αγώνες των εργαζόμενων.


1. Υπεράσπιση της Ειρήνης, αγώνας ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.


*

Αναζωογόνηση του φιλειρηνικού κινήματος. Αντίσταση στη στρατιωτικοποίηση, τη Νέα Τάξη και τον μιλιταρισμό. Μέτωπο στον εθνικισμό.
*

Αποχώρηση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ και ταυτόχρονα αγώνας για τη διάλυσή του.
*

Κλείσιμο των βάσεων της Σούδας και του Άκτιου.
*

Απόρριψη της αμερικάνικης αντιπυραυλικής ασπίδας και κάθε σχεδιασμού και δράσης που επιχειρεί να σηκώσει νέα ψυχροπολεμικά τείχη και διαιρέσεις στην Ευρώπη.
*

Δραστική μείωση των εξοπλισμών και των στρατιωτικών δαπανών, σε όφελος της κάλυψης κοινωνικών αναγκών. Κατάργηση όλων των πυρηνικών όπλων και των όπλων μαζικής καταστροφής.
*

Άμεση απεμπλοκή της χώρας μας από διεθνείς ή διμερείς συμφωνίες και δράσεις που συνδέονται με τον λεγόμενο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», οι οποίες υπηρετούν μόνο λογικές περιστολής δημοκρατικών δικαιωμάτων, καταστολής κινημάτων και αντιστάσεων και τα ηγεμονικά σχέδια των ΗΠΑ και των κυρίαρχων δυνάμεων της Ε.Ε.
*

Αποχώρηση των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων από ξένα εδάφη, άμεσος τερματισμός της κατοχής στο Αφγανιστάν, το Ιράκ και τα Βαλκάνια, δικαιοσύνη στην Παλαιστίνη, όχι στην πολεμική απειλή κατά του Ιράν.
*

Κανένας στρατιώτης έξω από τα σύνορα της χώρας του.
*

Προώθηση της ειρήνης και της σταθερότητας στα Βαλκάνια και το Αιγαίο. Μιας πολιτικής φιλίας, συνεργασίας και αλληλεγγύης ανάμεσα στους λαούς της περιοχής, ανάπτυξης των διακρατικών σχέσεων, της καλής γειτονίας, της ισότιμης συνεργασίας και του σεβασμού του αμοιβαίου οφέλους και της εδαφικής ακεραιότητας όλων των χωρών. Μόνο σ’ αυτή τη βάση μπορούν να προωθηθούν δίκαιες λύσεις στα μεγάλα προβλήματα του Κυπριακού, των ελληνοτουρκικών σχέσεων, της FYROM, του Κόσσοβου κ.ά.


2. Για μια άλλη Ευρώπη: Αγώνας για την ανατροπή των νεοφιλελεύθερων επιλογών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αμφισβητεί συνολικά το πλαίσιο των Συνθηκών πάνω στις οποίες διαμορφώθηκε και λειτουργεί η Ε.Ε. ως νεοφιλελεύθερη, μονεταριστική και ατλαντική Ένωση χωρών και διεκδικεί και παλεύει για:

*

Κατάργηση των Συνθηκών της Ε.Ε. και ιδιαίτερα των διατάξεων της Συνθήκης του Μάαστριχ και της Λισσαβόνας, που προωθούν συνταγματική θεσμοθέτηση του νεοφιλελευθερισμού, καταπατώντας κάθε δημοκρατική διαδικασία, ακόμα και σε κράτη μέλη που οι λαοί τους έχουν εκφρασθεί διαφορετικά όπως η Γαλλία, η Ολλανδία και η Ιρλανδία.
*

Άμεση απόσυρση της υπογραφής της Ελλάδας από τη Συνθήκη της Λισσαβόνας. Θεσμοθέτηση των δημοψηφισμάτων για κάθε τροποποίηση των Συνθηκών της Ε.Ε.
*

Κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Κοινή δράση και αγώνας σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο για τη διαμόρφωση πολιτικών που θα προωθούν το δικαίωμα για πλήρη και σταθερή απασχόληση.
*

Κατάργηση της πολιτικής ασυλίας, που επέβαλε η Συνθήκη του Μάαστριχ και κατοχύρωση του δημόσιου πολιτικού και κοινοβουλευτικού ελέγχου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ), ανάμεσά τους και της Τράπεζας της Ελλάδας.
*

Συγκρότηση πανελλαδικών και πανευρωπαϊκών μετώπων πάλης ενάντια στις κυρίαρχες οικονομικές, κοινωνικές και γεωστρατηγικές πολιτικές της Ε.Ε. που κινούνται σε αντεργατική και αντιλαϊκή κατεύθυνση. Υποστήριξη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο πολιτικών για την καταπολέμηση της ανεργίας και λήψη μέτρων για την απασχόληση και την κοινωνική πολιτική.
*

Πάλη για μια Ευρώπη, που θα κινείται έξω από τα δόγματα του ατλαντισμού σε προοδευτική και σοσιαλιστική κατεύθυνση.


3.Για ένα αντινεοφιλελεύθερο πλαίσιο άσκησης της οικονομικής πολιτικής σε όφελος των εργαζομένων και της κοινωνίας.


Αγωνιζόμαστε για ριζοσπαστική προοδευτική αλλαγή στη χώρα μας κι ως απαραίτητη προϋπόθεση θεωρούμε τη ριζική τροποποίηση του υφιστάμενου πλαισίου για την άσκηση οικονομικών και κοινωνικών πολιτικών. Στη βάση αυτή προτείνουμε και διεκδικούμε:

*

Να επανέλθουν υπό δημόσια ιδιοκτησία και κοινωνικό έλεγχο όλες οι Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί στους τομείς της Ενέργειας, των Τηλεπικοινωνιών, των Υδάτινων πόρων - ύδρευσης και των Μεταφορών, χωρίς αποζημίωση των μεγαλομετόχων. Δημιουργία κοινωνικού φορέα ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών με ευθύνη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του Κράτους.
*

Ανάκτηση του δημόσιου ελέγχου και ιδιοκτησίας των υποδομών της χώρας (λιμάνια, αεροδρόμια, μαρίνες, δρόμοι, τουριστικές εγκαταστάσεις κλπ), που έχουν παραχωρηθεί ή ξεπουληθεί σε ιδιώτες και ελληνικές και ξένες πολυεθνικές επιχειρήσεις χωρίς αποζημίωση. Ακύρωση των ΣΔΙΤ και των συμβάσεων παραχώρησης. Ριζική αναμόρφωση, πλήρης διαφάνεια και λαϊκός έλεγχος στο σύστημα ανάθεσης – εκτέλεσης μεγάλων έργων και στις πολιτικές γης.
*

Συγκρότηση κρατικού πόλου παρέμβασης στο τραπεζικό σύστημα, με πυλώνες την Εθνική Τράπεζα, την ΑΤΕ και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, που περνούν σε απόλυτο δημόσιο έλεγχο και ιδιοκτησία.
*

Εθνικοποίηση, χωρίς αποζημίωση, κάθε Τράπεζας, που αδυνατεί να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις και τους καταθέτες - καταθέτριές της και χρειάζεται Κρατική στήριξη.
*

Δημόσιες επενδύσεις με οικολογικό χαρακτήρα. Ενθάρρυνση μορφών συλλογικής και συνεταιριστικής οικονομίας. Ισόρροπη ανάπτυξη κέντρου περιφέρειας.
*

Θεσμοθέτηση και κατοχύρωση του κοινωνικού ρόλου και ελέγχου των εργαζομένων και των Συνδικάτων τους, στις Δημόσιες Επιχειρήσει και Οργανισμούς (ΔΕΚΟ).

Οι εθνικοποιήσεις που αγωνιζόμαστε δεν αφορούν μόνο τους τίτλους ιδιοκτησίας, αλλά και την αλλαγή της διάρθρωσης των δημοσίων επιχειρήσεων με τη συμμετοχή των εργαζομένων στη λήψη των αποφάσεων και με τον κοινωνικό έλεγχο, έτσι ώστε οι επιχειρήσεις αυτές να μην υπηρετούν την καπιταλιστική συσσώρευση, αλλά τις κοινωνικές ανάγκες.

*

Διαχειριστικός έλεγχος με τη συμμετοχή των εργαζομένων σε όσες επιχειρήσεις απολύουν, φοροδιαφεύγουν ή καταχρώνται κρατικές επιδοτήσεις.
*

Οι παραπάνω στόχοι έρχονται σε σύγκρουση με τις ρυθμίσεις και την πολιτική της Ε.Ε. Ο αγώνας μας, όμως, δεν περιορίζεται ή αναβάλλεται έως ότου αλλάξει η Ε.Ε. Το αντίθετο. Η προώθηση των στόχων αυτών, αποτελούν βήματα μιας διαδικασίας ανατροπής του νεοφιλελευθερισμού σε τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και συμβάλλουν στη διαμόρφωση μιας εναλλακτικής πολιτικής στο εσωτερικό της.



4.Πολιτικά, δημοκρατικά και ατομικά δικαιώματα. Ποιότητα της Δημοκρατίας.

*

Αφοπλισμός των αστυνομικών μονάδων στη διάρκεια κινηματικών, συνδικαλιστικών και πολιτικών εκδηλώσεων.
*

Κατάργηση των ειδικών μονάδων (ΜΑΤ, ΕΚΑΜ) και των ειδικών σωμάτων (Ειδικοί φρουροί).
*

Απαγόρευση της χρήσης χημικών αερίων.
*

Ίσα δικαιώματα, άρση και καταπολέμηση κάθε διάκρισης λόγω φύλου, θρησκείας, χρώματος, καταγωγής, σεξουαλικού προσανατολισμού. Θετικές δράσεις για την εξάλειψη υφισταμένων ανισοτήτων.

*

Ελεύθερη, ισότιμη και νομικά κατοχυρωμένη επιλογή τρόπου συμβίωσης, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού. Όχι στις συντηρητικές αλλαγές στο οικογενειακό δίκαιο.
*

Νομιμοποίηση και ένταξη στην κοινωνική ασφάλιση όλων των εργαζομένων μεταναστών. Κατοχύρωση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων τους, αποδέσμευση της νομιμοποίησης από ασφαλιστικές προϋποθέσεις, έκδοση πιστοποιητικού γέννησης των παιδιών τους, δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις τοπικές εκλογές, ένταξη των μεταναστών στο οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα. Σεβασμός στα δικαιώματα των μειονοτήτων, των Ρομά και των φυλακισμένων.
*

Πολιτικό άσυλο στους πρόσφυγες. Ιθαγένεια σε όσα παιδιά γεννιούνται στην Ελλάδα ή έρχονται σε μικρή ηλικία. Χορήγηση ιθαγένειας τους μετανάστες/μετανάστριες ύστερα από 7 χρόνια παραμονής στη χώρα.
*

Κατάργηση του τρομονόμου, των διατάξεων που επιβάλλουν την κοινωνία της επιτήρησης (κάμερες παρακολούθησης των πολιτών), καθώς και απόρριψη των διεθνών συνθηκών και οδηγιών, που με πρόσχημα την τρομοκρατία υπονομεύουν την δημοκρατία και υποσκάπτουν τα πολιτικά δικαιώματα.
*

Κατάργηση όλων των διατάξεων που επιτρέπουν την επιστράτευση απεργών ή την καταναγκαστική εργασία σε κλάδους εργαζομένων.
*

Ριζική μεταρρύθμιση του σωφρονιστικού συστήματος. Χάρτης δικαιωμάτων των κρατουμένων.
*

Απλή αναλογική, ως πάγιο εκλογικό σύστημα, σε όλα τα επίπεδα αντιπροσώπευσης και για όλα τα αιρετά όργανα. Θεσμοθέτηση της ισόρροπης εκπροσώπησης των δύο φύλων.
*

Μείωση της στρατιωτικής θητείας σε 6 μήνες, αναγνώριση του δικαιώματος άρνησης για λόγους συνείδησης, εναλλακτική κοινωνική θητεία ίσης διάρκειας με τη στρατιωτική.



5. Μισθοί – Συντάξεις (γενικά πλαίσια διαμόρφωσης)


*

Υπεράσπιση του θεσμού των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων και των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σ’ όλα τα επίπεδα, Επιχειρησιακών, Κλαδικών και της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ), που καλύπτει τα κατώτερα όρια αποδοχών (μεροκάματα – μισθοί ασφάλειας).
*

Άμεση εξίσωση των κατώτερων αποδοχών με τον μέσο όρο των χωρών της ΕΕ-15, που έχουν καθιερώσει κατώτερες αποδοχές και με προοπτική τα 1.300 € τον μήνα. Άμεση καταβολή μηνιαίων διορθωτικών αυξήσεων μισθού 300 ευρώ το 2009 και εφεξής, ως ελάχιστο μέτρο άμυνας του εργατικού εισοδήματος απέναντι στην κρίση.

Καθιέρωση γνήσιας ΑΤΑ για μισθούς – ημερομίσθια – συντάξεις, ως ελάχιστη διασφάλιση απέναντι στην ακρίβεια.

*

Αναπροσαρμογή αποδοχών στα πλαίσια των Επιχειρησιακών και Κλαδικών Συμβάσεων, αλλά και των συντάξεων σε ποσοστά που θα συνυπολογίζουν τουλάχιστον τον πληθωρισμό, τη συμμετοχή στην αύξηση του ΑΕΠ και της παραγωγικότητας.
*

Κατώτερη σύνταξη ίση τουλάχιστον με 20 ημερομίσθια της ΕΓΣΣΕ για την κύρια σύνταξη και 5 για την επικουρική και επάνοδος της κύριας σύνταξης στο 80% των συντάξιμων αποδοχών.
*

Οι αναπροσαρμογές όλων των συντάξεων να γίνονται με βάση τις αυξήσεις των εν ενεργεία εργαζομένων.
*

Επίδομα ανεργίας ίσο με το 80% των αποδοχών και επιδότηση για όλο το διάστημα της ανεργίας. Ειδικό επίδομα ανεργίας για τους νέους και νέες μέχρι 29 ετών που γράφονται στις λίστες του ΟΑΕΔ.
*

Παροχή επιδόματος ανεργίας και συνοδευτικών δικαιωμάτων χωρίς προϋποθέσεις σε γυναίκες που διέκοψαν για μεγάλο χρονικό διάστημα την εργασία λόγω φροντίδας ανηλίκων ή ατόμων με ειδικές ανάγκες.
*

Καθορισμός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος στο ύψος του 80% των κατώτερων αποδοχών της ΕΓΣΣΕ.
*

Διαμόρφωση εργατικού τιμάριθμου που θα αποτυπώνει τις πραγματικές αυξήσεις στα βασικά είδη κατανάλωσης της εργατικής οικογένειας.


6. Μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος


*

Αναστροφή της σχέσης άμεσων – έμμεσων φόρων και της φορολογίας κεφαλαίου – εργασίας.
*

Αποκατάσταση της προοδευτικότητας και αναλογικότητας των φορολογικών συντελεστών. Επαναφορά του συντελεστή 40% για τα κέρδη ΑΕ και ΕΠΕ άνω των 30.000 €.
*

Αφορολόγητο όριο 15.000 € για όλα τα φυσικά πρόσωπα (μισθωτούς, συνταξιούχους, ΕΒΕ, αγρότες, εισοδηματίες). Τιμαριθμοποίηση φορολογικών κλιμακίων και αφορολόγητου ορίου.
*

Φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας.
*

Εφαρμογή μηδενικού συντελεστή ΦΠΑ σε βασικά είδη απαραίτητα για την επιβίωση, παιδικά είδη και βιβλία.
*

Αποφασιστικό χτύπημα της φοροδιαφυγής, της φοροκλοπής και της εισφοροδιαφυγής με πλήρη αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και υπό τον όρο σεβασμού των ατομικών δικαιωμάτων. Αξιοποίηση σ’ αυτή την κατεύθυνση των εργαζομένων και των αντιπροσωπευτικών τους οργάνων σε κάθε επιχείρηση.
*

Κατάργηση κάθε είδους οικονομικής δραστηριότητας ή συναλλαγής μέσω «off shore» εταιριών.
*

Κατάργηση όλων των φορολογικών προνομίων του εφοπλιστικού κεφαλαίου, των μεγάλων εισοδημάτων και της Εκκλησίας.


7. Ακρίβεια


*

Στο πλαίσιο της καταπολέμησης της ακρίβειας και της αισχροκέρδειας, απαιτούνται:
*

Ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για τον ουσιαστικό, αυστηρό και αποτελεσματικό έλεγχο των κάθε λογής καρτέλ, των ολιγοπωλιακών και εναρμονισμένων πρακτικών στην αγορά, ως προς τις τιμές, την ποιότητα, την ασφάλεια και την υγιεινή προϊόντων και υπηρεσιών.
*

Κοστολογικός έλεγχος σε όλα τα στάδια από την παραγωγή και την εισαγωγή ως την κατανάλωση. Θεσμοθέτηση εργατικού και λαϊκού ελέγχου στις πηγές διαμόρφωσης του κόστους και των τιμών.
*

Επαναφορά της υποχρέωσης του κράτους να παρεμβαίνει στη διαμόρφωση των τιμών, να επιβάλλει ελεγχόμενα ποσοστά κέρδους, επαναφέροντας, όπου χρειάζεται, αγορανομικές διατάξεις, που καταργήθηκαν συστηματικά από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στο όνομα της «ελεύθερης» αγοράς.
*

Ανάκτηση των ΕΛΠΕ, ματαίωση της εισαγωγής της ΔΕΠΑ στο Χρηματιστήριο και πλήρης κρατικός και κοινωνικός έλεγχος του συστήματος διύλισης, διάθεσης και εμπορίου των καυσίμων.
*

Ενίσχυση καταναλωτικών κινημάτων και οργανώσεων.


8.Εργασιακές σχέσεις – απασχόληση – ανεργία


*

Ο αγώνας για την πλήρη, σταθερή και ασφαλή εργασία για όλους και όλες, είναι η απάντηση της Αριστεράς στο νεοφιλελεύθερο σχέδιο της γενίκευσης της επισφαλούς απασχόλησης και της εργασιακής περιπλάνησης, που θίγει πρώτα από όλους τη νεολαία, τη γενιά των 700 ευρώ και τις γυναίκες.

*

Κατάργηση όλων των ελαστικών, μερικών και άτυπων μορφών εργασίας και αντικατάστασή από σχέσεις πλήρους απασχόλησης. Μέχρι την κατάργηση της μερικής απασχόλησης, οι μερικά απασχολούμενοι και κάτω των 4 ωρών ασφαλίζονται τουλάχιστον με την ασφαλιστική κλάση (ένσημο) που αντιστοιχεί στα κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων της ΕΓΣΣΕ.
*

Αντικατάσταση των συμβάσεων έργου, των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και προσωρινής απασχόλησης με συμβάσεις αορίστου χρόνου. Τακτοποίηση με συμβάσεις αορίστου χρόνου όλων των σημερινών συμβασιούχων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Κατάργηση έκτοτε του θεσμού του συμβασιούχου.
*

Κατάργηση των αντεργατικών νομοθετικών ρυθμίσεων και οδηγιών της Ε.Ε. (οδηγία Μπολγκενστάιν, flexicurity, διευθέτηση συνολικού χρόνου απασχόλησης, ενοικίαση εργαζομένων, προγραμμάτων stage, συμβάσεων έργου κλπ).
*

Ίση αμοιβή για ίση εργασία και πλήρης ισότητα εργασιακών

δικαιωμάτων για τα δύο φύλα.

*

Γονεϊκές (όχι μητρικές) άδειες δύο ετών για ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Μετά τη γονεϊκή άδεια η επιστροφή να γίνεται στο ίδιο επίπεδο εργασίας (θέση ευθύνης), χωρίς μείωση αποδοχών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Σεμινάρια επανένταξης.
*

Παροχή επιδόματος ανεργίας και συνοδευτικών δικαιωμάτων χωρίς προϋποθέσεις σε γυναίκες που διέκοψαν για μεγάλο χρονικό διάστημα την εργασία λόγω φροντίδας ανηλίκων ή ατόμων με ειδικές ανάγκες.

*

Κατάργηση όλων των αρνητικών διακρίσεων σε βάρος των νέων, που έχουν θεσπισθεί από το 1992 μέχρι σήμερα.
*

Απαγόρευση των ομαδικών απολύσεων, αλλά και μεμονωμένων απολύσεων σε κερδοφόρες επιχειρήσεις. Όποια επιχείρηση επιδιώκει απολύσεις, υποχρεούται σε άνοιγμα των βιβλίων της και διαχειριστικό έλεγχο με τη συμμετοχή των εργαζομένων.
*

Εξίσωση της αποζημίωσης απόλυσης των εργατών με αυτή των υπαλλήλων.
*

Ασφαλιστική και υγειονομική κάλυψη των ανέργων κατά τη διάρκεια της ανεργίας.
*

Ειδικά μέτρα για τους μακροχρόνια άνεργους και τους άνεργους άνω των 50 ετών.
*

Θέσπιση και έλεγχος εφαρμογής του 35ωρου – 7ωρου – 5νθήμερου χωρίς μείωση αποδοχών, με ειδικά μέτρα για τη στήριξη εφαρμογής του μέτρου στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
*

Μαζικές προσλήψεις στην υγεία, την εκπαίδευση και τις κοινωνικές υπηρεσίες. Άμεσο πρόγραμμα δημιουργίας 100.000 νέων θέσεων εργασίας με στόχο να αποτραπεί η άνοδος της ανεργίας από την κρίση και να βελτιωθεί το επίπεδο των υπηρεσιών στα νοσοκομεία, σχολεία, Ταμεία και οργανισμούς κοινωνικής πολιτικής και πρόνοιας.
*

Εφαρμογή του νόμου 3488/2006 για την Ίση Μεταχείριση Ανδρών και Γυναικών στους χώρους εργασίας που περιλαμβάνει και τη σεξουαλική παρενόχληση.


9. Κοινωνική ασφάλιση


*

Υπεράσπιση και ενίσχυση του δημόσιου, κοινωνικού, καθολικού, αναδιανεμητικού και αλληλέγγυου χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος.
*

Κατάργηση των αντιασφαλιστικών διατάξεων των νόμων Σιούφα, Ρέππα και Πετραλιά.
*

Βελτίωση και όχι υποβάθμιση των ασφαλιστικών όρων και παροχών. Να μην αυξηθούν τα γενικά και ειδικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και να επανέλθει το 60ο έτος για τις γυναίκες και οι θετικές διακρίσεις για τις μητέρες με ανήλικα παιδιά. Να επανέλθει ο θεσμός της πλήρους συνταξιοδότησης με 35ετία χωρίς όριο ηλικίας.
*

Υπεράσπιση του θεσμού των βαρέων και ανθυγιεινών, επέκτασή του στο δημόσιο τομέα και νέα επαγγέλματα.
*

Καθιέρωση βιβλιαρίου υγείας για όλους όσους κατοικούν στην Ελλάδα.
*

Περιφρούρηση των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης με το χτύπημα της ανασφάλιστης εργασίας και της εισφοροδιαφυγής, της εισφοροαπαλλαγής και των χαριστικών ρυθμίσεων την απόδοση των οφειλών του κράτους και της εργοδοσίας στα Ταμεία και την απαγόρευση χρηματιστηριακών παιχνιδιών με τα αποθεματικά των Ταμείων.
*

Καθιέρωση της 3μερούς χρηματοδότησης του ασφαλιστικού συστήματος για όλους τους ασφαλισμένους.
*

Σταδιακή επιστροφή των λεηλατηθέντων από το Κράτος αποθεματικών των Ταμείων και θεσμοθέτηση νέων πόρων για το ασφαλιστικό σύστημα.
*

Απόρριψη των Επαγγελματικών Ταμείων και απόκρουση της προσπάθειας επιβολής του συστήματος των 3 πυλώνων που ανοίγει διάπλατα την πόρτα στην ιδιωτική ασφάλιση.


10. Υγεία –Πρόνοια


Η υγεία αποτελεί κοινωνικό αγαθό και πολιτικό δικαίωμα. Ελεύθερη πρόσβαση όλων των κατοίκων της χώρας μας σε σύγχρονες ποιοτικά αναβαθμισμένες και δωρεάν υπηρεσίες υγείας. Απαιτούμε:

*

Δημόσια δωρεάν υγεία για όλους και όλες. Ολοκληρωμένο σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και συγκρότηση πλήρους δικτύου στα αστικά κέντρα.
*

Άμεσα διπλασιασμός των δαπανών για την υγεία, με ταυτόχρονη ορθολογική χρήση, διαφανή διαχείριση και κατανομή. Δεν μπορεί να γίνει ανεκτή καμιά κακοδιαχείριση, σπατάλη ή διαφθορά.
*

Στο Δημόσιο σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας να ενταχθούν όλες οι προληπτικές ιατρικές εξετάσεις που αφορούν τα ιδιαίτερα προβλήματα υγείας των γυναικών, δηλαδή εμβόλιο κατά του τραχήλου της μήτρας, μαστογραφία, τεστ-παπ, οστεοπόρωσης, καρδιαγγειακά, δωρεάν για Ελληνίδες και μετανάστριες.
*

Πανελλαδική και συνεχής ενημέρωση αντισύλληψης και εισαγωγή της στα σχολεία.
*

Δημόσιες υπηρεσίες για ποιοτική φροντίδα και μέριμνα για τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και άτομα με αναπηρία, που εκτός των άλλων στηρίζουν τις γυναίκες για να βγουν στην αγορά εργασίας και βοηθούν στην εναρμόνιση των επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων.
*

Δημιουργία και χρηματοδότηση κέντρων υποδοχής για κακοποιημένες γυναίκες, σε όλη τη χώρα.
*

Ειδική φροντίδα, υποδομές και κονδύλια για μονογονεϊκές οικογένειες
*

Χορήγηση επιδομάτων για κάθε τέκνο στο ύψος της Ε.Ε. των 15.
*

Μαζικές προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στο ΕΣΥ και το ΙΚΑ, για την κάλυψη των χιλιάδων κενών οργανικών θέσεων.
*

Κατάργηση της συμμετοχής στα φάρμακα για τους συνταξιούχους, τους άνεργους/άνεργες, τους φοιτητές/τριες και τους πάσχοντες/ουσες από χρόνιες παθήσεις. Επαναφορά της συμμετοχής στο 10% για τους υπόλοιπους ασφαλισμένους/νες.
*

Δημιουργία Κέντρων Αποκατάστασης και κοινωνική ένταξη πολιτών με αναπηρίες και AIDS.
*

Ευρεία χρηματοδότηση και επέκταση θεραπευτικών προγραμμάτων με την δημιουργία Κέντρων πανελλαδικά για την πρόληψη – θεραπεία – κοινωνική επανένταξη όλων των ευπαθών και ευάλωτων ατόμων και ομάδων
*

Πλήρης ανάπτυξη της τομεοποίησης των υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Ανάπτυξη πλήρους φάσματος δωρεάν υπηρεσιών για τους ψυχικά πάσχοντες στις μονάδες ψυχικής υγείας. Επιτάχυνση της αποασυλοποίησης, αποϊδρυματοποίησης. Στήριξη όλων των στεγαστικών δομών με κατάλληλο ιατρικό, παραϊατρικό και διοικητικό προσωπικό. Άμεση και γενναία δημόσια χρηματοδότηση των ψυχιατρικών νοσοκομειακών μονάδων και των ψυχιατρικών κλινικών των γενικών νοσοκομείων. Έμφαση στην πρόληψη των ψυχικών διαταραχών και την προαγωγή της ψυχικής υγείας. Θέσπιση χρονοδιαγράμματος για οριστική κατάργηση μονάδων ψυχικής υγείας του ιδιωτικού τομέα.
*

Δωρεάν ιατροφαρμακευτική παροχή όλων των απαραίτητων θεραπειών, φαρμάκων κλπ. Πλήρες δημόσιο δίκτυο πρώιμης και έγκαιρης διάγνωσης της αναπηρίας. Σύσταση κέντρων αποκατάστασης σε όλα τα επίπεδα. Ενοποίηση όλων των επιδομάτων αναπηρίας σε ένα και μετατροπή του σε ειδική κοινωνική σύνταξη.
*

Στήριξη του ΟΚΑΝΑ, ευρεία χρηματοδότηση και επέκταση όλων των θεραπευτικών προγραμμάτων.
*

Αποποινικοποίηση της χρήσης, κατοχής και προμήθειας όλων των ουσιών για προσωπική χρήση. Αντιμετώπιση του χρήστη ως ασθενούς. Θεσμοθέτηση μέτρων για την αποκοπή των χρηστών από το παράνομο εμπόριο.


11. Παιδεία

*

Υπεράσπιση και διεύρυνση του δημόσιου δωρεάν και κοινωνικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης και της έρευνας. Όλοι όσοι κατοικούν σ’ αυτή τη χώρα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα ν’ απολαμβάνουν το δημόσιο αγαθό της εκπαίδευσης δωρεάν, σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Η ιδιωτική εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες και τα φαινόμενα παραπαιδείας αποτελούν παθογένεια του Εκπαιδευτικού Συστήματος η οποία οφείλει σταδιακά να γίνει περιττή μέσα από την ουσιαστική αναβάθμιση του Δημόσιου Σχολείου και άρα τον μηδενισμό των αντίστοιχων οικογενειακών δαπανών.
*

Άμεση αύξηση της χρηματοδότησης για την εκπαίδευση και την έρευνα από τον κρατικό προϋπολογισμό τουλάχιστον στον μέσο Ευρωπαϊκό όρο (5,25% για την εκπαίδευση, 3% για την έρευνα), με προοπτική την αύξηση αθροιστικά στο 8- 9 %.
*

Θεσμοθέτηση της 2χρονης προσχολικής, της 12χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης, του Ενιαίου Λυκείου, Θεωρίας και Πράξης ως μοναδικού τύπου Λυκείου, ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
*

Δημόσια δωρεάν μεταλυκειακή επαγγελματική εκπαίδευση, με σταδιακή απορρόφηση κάθε είδους Ιδιωτικού ΙΕΚ, ΚΕΣ κ.λ.π., η οποία θα οδηγεί σε πτυχία με επαγγελματικά δικαιώματα
*

Κατάργηση σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης και τα Ερευνητικά Κέντρα όλου του νομοθετικού πλέγματος ΠΑΣΟΚ & ΝΔ, που ιδιωτικοποιεί και εμπορευματοποιεί το Δημόσιο Αγαθό της Παιδείας και Έρευνας
*

Υπεράσπιση του άρθρου 16 του Συντάγματος. Να αποσυρθεί ο νόμος για τα Κολέγια και να καταργηθεί νομοθετικά κάθε δυνατότητα εμπορικής συμφωνίας αγοράς και πώλησης Ξένων πτυχίων (δικαιόχρησης) . Δωρεάν μεταπτυχιακές σπουδές
*

Μαζικοί διορισμοί για κάλυψη όλων των κενών και αύξηση των θέσεων εκπαιδευτικού διοικητικού και ερευνητικού προσωπικού με μόνιμους λειτουργούς, με σταθερή εργασιακή σχέση πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Οικονομική αναβάθμιση των εργαζομένων στην Εκπαίδευση και την Έρευνα ώστε να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια από το μισθό τους.
*

Αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών σε όλες τις βαθμίδες. Με ουσιαστική συμμετοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας. Με δημόσιο έλεγχο και διαφάνεια στις διαδικασίες ανάθεσης συγγραφής και διακίνησης των συγγραμμάτων.
*

Ένταξη της βίας κατά των γυναικών στα σχολικά προγράμματα όλων των βαθμίδων.
*

Πολύπλευρη ενίσχυση των ειδικών σχολικών μονάδων, ως χώρων παροχής ειδικής εκπαίδευσης. Δημιουργία δημοσίου δικτύου πληροφόρησης και συνεργασίας μεταξύ φορέων αναπηρίας και δημόσιων και μη φορέων που ασχολούνται με την αναπηρία σε επίπεδο επιστημονικό, ερευνητικό, υποστηρικτικό κ.λπ.
*

Δημοκρατία στην εκπαίδευση και την έρευνα όλων των βαθμίδων με κύτταρο τους συλλόγους διδασκόντων και ερευνητών και την εκπαιδευτική κοινότητα. Θεσμοθέτηση μιας νέας διοικητικής δομής και στις τρεις εκπαιδευτικές βαθμίδες στη βάση της αιρετότητας και της ανακλητότητας. Όχι στην αξιολόγηση - χειραγώγηση
*

Σχολείο Ανεξίθρησκο, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς. Διαχωρισμός της Εκκλησίας από την Εκπαίδευση. Αντικατάσταση του μαθήματος των Θρησκευτικών από μία επιστημονική προσέγγιση του φαινόμενου της θρησκείας.


12. Περιβάλλον


*

Εθνική Πολιτική για τα δάση και το δασικό πλούτο της χώρας. Κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης. Κατάρτιση δασολογίου. Προστασία του αιγιαλού και της ελεύθερης πρόσβασης όλων των πολιτών σ’ αυτόν.
*

Συμμόρφωση της Ελλάδας με τους στόχους του Πρωτοκόλλου του Κιότο, που κι αυτούς - αν και ανεπαρκείς - τους παραβιάζουμε. Συστηματική εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων που θα προλαμβάνουν την κλιματική αλλαγή.
*

Ακύρωση του προγράμματος λιθάνθρακα της ΔΕΗ, απαγόρευση της πυρηνικής ενέργειας και όλων των μορφών και τεχνολογιών παραγωγής ενέργειας που επιβαρύνουν δυσανάλογα το περιβάλλον. Συμμετοχή των ΟΤΑ στη χωροθέτηση εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας.
*

Φορολογικές και θεσμικές ρυθμίσεις που θα διευκολύνουν τη στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με σεβασμό του αισθητικού και φυσικού πλούτου των περιοχών εγκατάστασης. Προνομιακή χρήση και ενίσχυση των ηλεκτροφόρων, σταθερής τροχιάς, συγκοινωνιών. Δημιουργία δικτύων ποδηλατοδρόμων στις πόλεις.
*

Αντιμετώπιση της λειψυδρίας, των πλημμυρών και της ανθρωπογενούς διάβρωσης των εδαφών. Όχι στην υπερεκμετάλλευση των υδάτινων πόρων για ενεργειακούς λόγους.
*

Αυστηρός περιβαλλοντικός έλεγχος σε κάθε διαδικασία διάνοιξης δρόμων ταχείας κυκλοφορίας, εγκατάστασης κεραιών, γεννητριών κλπ που επιβαρύνουν το περιβάλλον και την υγεία.
*

Άμεση χωροθέτηση και έκδοση ρυθμιστικών σχεδίων για όλες τις περιοχές Natura.
*

Χωροθέτηση και απαγόρευση δόμησης των ελεύθερων χώρων στις αστικές περιοχές.
*

Απαγόρευση της παραγωγής και χρήσης μεταλλαγμένων προϊόντων, αυστηρά μέτρα για την προστασία των καταναλωτών από τα μεταλλαγμένα.


13.Χωρισμός Εκκλησίας – Κράτους


*

Πλήρης διαχωρισμός ρόλων Εκκλησίας – Κράτους, με πλήρη αρμοδιότητα της Πολιτείας σε ζητήματα γάμου, ονοματοδοσίας, ανεξιθρησκείας, θρησκευτικού όρκου, μαθήματος θρησκευτικών, αμοιβών ιερωμένων κλπ.
*

Η θρησκευτική ελευθερία είναι απαραβίαστη. Το Κράτος διασφαλίζει την ακώλυτη άσκησή της και σέβεται όλα τα θρησκεύματα.
*

Το μάθημα των θρησκευτικών διδάσκεται στη στοιχειώδη και μέση εκπαίδευση, έτσι ώστε να μην έχει ομολογιακό χαρακτήρα, αλλά η ύλη του να περιλαμβάνει εισαγωγή στην ιστορία, την κοινωνιολογία και τη δογματική όλων των θρησκειών.
*

Επιστροφή στο Κράτος της μεγάλης ακίνητης εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας και απόδοσή της σε ακτήμονες και σε δημόσια χρήση.
*

Τα εισοδήματα των Εκκλησιαστικών Ενώσεων και Οργανώσεων από εμπορικές δραστηριότητες, χρεώγραφα και εκμετάλλευση ακινήτων, φορολογούνται κανονικά.


14. Αγροτική Οικονομία


*

Εθνική στρατηγική για την αγροτική ανάπτυξη, προώθηση αναδιαρθρώσεων, μέτρα βελτίωσης των υποδομών της αγροτικής οικονομίας και της ποιότητας των αγροτικών προϊόντων, ενίσχυση της βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας. Έλεγχος της χρήσης χημικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων, προς την κατεύθυνση του δραστικού περιορισμού τους.
*

Μέτωπο ενάντια στην νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, που μετατρέπει την επιδότηση των αγροτικών προϊόντων σε εισοδηματικές ενισχύσεις των παραγωγών. Η πολιτική αυτή αποξενώνει την ΚΑΠ από τα προϊόντα και τη θέση τους στην αγορά, με καταστροφικές συνέπειες στην ίδια την παραγωγή και αποβλέπει στη συντομότερη δυνατή κατάργηση των αγροτικών επιδοτήσεων.
*

Στήριξη των μικρομεσαίων αγροτών και κτηνοτρόφων τόσο με τις τιμές των προϊόντων, όσο και με τη διάθεση με ευνοϊκούς όρους μηχανημάτων, εφοδίων και καλλιεργητικών μέσων.
*

Ανασύνταξη του συνεταιριστικού κινήματος. Ενίσχυση με ισχυρά κίνητρα και μέσα της διαμόρφωσης νέου τύπου, σύγχρονων, ισχυρών, διαφανών, αποδοτικών και δημοκρατικών Συνεταιρισμών, μακριά από κομματικές και πελατειακές εξαρτήσεις. Παρέμβασή τους σε όλες τις φάσεις του κυκλώματος παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας. Στήριξη των ομάδων παραγωγών στα πλαίσια του συνεταιριστικού κινήματος.
*

Ειδικά μέτρα ανακούφισης των αγροτών και κτηνοτρόφων από τα χρέη. Να μπει ένα πλήρες και οριστικό τέλος στους τόκους υπερημερίας (πανωτόκια).
*

Εδική στήριξη της κτηνοτροφίας με ενίσχυση των παραγωγών στη μεταφορά του προϊόντος, στην αγορά ζωοτροφών και επέκταση της εθνικής καλλιέργειας ζωοτροφών και έλεγχος της σύστασης τους.




15. ΕΒΕ – Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις

*

Προώθηση μιας νέας στρατηγικής στήριξης των μικρομεσαίων και ιδιαίτερα των πολύ μικρών, ατομικών και οικογενειακών επιχειρήσεων, με ταυτόχρονη προάσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σ’ αυτές.
*

Επαναφορά του αφορολόγητου ορίου για τους ΕΒΕ, τους ελεύθερους επαγγελματίες και επιτηδευματίες.
*

Διαμόρφωση αφορολόγητου αποθεματικού για τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις.
*

Προώθηση συνεταιριστικών μορφών για την έρευνα, επιμόρφωση, οργάνωση και προώθηση προϊόντων.
*

Ειδική χαμηλότοκη πιστωτική πολιτική, με ευνοϊκούς όρους αποπληρωμής. Αξιοποίηση στην κατεύθυνση αυτή της ΤΕΜΠΕ ΑΕ με τη μετατροπή της σε Δημόσια Τράπεζα ειδικού σκοπού.
*

Στήριξη του ΟΑΕΕ, εξασφάλιση της βιωσιμότητάς του, αναβάθμιση των παροχών σύνταξης και υγείας προς τους ασφαλισμένους του.
*

Αυτόνομη ασφάλιση για τα συν-βοηθούντα και μη αμειβόμενα μέλη οικογενειακών επιχειρήσεων, που είναι γυναίκες.


Βασική προϋπόθεση ώστε τα ζητήματα της εργασίας, το κοινωνικό ζήτημα να γίνει η αιχμή στην πολιτική και κοινωνική αντιπαράθεση με το νεοφιλελευθερισμό είναι η ανασύνταξη του συνδικαλιστικού κινήματος. Αυτό σημαίνει μια νέα ποιότητα στο συνδικαλισμό με εξουδετέρωση της γραφειοκρατίας και του εργοδοτικού συνδικαλισμού, με συνδικάτα ταξικά, αγωνιστικά, συμμετοχικά που ενθαρρύνουν τη μαζική συμμετοχή ανδρών και γυναικών στη δράση τους σε κάθε εργασιακό χώρο. Με συνδικάτα που θα συσπειρώνουν στις γραμμές τους νέους και τις νέες, τους μετανάστες και τις μετανάστριες, τους άνεργους και τον κόσμο της επισφάλειας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, που από την ίδρυσή του έχει ταχθεί δημόσια και αποφασιστικά υπέρ της κοινής δράσης και της πολιτικής συνεργασίας των δυνάμεων της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, απευθύνει τους 15 άμεσους στόχους σε όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς για διάλογο και κοινή δράση στην κοινωνία και τα κινήματα.

Σε κάθε περίπτωση οι στόχοι αυτοί, αποτελούν πρόταση προς τις εργαζόμενες δυνάμεις της κοινωνίας και θα οριστικοποιηθούν ως προς το περιεχόμενό τους μέσα από ένα μεγάλο και αγωνιστικό πολιτικό και κοινωνικό διάλογο.»



Ο Π. Μαντάς, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΔΗΚΚΙ, τόνισε:


Τα 15 σημεία που ανακοινώνει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, μπορούν να αποτελέσουν το πλαίσιο συσπείρωσης και συνάντησης δυνάμεων που ξεπερνούν την αριστερά και εκφράζουν όλο το φάσμα όσων αντιπαρατίθενται στο νεοφιλελεύθερο δικομματισμό και προσβλέπουν σε μια προοδευτική διέξοδο.

Το ΚΚΕ να σταματήσει τους πυροβολισμούς και την πολεμική εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ. Να στρέψει τα πυρά του στην Κυβέρνηση και στην συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ. Η λογική της πολεμικής εναντίον άλλων δυνάμεων της αριστεράς δεν κάνει τίποτα άλλο από το να λειτουργεί σε όφελος των δυνάμεων του δικομματισμού που θέλουν με κάθε τρόπο να καταστείλουν το Κίνημα το οποίο εκδηλώθηκε με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Το ΔΗΚΚΙ θεωρεί ότι το Κίνημα αποτελεί μια ισχυρή ελπίδα και παρακαταθήκη για τους αγώνες που έρχονται. Το Κίνημα αυτό μπορεί να αποτελέσει την αρχή της αντίστροφης πορείας του νεοφιλελεύθερου δικομματισμού.




Αθήνα 22-12-2008 Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
Περισσότερα...